دخترِ شهرزاد

هفته‌ی تازه و صبح شنبه به‌خیر.💌

خیلی خوشحالم که شما و اینجارو دارم می‌نویسم می‌خونید حرف می‌زنیم تبادل نظر می‌کنیم واقعا خوشحالم و خدارو بابتش شاکرم.

من دنبال تایید و شهرت نیستم ولی دلم می‌خواد ببینم این‌طوری شدن چه حسی داره.

شاهکار اون اثری‌ئه که می‌نویسی و اکثرا خوششون میاد و اسمت رو جاودانه می کنه اما بمب اونی‌ئه که توی زمانه‌ی خودت می‌ترکه و تایید و شهرت برات می‌آره.

یعنی منم یه روز یه بمب واقعی می‌نویسم؟ مثل سوشوونِ سیمین، خانه‌ی ادریسی‌های غزاله، چراغ‌هارا من خاموش می‌کنمِ زویا، هرسِ نسیم، شاهِ حنانه و ...(گفتن این اسامی به معنای علاقه‌ی من به این آثار یا تایید موفقیتشون نیست بلکه گفتنِ اسامی‌ای هست که بهترین کار این نویسنده‌های خانم عمدتا گفته می‌شن)

الان یه بمب توی ذهنمه(دوپامینشه و خودش حتی اگر نوشته بشه اون بمبی نمیشه که توی سرم بود)(تجربه ثابت کرده).

وقتی سرم شلوغ می‌شه ایده‌ی هزاران داستان تازه می‌آد به ذهنم.

این جمعه رو شروعِ دوست‌ِ باهوش من نجات داد.🧳

می‌دونید چیه دیگه؟

از شادی داشتنش می‌میرم.🫶🏼

به این مناسبت می‌رم که امشب کتاب محبوبم رو شروع کنم.

کلا امسال دو بار از کتاب فروشی حضوری خرید کردم یه بار رویان و یه بار مشهد.😭

کلی کتاب معاصر فارسی و کلاسیک انگلیسی.😭

ولی حضوری توی یه کتاب‌فروشیِ بزرگ و خوب!😭

کلافگی جمعه و ویدیوی مهسا باعث شده دلم بخواد کتاب جدید بگیرم.

اگر چنل‌های کتابی یا دیلی‌های پاییزه رو دوست دارید اینجا جوین شید!🤎

کلی معرفی کتابِ خوب و عکس‌های زیبا داره.🕯✨️

کنجِ ادبی مفید و گرم؟! اینجا.🤎

توی ذهن نویسنده‌ها چی میگذره؟🕯

روایت ذهن نویسنده‌ای که افکار خودکشی خودش رو بیان میکنه

جمعه‌تون به‌خیر و خوشی!💌 برنامه‌تون برای امروز چیه؟!

بیاید اینجا صحبت فیلمی کنیم!