ch
Feedback

不要被骗子欺骗!Telemetrio 会找到并标记这些频道 👉 如果想查看标记,请订阅

آتشی زیرِ خاکستر

آتشی زیرِ خاکستر

前往频道在 Telegram

|برای دوباره افروختن 🔥| #نيمه_شخصی گاهی نویسنده گاهی گوینده ،شایدم عکاس راوی شماست😉 🗓 Thu,18 July 2024

显示更多
伊朗134 945未指定类别
952
订阅者
-424 小时
+87 天
+31430 天

正在加载数据

吸引订阅者
10月 '26
十月 '26
+342
在7个频道中
九月 '26
+9
在2个频道中
Get PRO
八月 '26
+11
在2个频道中
Get PRO
七月 '26
+22
在1个频道中
Get PRO
六月 '26
+13
在1个频道中
Get PRO
五月 '26
+4
在0个频道中
Get PRO
四月 '26
+1
在0个频道中
Get PRO
三月 '26
+1
在0个频道中
Get PRO
二月 '26
+2
在0个频道中
Get PRO
一月 '26
+2
在0个频道中
Get PRO
十二月 '25
+9
在0个频道中
Get PRO
十一月 '25
+8
在1个频道中
Get PRO
十月 '25
+7
在0个频道中
Get PRO
九月 '25
+6
在1个频道中
Get PRO
八月 '25
+9
在1个频道中
Get PRO
七月 '25
+103
在2个频道中
Get PRO
六月 '25
+15
在1个频道中
Get PRO
五月 '25
+1 061
在8个频道中
日期
订阅者增长
提及
频道
20 十月0
19 十月0
18 十月+1
17 十月+2
16 十月+3
15 十月+3
14 十月+5
13 十月+5
12 十月0
11 十月0
10 十月+2
09 十月+8
08 十月+19
07 十月+22
06 十月+49
05 十月+74
04 十月+148
03 十月0
02 十月+1
01 十月0
频道帖子
تو انگار پیش از آن‌که به دنیا بیایی، در شعرها زندگی می‌کردی؛ فرقی نمی‌کند کدام شاعر، در کدام قرن، با کدام واژه‌ها از عشق نوشته باشد؛ من هر کتابی را که باز می‌کنم، انگار کسی سال‌ها پیش، تو را دیده و به زبان خودش سروده است. حالا می‌فهمم چرا شعرها هیچ‌وقت تمام نشدند؛ هر شاعر، تو را تا جایی شناخت که کلماتش اجازه می‌دادند.
آتشی زیرِ خاکستر

