ردِ پای واژه‌ها|سونا عمری

و اگر امروز از من بپرسی امیدم را از کجا آوردم، خواهم گفت: از مادری که در چهار سالگی نوشتن نامم را به من آموخت؛ و از پدری که در روزهای تعطیلش، ضرب‌‌زبانی و بزرگیِ انسان بودن را یادم داد. همان پدری که همیشه می‌گفت: «می‌خواهم دخترم روزی آن‌قدر محبوب باشد که بتواند به همنوعانش کمک کند.» سونا|عمری