ЗАБОН ВА АДАБИЁТИ ТОҶИК 📙 🇸🇱

Омӯхта бароям одоби гуфтугӯро, Во карда пеши чашмам дунёи орзуро, Суде барои мардум бахшанда бин Амуро, Дар роҳи бахтёбӣ маънои ҷустуҷӯро. З-ин рӯ бузург ҳастӣ мисли падар, муаллим, Дар олами маонӣ ҳам роҳбар, муаллим. https://t.me/Xirad

Ҳарфе дуруст хондам, аз шавқ медамидӣ, Ноқис, ки менавиштам, бар хеш метапидӣ, То сарбаланд бошам, бисёр сар хамидӣ, Бори гарони меҳнат бар дӯши худ кашидӣ. З-ин рӯ бузург ҳастӣ мисли падар, муаллим, Дар олами маонӣ ҳам роҳбар, муаллим. https://t.me/Xirad

МУАЛЛИМ Шеъре ба номи некат, омӯзгор дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам. З-ин рӯ, бузург ҳастӣ мисли падар, муаллим, Дар олами маонӣ ҳам роҳбар, муаллим. https://t.me/Xirad

ХУШХАБАР Ба муносибати ҷашни 35-солагии Истиқлолияти Ҷумҳури Ӯзбекистон ду нафар омӯзгорони фанни забон ва адабиёти тоҷики мактабҳои ноҳияи Самарқанд Шаҳноза Бозорова (мактаби 30) ва Мушарраф Ҳотамова (мактаби 37) бо медари "35-солагии Истиқлолият" барои хизматҳои шоиста ва саҳми арзандаашон дар рушди соҳаи маориф бо медал сарфароз гардидаанд. Касби устодӣ яке аз шарафмандтарин ва масъулиятноктарин касбҳо дар ҷомеа ба шумор меравад. Сазовор гардидани ду нафар аз устодони дилсӯз ба мукофоти давлатӣ — медал ба муносибати Рӯзи Истиқлолият нишони алоҳидаи эътирофи заҳматҳои шабонарузӣ ва садоқати онҳо ба касби муқаддаси хеш мебошад. Ба устодони азиз дар роҳи муқаддаси маърифатафзоӣ тансиҳатӣ, сарбаландӣ, хотири ҷамъ ва дар фаъолияти минбаъдаи омӯзгориашон муваффақиятҳои нав ба нав орзумандем. Бигзор донишу таҷрибаи шумо ҳамеша машъали роҳи шогирдон ва боиси ифтихори Ватани азизамон бошад! ЭЪТИРОФ МУБОРАКУ ДАВОМДОР БОШАД, УСТОДОНИ АРҶМАНД! https://t.me/Xirad

ХУШХАБАР Ба муносибати ҷашни 35-солагии Истиқлолияти Ҷумҳури Ӯзбекистон ду нафар омӯзгорони фанни забон ва адабиёти тоҷики мактабҳои ноҳияи Самарқанд Шаҳноза Бозорова (мактаби 30) ва Мушарраф Ҳотамова (мактаби 37) бо медари "35-солагии Истиқлолият" барои хизматҳои шоиста ва саҳми арзандаашон дар рушди соҳаи маориф бо медал сарфароз гардидаанд. Касби устодӣ яке аз шарафмандтарин ва масъулиятноктарин касбҳо дар ҷомеа ба шумор меравад. Сазовор гардидани ду нафар аз устодони дилсӯз ба мукофоти давлатӣ — медал ба муносибати Рӯзи Истиқлолият нишони алоҳидаи эътирофи заҳматҳои шабонарузӣ ва садоқати онҳо ба касби муқаддаси хеш мебошад. Ба устодони азиз дар роҳи муқаддаси маърифатафзоӣ тансиҳатӣ, сарбаландӣ, хотири ҷамъ ва дар фаъолияти минбаъдаи омӯзгориашон муваффақиятҳои нав ба нав орзумандем. Бигзор донишу таҷрибаи шумо ҳамеша машъали роҳи шогирдон ва боиси ифтихори Ватани азизамон бошад! https://t.me/Xirad

