现已上线！2025 年 Telegram 研究 — 年度关键洞察 
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
前往频道在 Telegram
💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖 Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot
显示更多📈 Telegram 频道 ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ 的分析概览
频道 ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ (@ibratli_nomalar) 乌兹别克语 语言赛道中的 是活跃参与者。目前社区聚集了 41 584 名订阅者，在 宗教与灵性 类别中位列第 1 476，并在 乌兹别克斯坦 地区排名第 1 874 位。
📊 受众指标与增长动态
自 невідомо 创建以来，项目保持高速增长，吸引了 41 584 名订阅者。
根据 04 七月, 2026 的最新数据，频道保持稳定运转。过去 30 天订阅人数变化为 -5 389，过去 24 小时变化为 -407，整体触达仍然可观。
- 认证状态： 未认证
- 互动率 (ER)： 平均受众互动率为 18.84%。内容发布后 24 小时内通常能获得 13.28% 的反应，占订阅者总量。
- 帖子覆盖： 每篇帖子平均可获得 7 899 次浏览，首日通常累积 5 570 次浏览。
- 互动与反馈： 受众积极参与，单帖平均反应数为 167。
📝 描述与内容策略
作者将该频道定位为表达主观观点的平台：
“💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖
Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon
Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot”
凭借高频更新（最新数据采集于 05 七月, 2026），频道始终保持新鲜度与高覆盖。分析显示受众积极互动，使其成为 宗教与灵性 类别中的关键影响点。
41 584
订阅者
-40724 小时
-2 2017 天
-5 38930 天
帖子存档
41 439
1️⃣4️⃣KUNDA 1️⃣4️⃣KILO OZISH 😍
BIZDA HAMMA NARSA YEYILADI😋
Siz toyguncha ovqat NON 🥐🥖
SHIRINLIK 🍰🍫yeb ozasiz !!!✅
08:30 : 1 STAKAN 👍🏻
10:00: 1,4 stakan 👍🏻
10:40 : BATAFSI👇🏻
https://t.me/suvbilanozish ✅
👇👇👇👇👇
GURUHIMIZDA BATAFSIL OQING 👆🏻👆🏻👆🏻‼️
41 439
#Kulgutime😂
Икки Гаи ходими йўлда зерикиб туришган экан. Бир аравакаш бобой кўриниб қолибди.
Гаи ҳодимлари ҳазиллашмоқчи бўлиб бобойни тўхтатишибди.
— Отахон, ҳужжатларингизни кўриб қўяйликчи.
Шунда отахон қамчисини олиб...🤣
Отахоннинг жавобини эшитиб думалаб қоласиз🤣👇
41 439
#Фойдали
Ҳамма нарса – ёшлик, чирой, куч-қувват – ўткинчидир. Фақат вафодорлик ундай эмас.
41 439
ДАХШАТ 😱
Турмушга чиққанимга икки ой бўлди.
Турмушга чиқишдан олдин эримни атиги бир неча маротаба кўрганман ҳолас.
Охирги вақтларда эса уни қилаётган ҳатти ҳаракатлари мени қўрқитишни бошлади.
Тунлари эса ўз ўзидан йўқолиб қолар эди.
Хонада эса ҳар ҳил тушунарсиз излар ва нарсалар сочилиб ётарди. Бир неча маротаба сўраганимда, саволим жавобсиз қолди.
Кунлардан бир куни эса эримдан аввал ухлашга ётиб, ўзимни ухлаганга солиб олдим.
Тун ярмида эрим...
41 439
Озиш осон эмас! 💪
Менга чидасангиз, қўшилинг.
14 кунда 5 кг натижа обераман, қаттиқ назорат қилиб, натижа кўрсатаман! 🎯
Ҳақиқий натижа хоҳласангиз, каналимга қўшилинг
диплом рақами N°043622
41 439
ҚАРЗ
Катта қарзга ботган кишини қўлида атиги 500минг сўм пули қолган холос эди. Қарзларимни қандай узаман деб боши қотиб турган вақтда ҳаёлига бир фикр келиб кўчага чиқиб кетти. Шундай бир иш қилдики ҳамма қарзларидан ташвишларидан қутилди. 🥹
Охиригача кўринг... 👇
41 439
#Ҳикоя
Саттор кўчадан шошиб уйга кирди.
