ٔ آزاده

گاهى نيازى ندارى كه بى پروا سخن بگويى! تو فقط به آغوش گرمى نياز دارى كه روحِ سرد ات را در بر بگيرد…🫂

آدمی باید در کنارِ کسی پیر شود نه به سببِ کسی...!

آدمی باید در کنارِ کسی پیر شود نه به سببِ کسی...!

زنده‌ام و غمگین ، کاش هیچ‌کدام نبودم.

انگار اندوهِ یک جهان در من خانه کرده و درونم سرزمینی‌ست که در سوگ می‌نالد.

هرکسی یک جور زنده به گور است ؛ یکی در فکرش ، یکی در قلبش ، یکی در تنهایی‌اش.

‏«هنوز فرصت نکرده‌ام زندگی کنم، تا الان هرچه بود دوام آوردن بود.»

می‌گویم شب به‌خیر بخوان : یک روز دیگر هم سر شد با دوست داشتنت بخوان : آرزوی امشبم هم تو بودی بخوان : این شب‌ها برای به‌خیر شدن به یکی مثلِ تو نیاز دارد. من می‌گویم شب به‌خیر تو  بگو من هم دوستت دارم.

یک نفر پیشِ فلک ریش گِرو بگذارد بلکه دست از سرِ آزُردن ما بردارد چه خطایی مگر از جانبِ ما سر زد که دائماً درد و بلا بر سرِ ما می‌بارد.

کاهو با دو تا فیله شد سزار ما هر چی به هر کی محبت کردیم شد دو زار!

تَوافق کردیم مدت کوتاهی دور باشیم تا دِلتنگ شویم... اما فَراموش کردیم که برگردیم...

حداقل، وقتی در قلبی جای داری آن را نشکن..

بعضی روزها دلم می‌خواهد روی پیشانی‌ام بنویسم: «دارم برای زنده ماندن، آرام ماندن و عبور از طوفان‌های درونم می‌جنگم؛ لطفا زخمی دیگر بر روی زخم‌هایم اضافه نکنید.»

آدما به اندازه چیزایی که باید بگن و نمیگن از هم دور میشن.

بزرگ‌سالی این شکلیه که فردای شبی که مردی باید پاشی و دوباره زندگی کنی.

همان نخ فيتيله اى كه شمع، در خود جاى داده، آن را سوزاند!! دردناكترين سوختن ها؛ از كسى مى رسد كه او را در آغوش گرفته اى...

خیلی غم‌انگیز نیست؟ این‌که آدمی‌زاد در این دنیا برای یک زندگیِ آرام بمیرد.