Ҳаёти одамӣ чун дар шитоб аст, Мисоли ҳар саҳифаи китоб аст. Намегардад ба пас хондӣ, ки он боб, Ки умри зиндагӣ пур печутоб аст. Гаҳе ғам медаҳад хурсандӣ аз пас, Баланду пасту пурсишу ҷавоб аст. Намегардад фароҳам шодмонӣ, Даме осуда доим, вақти хоб аст. Муҳити тозаи кӯҳсор сафобахш, Канори чашмасору сои об аст. Ҷавонӣ бигзарад пирӣ ҳукмрон, Ки дар пирӣ зи дард узвҳо хароб аст. Ҳаёт чун саҳнаи филми ҳақиқӣ, Намояд дар назар, ки инқилоб аст. Аҷаб дунё, аҷоиб олами даҳр, Гаҳе маълуми кас гаҳ беҷавоб аст. "Нафаҳми зиндагиро хубу зебост", Агар фаҳмидаи донӣ, азоб аст. Аёну ноаёни байти дил гуфт, Зи илҳоми Худодод назми боб аст. Зи ҳар ҳарфи забон хоҳад ҷавоб дод, Ба рӯзи вопасин ҳарфу ҳисоб аст. ✍ Далер Мансуров.

ҚОИДАҲОИ КИТОБХОНӢ Ихлосмандони «Шукуфаҳои Сабзманиш»! Китоб дӯсти беҳтарини инсон, ганҷинаи дониш ва калиди дарҳои маърифат аст. Кӯдаке, ки аз хурдӣ ба китобхонӣ одат мекунад, ҷаҳонро беҳтар мешиносад, андешаи солим пайдо мекунад ва захираи луғавию ҷаҳонбиниашро васеъ месозад. Аммо китобхонӣ низ фарҳанг ва қоидаҳои худро дорад. Барои он ки мутолиаи мо самаранок, шавқовар ва фоидаовар бошад, ба чанд қоидаи муҳим бояд риоя кунем: 1. Китоби мувофиқ интихоб кунед. Китоберо интихоб намоед, ки ба синну сол, завқ ва сатҳи дониши шумо мувофиқ бошад. Китоби хуб метавонад ба шумо дӯстӣ, меҳрубонӣ, ватандӯстӣ, ростқавлӣ ва дигар арзишҳои инсонӣ омӯзонад. 2. Ҳар рӯз барои китоб вақт ҷудо кунед. Ҳатто агар ҳар рӯз 15–20 дақиқа китоб хонед ҳам, бо гузашти вақт соҳиби донишҳои зиёде хоҳед шуд. Муҳимаш пайваста мутолиа кардан аст. 3. Дар ҷои муносиб китоб хонед. Кӯшиш кунед дар ҷои ором ва равшан мутолиа намоед. Ҳангоми хондан дуруст нишинед ва китобро ба чашм хеле наздик накунед. 4. Китобро эҳтиёт кунед. Китобро бо дастони тоза бигиред. Саҳифаҳоро надаронед, қат накунед ва рӯйи китоб чизе нанависед. Китоб ганҷинаи дониш аст ва бояд солим ба дасти дигарон низ бирасад. 5. Бо диққат хонед ва маъниро дарк кунед. Китобхонӣ танҳо аз паси ҳам хондани калимаҳо нест. Кӯшиш кунед маънои ҷумлаҳо ва андешаи муаллифро фаҳмед. Агар калимаи ношиносе вохӯрдед, маънояшро ҷустуҷӯ кунед. 6. Пас аз мутолиа андеша кунед. Аз худ пурсед: «Ман аз ин китоб чӣ омӯхтам?», «Кадом қаҳрамон ба ман писанд омад?», «Кадом воқеа маро бештар ба андеша водошт?» Ин саволҳо ба рушди тафаккури шумо кӯмак мекунанд. 7. Китоби хондаатонро ба дигарон муаррифӣ кунед. Агар китобе ба шумо писанд омад, дар бораи он ба дӯстону ҳамсинфонатон нақл кунед. Шояд бо тавсияи шумо як кӯдаки дигар низ ба китобхонӣ шавқманд шавад. 8. Китоб хонданро ба одати зебо табдил диҳед. Кӯдаки китобхон дар оянда инсони донишманд, бофарҳанг ва соҳибандеша мешавад. Ҳар саҳифаи хондашуда як қадам ба сӯи дониш ва маърифат аст. 🌱 Биёед, бештар китоб бихонем! Ихлосмандони азизи «Шукуфаҳои Сабзманиш», биёед китобро дӯст дорем, онро эҳтиёт кунем ва аз ҳар китоб як ҷаҳон дониш бигирем. Бигзор китоб ҳамсафари ҳамешагии кӯдакии мо бошад ва роҳи моро ба сӯи маърифат, эҷодкорӣ ва ояндаи дурахшон равшан созад. «Китоб бихон — дониш биомӯз, дониш биомӯз — ҷаҳонро бишнос!» 📚🌱 «Шукуфаҳои Сабзманиш» — макони кӯдакони китобдӯст, эҷодкор ва боистеъдод!