ပရလောက ဝတ္ထုများနှင့် အခြားဝတ္ထုများ စုစည်းမှု့

" ဟာ...ဒီခွေးမသားကလည်း ထင်ရာတွေ ပြောနေတော့တာပဲ။ ဟိုလူကြီးက လမ်းလွဲပြီး ခေါ်သွားမလို့ လုပ်နေတာကြောင့် ပြောနေတာကွ။ မင်းအခုနက မတွေ့ဘူးလား။ မြစ်ဘေးလမ်းကို ပြနေတာ...'' " ဟာ...ငဆောင်း။ ဟိုမှာ မင်းကောင်လေး လာနေပြီကွ...'' သူတို့ချင်း အငြင်းအခုန်ဖြစ်နေကြတုန်း တပေါင်းက သူတို့ဘက်ကို ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ကြီး လှမ်းထွက်လာတာကို မြင်လိုက်ရလေတယ်။ " ဟန်မပျက်နေကွာ။ အနားရောက်မှ...'' သုံးယောက်သား လမ်းအတိုင်း သူတို့ဘက်ကို လှမ်းလာနေတဲ့ တပေါင်းကို မသိသယောင်ပြုရင်း နေလိုက်ကြတယ်။ မကြာလိုက်ပါဘူး။ တပေါင်းက သူတို့အနားကို ရောက်လာတယ်။ အနောက်မှာ အရင်က မိုက်ကြီးမတိုင်ခင် ကူးတို့ဆိပ်သူကြီးတာဝန်ကို ယူခဲ့သူ ဦးမြအေးလည်း အနောက်က ခပ်သုတ်သုတ် ပြေးလိုက်လာတာကို တွေ့ကြရတယ်။ သူတို့ရှိရာ တဲဆီကို တပေါင်းက အကြောက်အလန့်မရှိပဲ လှမ်းဝင်လိုက်တယ်။ သူတို့ဘက်က အထင်မှာတော့ တပေါင်းက တဲအရှေ့ကနေ ခပ်သုတ်သုတ်ပဲ ဖြတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေခဲ့ကြပေမယ့် အထင်နဲ့ အမြင်က တက်တက်စင်အောင် လွဲနေခဲ့တယ်။ " ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ကို စောင့်နေကြတာ ထင်တယ်...'' တပေါင်းက သူတို့အရှေ့မှာ မတ်မတ်ရပ်ရင်း မေးလေတယ်။ ငဆောင်းက အရင်ထလိုက်တယ်။ တပေါင်းရဲ့ အသွင်အပြင်ကို သေသေချာချာ အကဲခတ်တယ်။ အသားက ခပ်လတ်လတ်၊ လူကောင်က သင့်တင့်ပြီး အရပ်လည်းပဲ ရှိတယ်။ အသက်ကတော့ နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင် အတော့်ကို ငယ်ဦးမယ်လို့ ထင်မိလေတယ်။ " မင်းကိုစောင့်နေမှန်း ဘယ်လိုသိလဲ...'' ငဆောင်းက ခပ်ထေ့ထေ့ မေးလိုက်တယ်။ ဒီအခါ တပေါင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး...။ " သိတာပေါ့ဗျာ။ မြေခွေးဆိုတဲ့ အမျိုးက ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် မြေခွေးမှန်း သိသာပါတယ်...'' " ဟာ...ဒီခွေးမသား...'' တပေါင်းက သူတို့ကို မြေခွေးနဲ့ နှိုင်းပြီးပြောတော့ ငဆောင်းတို့သုံးယောက်စလုံး မခံနိုင်။ မြင့်ထွန်းက ဆဲဆိုလိုက်ပြီး အရက်ပုလင်းကို ကောက်ယူလို့ တပေါင်းရဲ့ ခေါင်းကို ရိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။ " ဟေ့လူ...နေဦး...'' တပေါင်းက ဟန့်တားလိုက်လေတယ်။ ဒီအတွက် မြင့်ထွန်းရဲ့ ရိုက်အံ့ဆဲဆဲလက်က လေထဲမှာ တန့်သွားရလေတယ်။ " အရက်ပုလင်းဆိုတာက လူရိုက်လို့ရတယ် မှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် အထဲက အရက်ကတော့ လူမရိုက်ရဘူး။ သောက်ရတယ်ဗျ...'' တပေါင်းက ပြောပြီးတာနဲ့ ခပ်တည်တည်ပဲ မြင့်ထွန်းရဲ့ လက်ထဲက အရက်ပုလင်းကို လှမ်းယူပြီး အထဲက အရက်ကို မော့သောက်လိုက်လေတယ်။ ဆက်ရန်...။