اقامتگاه کاج و ابر

برایم نوشت:اعوذبالله من‌الشر چشمانت. گفتم: هیچ‌کس به قامتِ تو به دلم ننشسته بود آتشِ عشقِ توست که از دل به نگاهم جاری است وگرنه این یخ‌زدگان کاری جز گریه بلد نبودند قبلِ تو.

چه‌قدر اینجا ایگنوره…

بابا کاش من میمردم اما هاول نمی‌رفت جنگ.

" بگذار آدم‌ها خودشان، خودشان را از جهان تو حذف کنند، بگذار آدم‌ها خودشان به دنبال سلیقه و لیاقت خودشان بروند، بگذار آدم‌ها خودشان فضا را برای ورود آدم‌های درست به دنیای تو باز کنند، بگذار آدم‌ها خودشان به تو ثابت کنند بسیار معمولی‌‌تر از آنند که بخاطرشان چیزی به‌نام دلتنگی و اندوه را تجربه کنی و بگذار آدم‌ها خودشان به تو ثابت کنند که با نبودنشان نه تنها نمی‌میری، که بسیار هم شکوفاتر و موفق‌تر و خوشبخت‌تر می‌شوی."

🧚🏻‍♀️

توبه کردم تا دگر هرگز نبینم روی او؛ توبه شد بادی، وزید و بُرد دل را سوی او -سعیده‌ باقری

🍦💘⭐️