ch
Feedback

不要被骗子欺骗!Telemetrio 会找到并标记这些频道 👉 如果想查看标记,请订阅

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

前往频道在 Telegram

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

显示更多
2 693
订阅者
+424 小时
-97 天
-3230 天
帖子存档
میترسم قلم بردارم و صدای جیغش کرم کنه. میترسم بنویسم و قرمزی رنگش منو بکشه. میترسم از روزی که نوشته هام رو بیگانه ها بخونن و حرمتشون شکسته شه.
20 11月 2022, 21:39

photo content
20 11月 2022, 21:30

انقدر بهت زل زدم تا شاید خطای دید ایجاد شود و تکون بخوری، اما نمیشد. تو واقعا مرده بودی.
20 11月 2022, 20:45

فراخوان‌ و حرف و هرچی راجب این روزا https://t.me/+b5YLSrEUJeQ2OTk0
20 11月 2022, 11:46
21 11月 2022, ~15:20

مثل گرمای اخرین اغوش، مثل روشنایی اخرین سیگار، مثل سردی اخرین کامی که هرگز بیرون نیومد.
مثل گرمای اخرین اغوش، مثل روشنایی اخرین سیگار، مثل سردی اخرین کامی که هرگز بیرون نیومد.
19 11月 2022, 12:12

به معجزه کلمات و جمله های من، تو تنها پیغمبری.
19 11月 2022, 11:59

اگر مین بودم لااقل از اینکه منو کاشتی ناراحت نمیشدم، اما حالا که اینکارو کردی، انتظار ترکیدنم هم داشته باش.
19 11月 2022, 11:05

#part132 سرش رو تکون داد و مشغول خوردن نوشیدنیش شد. نفس عمیقی کشیدم و به سختی چشم ازش برداشتم. اسمون ابی بود و حتی یه لکه ابر هم توش دیده نمیشد. بعد از اینکه خشک شدیم برگشتیم هتل. من یه دوش گرفتم و بعد از اماده شدن یه تاکسی گرفتیم و رفتیم تا توی شهر تاب بخوریم. هوا کم کم روبه تاریکی میرفت و چراغ برج ها و اپارتمان ها روشن میشد. هیچوقت فکر نمیکردم دبی انقدر قشنگ و مدرن باشه. دور تا دور خیابونا پر از نخل بود. ساختمون های بلند باعث روشن تر شدن شهر میشدن و انقدر زیبا ساخته شده بودن که چشم هارو خیره میکردن. دایان_نظرت چیه بیایم دبی زندگی کنیم؟ _بیایم؟ دایان_اره. به هرحال که بدون حاج اقام نمیتونم زندگی کنم. لبخندی زدم و گفتم؛ _چرا به فکر یه حاج خانم واسه خودت نیستی؟ دایان_چون لزبین نیستم. نگاهم رو به چشماش دوختم. دوست داشتم موهاشو از توی صورتش بزنم کنار و مستقیم به چشم های خمارش نگاه کنم. سرمو بکنم توی گردنش و مشامم از بوی عطرش پر بشه. نیاز داشتم ببوسمش، گرم و طولانی.. به جایی رسیدیم که از قسمتای دیگه شهر روشن تر بود و پر بود از مغازه هایی با اجناسی که از دور جلب توجه میکردن. از ماشین پیاده شدیم و راه افتادیم. کنار دایان حرکت میکردم و هرازگاهی که از لای جمعیت رد میشدیم باهاش برخورد میکردم. کاش کل مردم دنیا جمع میشدن اینجا و به عنوان رهگذر از کنارمون میگذشتن. شاید میتونستم بیشتر لمسش کنم.. _هزینه مسافرت.. پرید توی حرفم و گفت؛ _به حساب بابامه‌.. لحنش طوری بود که انگار دوست نداشت راجب این موضوع حرف بزنه. _هزینه های امیدم به عهده بابات بود؟ دایان_اره. چیزی نگفتم و کمی اب خوردم. پشت یه ویترین ایستادیم. به لباس زیر های زنونه خیره شدم. _الان چرا اینجا ایستادیم؟ دایان_کدومو دوست داری برات بخرم؟ _تو کدومو دوست داری من برات بخرم؟ با لبخند نگاهم کرد و گفت؛ _من از این لوس بازیا خوشم نمیاد، ترجیح میدم کامل لخت باشم. _منم همینطور. لبخندش پررنگ تر شد. نگاهی عمیق بهم انداخت و گفت؛ _شب اگر لخت نخوابیدی من میدونم و تو. _خیل خب. راه افتادم که پشت سرم اومد. اروم راه میرفتیم و به اطرافمون نگاه میکردیم. همه مغازه ها دکور های خیلی مدرن و نورانی ای داشتن، به نظر میومد که اینجا بالا شهر باشه.. دور تا دور خیابون پر از ماشین های‌ مدل بالا بود. دایان_باید بندازیمت به یکی از شیخ های پولدار اینجا. _منظورت دختر یکی از شیخ های پولدار اینجاست؟ دایان_شیخای پولدار خودشون پسرایی مثل تورو توی هوا میزنن. _واقعا؟ دایان_اره. مطمئن باش انقدر دختر دیدن که چشمشون پره. پسری مثل توهم اینجا کم پیدا میشه. یکم دلم گرفت. من هیچوقت دوست نداشتم راجب دایان همراه با کس دیگه ای حرف بزنم. چه برسه به اینکه بخوام با بقیه به عنوان زوج ببینمش! و حالا اون چه راحت همچین چیزی میگفت. شاید هم شوخی میکرد.. _مهم اینکه من خوشم نمیاد. دایان_مطمئنی؟ _اره. چی باعث شده فکر‌ کنی ممکنه خوشم بیاد؟ دایان_یعنی اگه یکی بهت پول بده اینکارو نمیکنی؟ _در ازای پول برده مردم شم؟ هرگز. دایان_بردش نمیشی فقط شبا یکم باید به حرفش گوش بدی. شاید هم صبحا. چپ چپ نگاهش کردم و گفتم؛ _هیچ از این بحث خوشم نمیاد. صدای خندش رو که شنیدم کلافه سرعت قدم هامو بیشتر کردم. واقعا بهم برخورده بود، چی راجب من فکر میکرد؟ که من کارگر جنسیم‌؟ یا در ازای پول تن فروشی میکنم؟ داشتم زمینو نگاه میکردم که کسی دستمو گرفت. برگشتم که دیدم دایانه. _میخوای گم نشم؟ دایان_نه، میخوام شیخای عرب دوست پسرمو ندزدن. هرکاری کردم نتونستم لبخند نزنم. تموم ناراحتیام دود شد و رفت هوا. دستای گرمش رو توی دستم فشردم و لبخند محوی روی لبام نشست. تمام حواسم پیش دستاش بود. حالا احساس قدرت میکردم. تکه ای از یکی از اهنگ های شاهین توی ذهنم پلی شد؛ می توانم شرورتر باشم یک قشون، گرچه یک نفر باشم رو به صد نیزه، بی سپر باشم تو اگر کوه پشت سر باشی که مهم نیست لشکر آوردند. اصلا نگاه های بد مردم برام اهمیتی نداشت. دایان دستم رو کشید و بردم توی یکی از مغازه ها. با نگاه کوتاهی به اطرافم متوجه شدم که لباس های عربی میفروشه. _اومدیم اینجا چیکار؟ دایان_میخوایم دشداشه بخریم. نگاهش کردم. _چی؟ عمرا. میخوای همه بهمون بخندن. دایان_چرا باید بهمون بخندن؟ مگه خودشون از اینا نپوشیدن. _اخه تو تن ما مسخره میشه. دایان_حرف نباشه. دستم رو ول کرد و رفت سمت لباس های سرهمی سفید. یکیشو برداشت و گرفت جلوش. دایان_شبیه محمد بن زاید ال نهیان شدم. _اون کیه؟ دایان_رئیس جمهور امارات. _بیشتر شبیه کسی شدی که ختنه کرده. خندید و رفت سمت اتاق پرو. _جدا میخوای بپوشیش؟ دایان_بشین و تماشا کن. رفت تو و درو بست. خدایا این جدا مسته. من که اصلا روم نمیشد همچین چیزی بپوشم. به اطرافم خیره شدم و نفس عمیقی کشیدم. در باز شد و دایان اومد بیرون. با دیدنش نتونستم جلوی خندمو بگیرم و صدای قهقهم بلند شد.
18 11月 2022, 16:42

