𝖬𝖾𝗌𝗈𝗅𝖾🌗

من تازه ادیت رمیری رو تموم کردم وضعیت سلامت روان فندوم:

یجوری عین بچهای ۲ ۳ ساله برای هرچیزی ری اکت قلب شکسته میدید پشمام میریزه جدی، رمیر بجای تینیج باید بگن خردسال.

این تولد واسه تو، بیشتر از هر کسی مبارک ترینه عزیزم :) امیدوارم تولداتون کنار هم با قلبی که به عشق گرمه، پرتکرار ترین اتفاق زندگیتون باشه تا ابد که هیچکس اندازه شما درست بلد همدیگه و عشق نیست🫂🪄 امیدوارم حفظ بشید از غم و چشم بد و نامردی دنیا🫂

خوبه میدوننا بالخره قشر تینیج فناشونن😔 باز این کارای سحرخیزانه انجام مید-

میبینم که باز آقای سیه سعی کردن یه خودی نشون بدن و یه آرزویی بکنن که ادا اطوارای پارسالشونو تکرار کنه😂 شما به رنگ کردن ذات خودت برس از هر جهتی مشخصه چقد سیاهید و تو کدوم سمت از این زندگی و کشور قرار دارین.

تولدته ها منتظرتیم، نمیای:(؟ @رهام

هرچیزی باشه، چه ساده چه پر از تجملات بازم قشنگترین بخش هر ۷ مرداد و ۳ دی این تبریکان.

🙂‍↔️❤️🧡

خب دیگه با خیال راحت میرم میشینم زیر مناطق هشدار تخلیه از این به بعد💅🏻

حس میکنم در یک سال اخیر ماکان بند ساخته‌ی ذهنم بوده و همچین چیزی نداشتیم و توی دنیای موازی دیدمشون از بس که امسال از بیخ هیچی نداشتیم ازشون:

زندگیم اگه برا بهنام بانی فن میزدم:✨️🎀

"رو تو میشه حساب کرد، با چشمای بسته دویید"

سلام ۷ مرداده🫶🏻

از همه دنیا بسم باش. https://www.instagram.com/reel/DbWZbPVNFTj/?igsh=cGxhczB4c2JjOWxx

امیدوارم هرچی زودتر بیای و این غلیان احساساتی که از هرگوشه‌ی این فندوم داره سرریز میشه بی تو نگذره.

اینکه با کسی بزرگ شی خیلی حس عجیب و خوبی داره و ما باهات بزرگ شدیم، از پسر ۲۶ ساله‌ای که با استایل لئو ایتالیاییش اومد رو استیج و کیساس خوند و ماهارو دست مینداخت که هربار این درو نمیخونیم تا پسری که چندماه پیش روی همون استیج با لباسای سفید مثل روح پاکش داشت گیلکی میخوند و پا به پای عزیزش و ماها خوش میگذروند و میخندید، انگار هیچی نشده و تو عنوز همونی، هنوز همونقدر باعث میشی قلب ماها تند تر بتپه و هر ۷ مرداد از ذوق و استرس دل تو دل نداشته باشیم، چشمه‌ی این احساسات هرچی بشه هرچقد بگذره باشم یا نباشم قرار نیست بخشکه، همیشه قراره یه بخشی از وجودم همیشه همینقدر خوشحال باقی بمونه با وجود هر غمی که داشتیم و داریم.

هربار دیدمت باعث شدی حس کنم هیچ چیز غریبی توی این دنیا وجود نداره و توی امن ترین نقطه‌ی جهانم، همیشه جوری تک تک ماهارو بال و پر دادی که انگار واقعا مسئولیت و وظیفه‌ی اون لحظه‌ت این بوده که حواست به هر حالی از ماها باشه، نمیدونم چطوری میشه ازت گفت و نوشت که درخور باشه ولی اینو بدون تو نبودی هیچ چیزی توی این خونه‌ای که ۱۰ ساله بعد هر طوفانی سرپاست باقی نمیموند، عمر و جون تک تک ماهایی رهام بمونی برامون=)