• ملکوت •

هو گزیده‌هایی از سخنان حضرت پیر عنایت خان چِشتی -قدس‌سره- (بخش اول): • خدا پاسخ هر سوالی است. • [خدا میگوید] هر چه دارید را به ما بدهید و ما هر چه داریم را به شما خواهیم داد. • به حمایت خدا اعتماد کنید و دست پنهان او را ببینید که از طریق همۀ منابع در کار است. • بهشت و دوزخ تجسم افکار پسندیده و ناپسند انسان است. • یک عمر برای یادگیری شیوۀ زندگی در این دنیا کافی نیست. • آدمی به دنبال شگفتی و [معجزه] است [اما فقط کافی بود] می‌دید که قلب خود چقدر اعجاب انگیزست. • وقتی انسان حقیقت غایی را درک کند درمی‌یابد که هر چه در عالم هست در آدم وجود دارد. • عشق جوهرۀ تمام ادیان و عرفان‌ها و حکمت‌هاست. • رنجِ عشق دینامیتی است که قلب را منفجر می‌کند، حتی اگر از سنگ‌ هم سخت‌تر باشد. • واقعیت خودش گواه خودش است. • چه بسیار ضررهای دنیوی که به سود معنوی تبدیل شدند. • وحدتِ ذهن موفقیت را تضمین می‌کند. • هر انسانی دلایلش را متناسب خودش می‌سازد. • زندگی بیرونی چیزی بیش از واقعیت درونی نیست. • آخرت ادامۀ همین زندگی در ساحتی دیگر است. • مرگ ارجح است بر درخواست لطف از سِفله و آدم پست. • حرکت زندگیست و مرگ سکون است. @zonnoun

هنوز ۴ قطعه از این البوم مانده است اولین آلبوم الیاهو هست و بسیار بسیار بسیار زیباست • نکته: یک قبیله که یادم نیست در کجا خواندم، برای اینکه شدت چیزی را توصیف کنند، کلمه را تکرار میکردند. مثلا اگر میخواستند بگویند ذغال خیلی سیاه است، میگفتند ذغال سیاه سیاه سیاه سیاه است.

خوابِ راحت شد از آن دیده که دیدن دانست رفت آسایش از آن دل که تپیدن دانست #تذکره_مدینة‌الادب #پاورقی‌ها #شعرای_تبریز #محمودبیگ_فسونی_تبریزی | عرفات العاشقین

بلغ العلی بکماله دلم ز صومعه بگرفت و خرقهٔ سالوس کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا - ( حافظ ) دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن - ( حافظ ) عارفی کو که کند فهم زبان سوسن - ( حافظ ) ( اندازه : ۳۲ × ۲۴ سانتی متر ) ( منتشر شده برای اوّلین بار ) #کیخسرو_خروش #نستعلیق_معاصر #نستعلیق @Calligraphy_Archive

Madho Lal Hussain, Miniature painting of Sufi saint

به شهادت توییتر، این نقل از معارف بهاءالدین ولد و جمله‌ی پایینی را در تاریخ ۱۷ دیماه ۱۳۹۹ گذاشته‌ام، به غرض دیگری، ولی اگر آن «سالی» را بکنیم «سالیانی» هر روز می‌توانم با خود گفت: برای این سالی که به غم گذشت، و تمام جان‌های زیبایی که در انفجار و برف و بیماری رفتند ولی در خاطر عزیزان‌شان زنده‌اند. روایتِ روانبُد