من چراغ‌ها را روشن می‌کنم.

آدم پولدار نیاز نداره ثابت کنه پولداره، پول تو رفتارش جلوه می‌کنه. آدم عاشق نیاز نداره ثابت کنه عاشقه، عشق تو رفتارش جلوه می‌کنه. آدم با اصالت نیاز نداره ثابت کنه اصیله، اصالت تو رفتارش جلوه می‌کنه. آدم خوشبخت نیاز نداره ثابت کنه خوشبخته، خوشبختی تو روزمرگیش جلوه می‌کنه. اونی که در تلاشه چیزی رو حتما ثابت کنه، واقعا ندارتش.

چند ماه پیش که داروخونه کار می‌کردم، چندین بار یه خانومیِ ناز با آقاشون اومدن دارو گرفتن. خانومیِ ناز باردار بودن و من وقتی دستورِ داروهاشون رو می‌نوشتم، به نگاهاشون، حمایتِ آقاهه، خوشگلیِ خانومه، عشقِ بینشون توجه می‌کردم. بعد دیگه چند بار دیگه اومدن داروخونه‌مون تا من برای امتحانا برگشتم شهر محلِ تحصیلم. امروز دوباره اومده بودن داروخونه ولی این‌بار با یه نی‌نیِ کوچولو که شبیهِ مادرخانومی، ناز بود و برایِ شیرخشکش اومده بود.بعضی لحظات زندگی واقعا عجیب و قشنگه.

امروز جلسهٔ تراپی‌م رو در حالی گذروندم که نسیم از لای آستینام رد می‌شد و ماه جلوی چشمم داشت خودنمایی می‌کرد. یه لحظه به این فکر کردم که طبیعت بر خلاف آدم‌ها چقدر سخاوتمند و مهربونه.

حالم مثلِ سکانسِ آخرِ خاتونه؛ انگار همه رفتن، همه مردن، فقط من موندم، تنها، زخمی، با وطنی که وطن نشده.

و ما دست‌هامان کوتاه، دل‌هامان خونین و خشممان باقی‌ست. روی زخم‌هامان نه نمک، که زخمی‌نو می‌کَنَند. تکه از جان‌هامان را می‌بَرند و می‌بُرَند. و بله؛ ما اکنون دست‌هایمان کوتاه، اما حافظه‌مان دراز و طولانیست.

با آرزویِ مرگ می‌خوابیم و با خبرِ اعدام بیدار می‌شیم.

بهش میگم:«لاقل باید در برابر خونواده قوی‌تر باشم» بعد یادم میاد که قرار بود خونواده ازم در برابر خیلی چیزا مراقبت کنه.

ممنونم. پایان ژانر❤️

تا شغلِ مورد علاقت زنده بمون.

تا روزِ خندیدن به تمامِ این روزها زنده بمون.

تا روزی که دیگه لازم نباشه قوی باشی، زنده بمون.

تا دیدن جام‌جهانی زنده بمون.

تا وقتی که کلِ دنیا رو ندیدی زنده بمون.

پایانِ ژانر. ممنونم🤍

تا اومدنِ اولین بارونِ پاییز، زنده بمون .

تا خریدن ماشین مورد علاقت زنده بمون.

تا خندیدن به تموم چیزای که غمگینت کرده زنده بمون.

تا جون گرفتنِ یه پروانه‌ی دیگه توی دلت زنده بمون.

تا اومدنِ ویزات زنده بمون.

تا رفتن به سانتیاگو برنابئو زنده بمون!