— Хотин, қаердасан?
— Вой, тинчликми, дадаси, мунча ҳовлиқмасангиз, ит қувяптими?
— Кўп гапирмагин-да, анави шишаларни кўздан йўқот. Дўстларим қўярда-қўймай уйингга кирамиз дейишяпти, Саттор Ҳожи деган номимиз бор ахир. Кўриб қолишса уят бўлади.
Аржумандбегим
41 439
Ўғлим 23 ёшда эди қизим эса 18 ёшда ҳар бирининг ўз хонаси бор эди
Яқинда хотиним ва мен иш жойимиздан бир неча кун бошқа шахарга кетадиган бўлдик болаларимиз эса уйда ёлғиз қолишди.
Орадан 2 кун ўткач кечаси қизим йиғлаб телефон қилди акам уйига дўстларини олиб келди улар маст ва менга ёпишиб олган деди. Мен нафратланиб кетиб дарҳол оғлимга телефон қилдим лекин у кўтармади.
Хотиним ва мен шокга тушиб қолиб уйимиз томон машинада йўлга чиқдк 2 соатдан кейин уйда бўлдик уйни очдик тўғри қизимнинг хонасига бордик эшикни очиб биз шокда қолдик чунки... давомини ўқиш 16+
41 439
Qaysidir nur yuzli yaxshilarim hamma postlarga reaksiya qoldirayapti🔥🌹
Bizni suyuntirdingiz☺️ Allohim sizniyam suyuntirsin🕊
41 439
Дугонажон оиламда тинчлик йўқ, фарзандларим тарбияси бузилган, эрим кўчадан уйга келгиси келмайди.
Сенга ҳавасим келади, фарзандларинг эсли-ҳушли, эринг ҳар куни сенга совға ва гуллар олиб келади! Маслаҳат бер нима қилай, бошим қотган?
Бунинг йўли бор!
Ман Шохсанам Эминовани каналига кирганимдан бери хаётга қарашларим ўзгарган. Хамма аёллар шу ерда йиғилган! 🫰
Эрим билан муносабатларим хам яхши, оилангни сақлаб қолиш учун харакат қил!
Хозирок кушилиш👇
https://t.me/+v2Pl1cL4D2E4Yzli
41 439
билан бир ерга бориб келишинг керак.
– Вой, қаёққа?! – сергакланди Розия. – Ярим кечаси-я?!
Ғани чайналганча тўнғиллади.
– Сен… сен агар чин хотиним бўлсанг, мени қутқаришинг керак.
Эрининг афтодаҳол, эзилиб туриши раҳмини келтирган Розия шоша-пиша сочларини йиға бошлади
– Қўлимдан келса жоним билан, Ғани ака.
– Сени… мен… – деди эр йиғлоқи бир товушда. – Қиморга ютқазиб қўйдим. Кечир мени, Розия.
– А! Нима?! – беихтиёр қичқириб юборди аёл худди бошига тўқмоқ теккандай.
Ғани туйқус тиз чўкиб, Розиянинг оёқларини қучди.
– Жоним, мени кечир, мени тушун, – деди ютоқиб ғудранаркан. – Розия, пул топиб сени яна қайтиб оламан. Ишон, жоним, ишон. Лекин сен ҳозир мен билан боришинг керак. Ишон, сени албатта қайтиб оламан. Бу воқеани ҳеч юзингга солмайман. Ҳамишагидай яшайверамиз. Розия, ишон менга. Ит теккан билан дарё ҳаром бўлмайди. Сени севиб яшайман, севиб. Бир марта мени қутқар. Қулинг бўлай, умрбод вафодоринг бўлай.
