وَاصْبِرْ

نسلی که غیرت را با آسایش معامله کرده، از فهم چنین کلماتی عاجز است؛ «مرگ برایم آسان تر از آن است که، کسی به چهره همسرم بنگرد.» وَمِنْ عَجَائِبِ مَا وَقَعَ مِنَ الْحَوَادِثِ فِي هَذِهِ السَّنَةِ [286هـ] امْرَأَةً تَقَدَّمَتْ إِلَى قَاضِي الرَّيِّ فَادَّعَتْ على زوجها بصداقها خمسمائة دينار فأنكره فَجَاءَتْ بِبَيِّنَةٍ تَشْهَدُ لَهَا بِهِ، فَقَالُوا: نُرِيدُ أَنْ تُسْفِرَ لَنَا عَنْ وَجْهِهَا حَتَّى نَعْلَمَ أَنَّهَا الزَّوْجَةُ أَمْ لَا، فَلَمَّا صَمَّمُوا عَلَى ذَلِكَ قَالَ الزَّوْجُ: لَا تَفْعَلُوا هِيَ صَادِقَةٌ فِيمَا تَدَّعِيهِ، فَأَقَرَّ بِمَا ادَّعَتْ لِيَصُونَ زَوْجَتَهُ عن النظر إلى وجهها. فقالت المرأة حين عرفت ذلك منه وإنه إنما أقر ليصون وجهها عن النظر: هو فِي حِلٍّ مِنْ صَدَاقِي عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا والآخرة. و از جمله شگفتی‌هایی که در حوادث این سال [۲۸۶ هجری] رخ داد، این بود که: ❞ زنی نزد قاضیِ ری رفت و از همسرش مطالبه‌ی مهریه‌ی پانصد دینار نمود؛ اما مرد آن را انکار کرد. [زن برای اثبات ادعای خود] گواهی [بینه‌ی] آورد که برای او شهادت می‌داد. قاضی و گواهان گفتند: می‌خواهیم که برای ما صورتش را آشکار کند تا بدانیم او همان همسر است یا خیر. پس هنگامی که بر این تصمیم پافشاری کردند، شوهر گفت: این کار را نکنید! او در آنچه ادعا می‌کند راست می‌گوید. پس [مرد] به ادعایِ او اقرار کرد تا از نگاه کردن دیگران به چهره‌ی همسرش صیانت کند. آن زن زمانی که فهمید شوهرش فقط برای حفظ پوشاندن صورت او چنین اقرار کرده است گفت: او از مهریه‌ی من هم در دنیا و هم در آخرت مبرا و آزاد است. ❝ ● البدايه والنهايه [11/93] @Be_patient_7