"خونه

شیفته‌یِ عکسایِ یهویی‌م! از اونایی که وقتی حواست نیست، ازت میگیرن.

ممکنه یه روز من نباشم ولی این چنل هنوزم باشه.

عالیه، حتماً دانلودش کنین.

تو گروه دانشگاه نوشتن یه جوک‌ بگید حالمون عوض شه، یه بچه‌ها گفت ایران.

دلتنگی یهو وسطِ روز، بینِ خنده‌ای که نصفه موند، صفحه‌ای که خوندی و نفهمیدی چی شد، بین بخارِ چایی، میاد جلو، یقه‌تو صاف می‌کنه و میگه: سلام؛ ادامه بده، من فقط اومدم یادم بیفتی.

هیچ‌وقت قرار نبود به اینجا برسیم؛

تا مویرگ‌های بدنمم درد میکنه.

از تب‌و‌لرز ممکنه فردا رو به چشم نبینم.

سپهر بابا…

خسته‌ترین لحظات داره سپری میشه. مراقبت کنید.♥️

کانفینگ برای وصل شدن به یه زندگی دیگه می‌خوام=)

احتمالاً تنها عامل حواس‌پرتی از افکارم تو این دو هفته آهنگام بود، و آهنگامم تو‌ رو یادم مینداخت.

سردرد و معده‌درد یک‌لحظه هم ولش نمیکنه.

بچه‌ها پرپر شدن، همشون پرپر شدن.

یعنی هربار میگم این تهِ سوپرایزه میفهمم نه‌بابا، بعدیش هیجانی‌تره.

به‌قرآن خاورمیانه‌ داره روحمو ذره‌ذره میبلعه.

وصل میشم، یه‌پیام میخونم، آرزو میکنم کاش وصل نمیشد.

براى زندگی كردن نياز به روحيه‌اى فولادين داشتم روحيه حساس و شكننده‌ى من، همه چیز را سخت‌تر مى‌كرد.