Розия тошдай қотиб турарди. Аввалига ҳаммаси ҳазил, мени қўрқитиш учун шундай қиляпти деб ўйлади. Сўнг туш кўряпман, туш, ҳозир уйғониб кетаман, деган хаёлга борди, кўзларини бир-икки очиб юмди. Йўқ, ҳаммаси ҳақиқат, аччиқ ва бешафқат ҳақиқат!
Розия ўпкаси тўлиб орқага тисарилди. Худди нажот излагандай теваракка аланглади. Шундагина эшик ёнида қўққайиб турган икки барзангига кўзи тушди. Кўзи тушдию, баралла ҳўнграб юборди.
Шаҳар қоп-қора тун куйиндисига қоришиб ётарди. Ўтиб-қайтаётган машиналар фарасидан таралган ёғду кўзларга тиғдек-тиғдек қадалади.
Улар зум ўтмай Кўкгумбазга етишди. Пастқам ҳужралардан ўтиб, қиморхонага киришди. Ичкарида тер ва тамаки иси анқийди. Йўлакда оёқ кийимлар остин-устун бўлиб ётибди. Хона чироғи худди ҳоригандай хира нур таратади.
– Хў-ўш, – деди ҳужра тўрида ўтирган Абрай лочин.
Наби орқасига имо қилди.
– Келишди, хўжайин.
Абрай лочин тавозеъ билан турган Ғанига нафрат ила юзланиб, ичкаридаги хонага имо қилди.
– Қани, Ғанишер, бошлаб киринг ютуғимизни. Ичкарига киргизиб, ўз қўлингиз билан ечинтиринг.
– Кейин ўзингиз қўл-оёғини ушлаб турасиз, – деб луқма ташлади кимдир.
Ғани бош эккан кўйи Розияни бошлаб кирди. Бутун давра уларни жим кузатиб турарди. Ғани хотинини қиморбозлар олдида бир зум кўз-кўз қилгач, ичкари хонага олиб кирди. Ўтирганлар жим, бир-бири билан маъноли-маъноли кўз уриштиришади. Ичкаридан Розиянинг ҳиқ-ҳиқ йиғиси, Ғанининг алланималар деб уни юпатиб, ечинишга ундаётгани эшитилади.
– Тайёр, Абрай ака, – деб ғудранди бир оздан сўнг қайтиб чиққан Ғани.
Даврага яна ваҳимали жимлик чўкди. Абрай лочин қош-қовоқ уйиб ўрнидан турди. Томоқ қирди. Сўнг туйқус Ғанининг юз-кўзи аралаш мушт туширди. Ғани бўсағага гурсиллаб қуларкан, инграб юборди.
– Мени ким деб ўйлаяпсан, даюс! – деб қичқирди Абрай лочин, унинг устига бостириб келаркан, сўнг ўтирганларга юзланди. – Олиб чиқинглар буни! Умрбод эсидан чиқмайдиган қилиб қўйинглар.
Наби, Рустам ва бошқалар Ғанига ташланишди. Кимдир тепди, кимдир биқинига мушт туширди. Сўнг ҳовлига олиб чиқиб янада кучлироқ дўппослашди. Ғанининг оҳ-нолалари тун бағрини тилиб ўтарди. Охири беҳол чўзилиб қолди. Қиморбозлар унинг уст-бошига сийишди.
Розия яна қайта кийиниб олгач, ёнига Абрай лочин кирди.
– Йиғлама, синглим, – деди у мўйловларини силаб. – Биздан ўтган бўлса кечир. Анови ифлосни бу даражага боради, деб ўйламагандим. Кечир, бизнинг ҳам опа-сингил, қизларимиз бор.
– Сизлар мени кечиринглар, – деди Розия аранг пичирлаб.
Шу пайт бўсағада Наби пайдо бўлди.
– Синглимизни яна уйига олиб бориб қўйинглар, – деди Абрай лочин.
