مَـ‌هسا مُختـاری

بعد نمــاز احساس کردم دلم برا آدما تنگ شده، دوست دارم آدمای بیشتری ببینم، پس رفتم کمی قدم زدم؛ به آواز خوندن پیرمردها گوش دادم؛ به گربه‌هایی که یهو تو تاریکی ممکن بود پا روی دمشون بزاری، به بچه‌هایی که صدای خنده‌شون از شادی بلند بود، به اونایی که ورزش می‌کردن، به دو تا خانومی که برا گربه‌های پارک غذا آورده بودن و … چقدر زندگــی پاشیده بود تو پارک!