•دال‌سین•

جنسِ اضطرابِ آدمی‌زاد رو دوست دارم. وقتی آزاد و رها زندگی می‌کنی؛ دلت روتین می‌طلبه. حس می‌کنی کسایی که صُبح رأس یه ساعت مشخص بیدار می‌شن، صبونه می‌خورن، باشگاه می‌رن و سر یه ساعت مشخصی سر کار میرن و قهوه میخورن؛ خوش‌بختن. بعد زندگیِ خودت که همون شکل می‌شه، حسرت یک لحظه زندگی بی‌برنامه رو می‌خوری. دروغ چرا، لذت می‌برم. اینکه هیچ‌چیز برام کافی و راضی‌کننده نیست واسم دلچسبه. با جنسِ غصه‌م شادم.