Розия қиморбозга миннатдорона кўз ташлади.
– Раҳмат, ака. Яхшилигингизни унутмайман, – деди пичирлаб.
– Лекин, билиб қўй, – деди Абрай лочин, – барибир эрингнинг қарзидан воз кечмаймиз. Қимор ҳаёти шунақа. Фоизлари билан бўйнига илиб қўямиз. Секин-секин тўлаб юради. Йўқса ит кунини бошига соламиз. Ҳа, айтганча, унга тайинлайман, сендан эмаклаб кечирим сўрайди. Оёқларингни ўпади.
Дарҳақиқат шундай бўлди.
Эртаси куни эрталаб Розия ётоқхонада мағрур ва жиддий қиёфада тик турарди. Тунги калтак зарблари юз-кўзида акс этган Ғани ерга тиззалаганча хотинининг оёқларини қучмоқчи бўлади.
– Менга қўл те
41 439
❗️Киндик шакли инсон характерини ва умр кўриш давомийлигини белгилашини биласизми? 🤔
Жуда эски синов.
Қорин тугмачангизни расмдан топдингизми?🤔⁉️⁉️
Жавоблар
41 439
👩🍳1 dona tuxumdan judayam mazali shirinlik
❗️Bu retseptni 90% ayollar bilmaydi
🍰 5 daqiqada tayyor bo‘ladigan desert
😱 Mehmonlar hayron qoladi
👇 Restsepni oling
41 439
#ИЛЛУЗИЯ 💯
🧠 Хозирги руҳий ҳолатингиз ҳақида билиб олинг. Расмдаги айланалар қимирлаяптими?
Ҳа - ✅
Йӯқ - ❌
Жавобни пастдаги тугмачалар орқали билиб олинг, жудаям муҳим 😱👇
41 439
кетиб, кеч қайтадиган эрини ортиқ тергамас, нималар билан машғуллигини сўраб-суриштирмасди. Ғанининг учига чиққан қиморбоз, такасалтанг эканини билганида анча кеч бўлганди. Бир куни Розия уйида, рўзғор юмушлари билан андармон бўлиб турганида эри кириб келди. Оғзи қулоғида, кўзи сузук. Димоғида хиргойи. Розия енгилгина салом-алик қилган бўлди.
– Жиз-пизингдан опкел, хотин, – деди Ғани ўзини кўрпача устига ташлаб. – Шошиляпман, кетишим керак.
Розия хонтахта устига дастурхон ёзди. Эри негадир ғалати бир тарзда сузилиб, уни жирканганнамо кузатиб турарди.
– Намунча тикиласиз, – деди Розия ўнғайсизланиб. – Яна бўкиб ичибсиз-а?
Ғани ўшшайди.
– Йў-ўқ, адашдингиз, хоним, бу сафар бўкмай чекдим, – у чўнтагидан қоғозга ўроғлик нарса чиқарди. – Мана, истасангиз сиз ҳам татиб кўринг, жонгинам.
– Раҳмат, ўзингизга буюрсин. Мен унақа нарсалардан ҳазар қиламан.
Ғани артистларча қаҳ-қаҳ отиб кулган бўлди.
– Ҳазар қилармишлар, мисоли фаришта бу бизнинг ойимча. Ўвв, бу ҳалол нарса, ҳалол пулимга олганман. Мана, мана!
Эр гоҳ у чўнтагидан, гоҳ бу чўнтагидан пул чиқариб, хонтахта устига уйиб қўйди. Сўнг қўлларини пахса қилиб ўшқира кетди.
– Истаганимча дори олиб чекаман, истаганимча ароқ ичаман, маишат қиламан. Керак бўлса, бутун шаҳарни сотиб оламан, билиб қўй, бутун шаҳарни. Мени Ғани бойвачча дейдилар. Қиморнинг хўрозиман.
– Лекин ҳеч қачон бахт сотиб ололмайсиз.
