مهارتستان خلاق📚🎮|طاهره خادمی

دیروز، هنگام رفتن به سمت جلسه‌ی کتاب‌خوانی تله شادمانی، از کنار پدر و دختری رد شدم و کاملاً ناخواسته، بخش کوتاهی از صحبت‌هایشان را شنیدم. نمی‌دانم اصلاً درست شنیدم یا نه؛ اما انگار پدر داشت به دخترش می‌گفت: «برای تو این کار را کردم، آن را خریدم، این شرایط را برایت فراهم کردم...» در مسیر جلسه‌ی تله شادمانی بودم و همین گفت‌وگوی کوتاه، حتی اگر درست نشنیده باشم، مرا به این کتاب وصل کرد. وقتی پدری برای دخترش چنین نسخه‌ای می‌پیچد که چیزهایی که برایش تهیه می‌کند می‌تواند و باید برایش شادی، خوشحالی و رضایت تولید کند، شاید ناخواسته او را از همان کودکی در تله‌ی شادمانی گرفتار کند. دختر یاد می‌گیرد که باید از داشته‌هایش و برای داشته‌هایش شادمان باشد. و تله دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود؛ جایی که بعدها ممکن است کنار همه‌ی داشته‌هایش، از خودش بپرسد: «پس چرا با وجود همه‌ی این‌ها، آن شادمانی عمیق را احساس نمی‌کنم؟» قرار بود در جلسه‌ی دیروز فصل دوم کتاب را به پایان برسانیم که این اتفاق نیفتاد؛ اما در عوض، گفت‌وگوهای بسیار خوبی میان دوستان شکل گرفت. از این صحبت کردیم که ما برای کنترل و فرار از احساساتی مثل اضطراب، آشفتگی و نگرانی، راهبردهایی را انتخاب می‌کنیم که گاهی به‌شدت ناکارآمدند. آن‌ها را مدام و بیش از اندازه تکرار می‌کنیم؛ گاهی با ارزش‌هایمان همخوان نیستند؛ و در موقعیت‌هایی از آن‌ها استفاده می‌کنیم که هیچ فایده‌ای هم برایمان ندارند. و به این ترتیب، با همین روش‌ها خودمان را بیشتر در تله‌ی شادمانی گرفتار می‌کنیم. حالا اگر خودآگاه شویم، باید از خود بپرسیم: من برای فرار از کدام احساس، به این کارها پناه می‌برم؟ فیلم دیدن، مصرف مواد، سیگار کشیدن، چرخیدن در فضای مجازی، تمیز کردن افراطی خانه، وسواس‌گری، پرخاشگری، منفعل بودن و اهمالکاری، رها کردن از انجام کارهای مهم شاید سؤال مهم همین باشد: چه زمانی برای فرار از احساس بی‌ارزشی، ناکامی، ناکارآمدی، مفید نبودن، دوست‌داشتنی نبودن، یک اضطراب ناگهانی یا افکار پریشان، به کارهایی پناه برده‌ام که خودشان مشکل دیگری برایم ساخته‌اند؟ 🌱 طاهره خادمی | کوچ مهارت‌های زندگی و رشد خلاقانه #خلاقیت 🆔 @taherehkhademi 🌐 https://taherehkhademi.ir/