2
من شبیه تخت‌جمشیدم؛ زخمی از هجومِ روزگار، اما هنوز پابرجا؛ که شکوهش را، از تاب آوردنِ ویرانی‌ها به ارث برده است. و تو، ای بادِ پاییزیِ این سرزمین، آمده‌ای تا ملکه‌ی فصل‌ها شوی؛ تا در میان ستون‌های خسته‌ی این قلمرو قدم بزنی و زیبایی را به جایی بازگردانی که هرگز ابهتش را از دست نداده بود. من به تو، وقارِ یک ملکه را می‌بخشم؛ و تو به این تخت‌جمشیدِ دیرسال، زیباییِ روزِ نخستش را. آتشی زیرِ خاکستر
337
3
Siavash-Ghomayshi-Bon-Bast-128.mp3
426
4
هر سکوتی، پشت خودش جنگی پنهان کرده جنگی که نه صدایش را کسی شنیده، نه صلحش را کسی دیده. فقط زخمش مانده تهِ همان سکوت... آتشی زیرِ خاکستر
497
5
روز دختر مبارکت باشه 🕊 امیدوارم همون‌قدر که دلت برای آدم‌ها صافه، سهمِ دلت هم آدمی باشه که چیزی برای پنهان کردن ازت نداشته باشه؛ یکی که وقتی بهت نزدیک می‌شه، نیتش به قشنگیِ همون تصویری باشه که تو از آدم‌ها، قبل از شناختنشون، توی ذهنت می‌سازی. آتشی زیرِ خاکستر
616
6
شاید همه دلشان لمسِ یکدیگر را بخواهد؛ من اما، گاهی گرمای کاپوت ماشینم را می‌خواهم، بعد از آن‌همه به صدا درآوردنش در دلِ این شهرِ بزرگ؛ دستم را روی این تکه آهن می‌کشم، انگار تمام راه‌هایی که با هم آمده‌ایم جایی میان همین گرما جان گرفته‌اند. گاهی آدم برای دوست داشتن، به چیزی بیشتر از همین هم‌نفس شدن‌های کوچک نیاز ندارد. آتشی زیرِ خاکستر
686
7
مگر می‌شود جای خنده‌هایت را پُر کرد؟ آن ذوقِ کودکانه‌ات را، در تاریکیِ شب، وقتی جاده کش می‌آمد و موسیقی، آهسته‌آهسته ما را از جهان جدا می‌کرد... حالا هزار آهنگ هم که پخش شود، بعضی صداها فقط وقتی شنیدنی‌اند که صاحبِ ذوقشان کنار آدم باشد. آتشی زیرِ خاکستر
644
8
آدم‌های اطرافت را با گردشِ زمان بشناس، نه با چرخشِ زبان؛ آدم‌ها را حرف‌هایشان معرفی نمی‌کنند، رفتارشان در گذرِ روزهاست که شناسنامه‌شان را می‌نویسد. آتشی زیرِ خاکستر
1 427
9
آدم‌ها می‌تونن خودشون گرم‌ترین پناه پاییز باشن؛ دقیقا‌ همون آغوشی که وقتی سرتو می‌ذاری رو شونه‌ش و عطرتش با بوی بارون یکی میشه تمام وجودت پر از آرامش میشه... آتشی زیرِ خاکستر
1 447
10
Negah kon.mp3
1 569
11
روزهای سخت، مثل برگ‌های پاییزی، یکی‌یکی زیر قدم‌هایت فرو می‌ریزند؛ به شرط آنکه خودت، پیش از آن‌ها فرو نریخته باشی. آخرِ هر برگ‌ریزان، چیزی جز راهی که از میانش گذشته‌ای باقی نمی‌ماند. آتشی زیرِ خاکستر
1 595
12
تنها چیزی که این روزها مرا سخت به هم می ریزد ایران است نامی که قلبم را به تپش می اندازد تو از همین جنس از جنس وطنی وطن تصاحب ندارد آباد بودن ش مایه ی خوشحالیست حالا چه نزدیک ت باشه چه دور ازت افتاده باشد. آتشی زیرِ خاکستر
1 446
13
من دوستت می‌داشتم؛ نه فقط خودت را، که ذوقِ بودنت را، خنده‌هایت را، و معنایی را که حضورت به روزهایم می‌داد. می‌فهمم که هر خواستنی به رسیدن ختم نمی‌شود، و محبت همیشه پاسخ خودش را پیدا نمی‌کند. تو می‌توانی سرد بمانی، و من هم دیگر از دوست داشتنت جبران نمی‌خواهم. فقط بگذار این عشق، سهمِ خودش را از من بگیرد؛ هرچه می‌خواهد، حتی آرامشم را. من از خاکسترِ آنچه از من باقی می‌ماند، و تمام خاطراتش، آتشی زیرِ خاکستر میسازم.
1 600
14
دلم زندگی می‌خواهد، نه فقط دوام آوردن... آتشی زیرِ خاکستر
1 625
15
اولین بارانِ پاییز را در آغوشِ چه کسی سر می‌کنی؟ چه کسی قرار است بوی باران را با تو نفس بکشد، و تو میانِ خنکای عصر سرت را روی شانه‌اش بگذاری و برای چند دقیقه هیچ‌چیز از دنیا نخواهی؟ بعضی فصل‌ها با تقویم نمی‌آیند؛ با آدم‌ها می‌آیند. آتشی زیرِ خاکستر
84 870
16
نوشته بود: «بدونِ تو می‌میرم»؛ اما هنوز نفس می‌کشید. شاید مردن همین باشد؛ این‌که دیگر برای چیزهایی که روزی شوقت می‌آوردند، شوقی نداشته باشی. کارهایت بمانند و تو، هی هر روز انجام دادنشان را عقب بیندازی. لبخند بزنی، اما لبخندت فقط شکلِ لبخند باشد؛ نقابی ملیح روی صورتی که دیگر چیزی برای گفتن ندارد. از یک زندگی ساده عقب بمانی؛ از یک تمرکز ساده، از یک صبح معمولی. و بعد، خودت را میان ریلزها گم کنی، نه برای سرگرمی؛ برای اینکه چند دقیقه مجبور نباشی بفهمی چقدر از زندگی‌ات عقب افتاده‌ای. شاید مردن، همین باشد؛ نفس بکشی، روزها را به شب برسانی، اما دیگر در زندگیِ خودت حضور نداشته باشی. آتشی زیرِ خاکستر
1 517
17
نمی‌دانم کجای راه، کودکِ درونم پیشِ تو گم شد؛ همان کودکی که میان این سیلِ آدم‌ها هنوز گریه می‌کرد، هنوز می‌خندید، اما کسی نه دستش را گرفت، نه پیدایش کرد. آتشی زیرِ خاکستر
1 200
18
می‌شود در خنده‌ی یک نفر محو شد و زندگی کرد، می‌شود در آوای یک نفر غرق شد و زندگی کرد؛ اما با نبودنش، در خیالِ بودنش غرق شوی و زندگی نکنی. آتشی زیرِ خاکستر
1 160
19
اشکالی نداره اگه شب شد، ما دستمون رو به ستاره‌ها می‌ندازیم و در آغوششون می‌گیریم.
1 305
20
امشب دلم میخواست دعا کنم. دعایی برای آدم‌های احساسی 🙂؛ کاش صبرشان از اندوهشان بزرگ‌تر باشد، کاش غم، آن‌قدر در جانشان ریشه ندواند که زمین‌گیرشان کند. کاش یاد بگیرند میان دل و عقل، یکی را قربانیِ دیگری نکنند؛ احساسشان را بفهمند، اما تمامِ زندگی‌شان را به دستِ آن نسپارند. کاش دوباره به صبح‌های معمولی برگردند؛ به خوابِ درست، کار، ورزش، خنده، به همان چیزهای کوچکی که یک روز بی‌آنکه بدانند، معنای زندگی‌شان بودند. ‌ و کاش یک روز بفهمند قرار نیست از غم عبور کنند تا زندگی را شروع کنند؛ باید زندگی کنند تا غم، کم‌کم از آن‌ها عبور کند. آتشی زیرِ خاکستر
1 067