Ғани яна қаҳ-қаҳ отиб кулган бўлди.
– Оҳ-о-о, нақадар гўзал сўзлар. Бахт, севги. Ўв-в! – деб бўкирди эр ногоҳ жиддий ва қаҳрли тусга кириб. – Ўв-в! Сен менга фалсафа сўққинча туғишни ўйла, туғишни. Бир йилдан бери кўзимиз тўрт-ку. Ойимча. Бор, чой-пойингни опкел. Э, ўргилдим сендақа қисир файласуфдан. Шошиляпман.
Розия аранг ошхонага етиб борди. Томоғига қаттиқ данакдек қадалиб турган хўрлик туйқус ташқарига отилиб чиқди. У баралла ҳўнграб йиғлаб юборди.
Бу ҳақоратлар ҳам ҳолва экан! Орадан бир ҳафта ўтар-ўтмас унинг шаънини, муқаддас туйғуларини ерпарчин қилган мудҳиш воқеа содир бўлиб ўтди. Бу кулфат қандай бошланганини кейинчалик Розия бир танишидан эшитди.
Кўкгумбаздаги қиморхона одатдагидек гавжум. Ҳужрада айқаш-уйқаш бўлиб ётган қиморбозлар бутун диққатни ўртага қаратган. Кимдир узала чўзилган, кимдир чўкка тушган. Ўртада пул, тоғдай уюлиб турибди. Маст-аласт Ғани терлаб кетган. Бит кўзлари теваракка тез-тез ташвиш-таҳлика билан аланглайди.
– Ғани ака, мард бўлинг, – деди Наби эрмакка қарта чийлар экан, – мана, тўрт хонали уйингизни ҳам ютқаздингиз.
Даврадагилар хо-холаб кулишди.
Ғани шишадан тўкиб-сочиб ароқ қуйиб ичди.
– Мен мардман, авваллари қандай ютган бўлсам, энди шундай ютқаздим. Ҳозир яна ютаман, иншооллоҳ. Қани, суз.
– Ўв-в, чиранчиқ, – деб қад ростлади Абрай лочин. – Энди битингни тикиб ўйнайсанми? Бор-будингни бой бериб бўлдинг-ку?!
– Ҳовлимни тикаман, – деб мастона ғудранди Ғани.
– Ҳовлингни?! – деб қийқириб юборди Рустам. – У қанақасига сенинг ҳовлинг. Кимники эканини биламиз.
Абрай лочин таҳдид билан Ғанига ўқрайди.
– Фақат ўзингнинг нарсангни тик. Бировларнинг мулкини аралаштирма, жанжалга тобим йўқ.
Ғани яна ароқ қуйиб ичди. Бурун катаклари пир-пир учаркан, кўзлари ғазаб билан ёнди.
– Хотинимни тикаман.
– Хотинингни?! – беихтиёр қичқириб юборди Наби.
Даврадагилар ҳангу манг қотди. Чунки Кўкгумбаз қиморхонасида ҳали ҳеч бунақаси бўлмаганди. Орага бир зум таҳликали жимлик инди.
Ғани яна тўкиб-сочиб пиёласига ароқ қуйди.
– Ҳа, хотинимни тикдим.
– Ўв, сўтак, – деди Абрай лочин ғазаб билан унинг ёқасидан оларкан, – ҳазилингни йиғиштир. Бу ер минг ўйлаб бир гапирадиган жой.
Ғани Абрай лочиннинг чангалидан бир амаллаб қутуларкан, мастона ғудранди.
– Гапим гап. Туғмас хотин қиморга ярамаса нимага ярайди. – У ўз гапидан ўзи нашъаланиб кулди. – Қани, қартани сузинглар.
Ўша тун Розия алламаҳалгача телевизор томоша қилиб ўтирди. Негадир ҳеч уйқуси келмасди. Кўнгли ҳамишагидек зим-зиё. У эринибгина кийимларини алмаштириб, кўзгу ёнида сочларини тарай бошлади. Шу пайт кўча эшиги тарақлаб очилди. Ғани кириб келди. Ипирисқи, ғирт маст. У Розияга қараб тиржайди. Сўнг гандираклаган кўйи ёнига келиб, қучоқлашга ҳаракат қилди.
– Жонгинам, мен
41 439
Ўғлим 23 ёшда эди қизим эса 18 ёшда ҳар бирининг ўз хонаси бор эди
Яқинда хотиним ва мен иш жойимиздан бир неча кун бошқа шахарга кетадиган бўлдик болаларимиз эса уйда ёлғиз қолишди.
Орадан 2 кун ўткач кечаси қизим йиғлаб телефон қилди акам уйига дўстларини олиб келди улар маст ва менга ёпишиб олган деди. Мен нафратланиб кетиб дарҳол оғлимга телефон қилдим лекин у кўтармади.
Хотиним ва мен шокга тушиб қолиб уйимиз томон машинада йўлга чиқдк 2 соатдан кейин уйда бўлдик уйни очдик тўғри қизимнинг хонасига бордик эшикни очиб биз шокда қолдик чунки... давомини ўқиш 16+
41 439
#Шубҳа
3-қисм
Бостон қишда, эски қизил ғиштли бинолар, устига тушган оппоқ қор, кўчада иссиқ кофе кўтарган одамлар. Юрганда чиққан ғижирлаган овоз.
Дарахтлар япроқсиз, парклар эса қор билан қопланган бўлади. Кечқурун эса чироқлар қор устида жилваланиб, шаҳар жуда чиройли кўринади.
Шамоли жуда кескин. Худди игна суққандек бўларди. Ярим тунда келган қўнғироқни ўйламасликка ҳаракат қилардим. Акам билан сўнгги уч йил, онам бўлмиш аёл билан эса ўн бир йилдан бери гаплашмас эдим.
Отам ўзини отиб ўлдиргандан сўнг, мен учун дунё тўхтаб қолгандек бўлганди. Социал хизматлардаги сарсонлигим. Бегона инсонлар уйидаги у руҳий жароҳатларга тўла кунларим- ҳамма- ҳаммасига сабаб бир киши -онам эди.
"Hi! Маржона! Мени унутдинг деб ўйладим. Нега қўнғироқларимга жавоб бермадинг?",-деб Zuck (Зак) суд биноси олдида мени қарши олди.
"Мен судга қатнашишдан олдин чалғишни ёмон кўраман",-дедим жиддий туриб.
"Ёш бўлишингга қарамай, шижоатли деб мақташгани учун сенга келдим."
" Zuck, мен тижорий адвокатман. Сенинг солиқдан қочирган пулларинг ва бошқа фирмалар билан тузган шартномангда ҳийла қилганинг учун суддамиз. Бир инсон ўлдирганинг йўқ. Гарчи Америкада катта товон тўлаб ундан ҳам қутилишинг мумкин. Адвокат бўлиш қийин иш эмас. Лекин осон ҳам эмас", -деганимда хунук тиржайишидан қилди.
Адвокатлар бюросига ишга кирганимга кўп бўлмади. Боқувчи оилада яшаган пайтларим, бир қўшни бўларди. Унинг уйига тез-тез чиқиб турардим. Қари одамни негадир ўлган отамга жуда ўхшатганим учун-ми, вақт топдим дегунча унинг ёнига бориб уйидаги ҳуқуқ ва иқтисодга доир китобларини ўқирдим.
У одамнинг ўғли ва қизи Бостондаги жуда машҳур адвокатлар эканини анча кеч билдим. Ўша қарияни маслаҳати билан мен ҳам шу йўлни танладим.
Ўқишни битирган ёш мутахассисга бир ерда иш топиш осон эмас. Чунки ҳамма корхона иш эълони берар. Лекин сўраган нарсаси тажриба бўларди.
Ишламасдан тажриба қаердан орттирар эдим?
Амалиётга чиққанларимни ҳисобга олмаса, менда ундай имконни ўзи йўқ. Хуллас, яна ўша қари қўшнининг ҳурмати, қизи мени ўз адвокатлик бюросига ишга олди. Бу дунёда отасини яхши кўрадиган қиз бир мен эмас эдим. Сара ҳам отасининг гапини икки қилмай, менга бир имкон берди. Ва мана бугун яна бир иш учун суд залида эдим.
Меҳрингизга шубҳа қолмаслигин истасангиз, бўлим сўнгида бир кайфият билдириб ўтинг.
41 439
#Шубҳа
2-қисм
Келин Нигоранинг ўзини тутиши ва ҳаддан зиёд сокинлиги мени ўйлантириб қўйганди.
"Маржона! Кел қизим, бирор нарса еб ол!",-деб кичик холам ичкарига киришимни истади.
Чет элдан келганимдан бери, аниқроғи акамнинг ўлдирилганини эшитганимдан бери иштаҳам йўқ. Ва хаёлимда фақат бир савол айланарди. Акамни тўйи кечаси ким ва нега ваҳшийларча ўлдирди?
Бир неча ҳафта олдин.
Бостон/ Америка
Ишдан чарчаб келгандим. Ўзимга бир енгил кечки таом тайёрлаб едим. Мусиқа қўйиб куннинг чарчоғини қизил шароб билан якунладим. Ёлғиз яшашнинг яхши томони бўлгани каби, ўзига яраша зерикарли томони ҳам бор.
Америкадек давлатда- дўстлик, қариндошлик ва бошқа ришталар ҳаммаси шунчалик сохтаки, бошқалар билан токсик (носоғлом) муносабат қургандан кўра, ёлғизликда ўлганинг яхши.
Майишиб ухлаб қолган эканман. Телефонимнинг жиринглашидан уйғониб кетдим. Экранга қараганимда номаълум рақам эканини кўриб, соатга кўзим тушди.
02:40.
Бу пайда ким қўнғироқ қилиши мумкин?
"Hello! ",-деб гўшакни кўтардим.
Агар ишлайдиган фирмамдаги мижозлардан бири бўлса, унинг ҳуқуқий ишидан олдин ўзини судга берардим. Чунки миямнинг чарчоғи кетмай, тун ярмида яна бирор балога йўлиққан бўлса...
"Маржона, қизим!",-деган овозни эшитиб танам музлади.
Ва ҳеч иккиланмай гўшакни қўйдим.
Қайта қўнғироқ қила бошлади. Телефонни банд тугмасига босиб, бу рақамни ҳам блокладим.
26 ёшимда ёлғиз, ҳеч кимсасиз ва энг асосийси йиллаб бошқалар қўлида қолиб кетишимга сабаб бўлган аёлни, ҳаётда кечирмас ва у билан гаплашишни истамас эдим.
Неча марта рақамимни алмаштирдим. Бироқ ҳар сафар қаердандир топиб, уялмай менга қўнғироқ қиларди. Оиламизни парчалагани етмагандек. Мени ва ёлғиз акамни бегона юртларда ота ва онасиз қолдирган бу аёлни асло кечириш ниятим йўқ эди.
Телефонимни бутунлай ўчириб, ётоқ ёнида турган электрон будильникни қайта текширдим. Эртага соат 11:00 да суд залида бўлишим керак. Янги бир мижозимнинг тижорий аҳмоқликларини ҳимоялашим керак бўлади.
Болаликдан қолган бир руҳий жароҳатим бор эди. Ҳар сафар хафа бўлганимда, бош бармоғимни ўзим билмай оғзимга солар ва эмиб ётардим. Буни бировга айтса кулгили туюлар, аммо охирги йилларда қабул қилаётган антидепрессант таблеткалари ҳам бунга ечим бўла олмади.
Меҳрингизга шубҳа қолмаслигин истасангиз, бўлим сўнгида бир кайфият билдириб ўтинг.