مثل گردی دوتا ستارهٔ داغ و نورانیِ توی لباست.
18 11月 2022, 11:04

فکرت اتش است، سرم را گرم میکند.
18 11月 2022, 10:56

خالی از احساس باشی، پر از غم میشوم.
18 11月 2022, 05:22

تو شاهکار خالقی، تحقیر را باور نکن.
18 11月 2022, 05:21

اگه ازم بپرسن کدوم ویژگی ادمارو بیشتر دوست داری میگم بزرگ شدنشون. نه برای کسب تجربه و اینجور ارتیست بازیا، نه. بخاطر اینکه میتونی تک تک کارای احمقانه‌ت رو بندازی گردن بچه بودنت. برای منی که حال و هوام هر چند دقیقه یه‌بار تغییر میکنه خیلی خوبه. چون من هروز از روز قبل بزرگ تر و از روز بعد بچه ترم. میترسم از روزی که مبادا به اندازه کافی بزرگ شم. اونوقت کارای احمقانم رو گردن چی بندازم؟ اصلا اگه بزرگ شم دوباره میتونم اشتباه کنم؟ ایا میتونم بگم بچگی از من بود که اصلا به دنیا اومدم!؟
17 11月 2022, 17:32

من، صادق هدایت نشده و سیمین جهلور.
17 11月 2022, 13:33

#part131 اکثر ادما با لباس زیر و مایو بودن و بعضیا حجاب و لباسای پوشیده به تن داشتن. چیزی که باید ارزوی دیدنش توی ایران رو به گور میبردیم. انتهای استخر دیوار کشیده بودن و مردم میتونستن بستنی و نوشیدنی بگیرن. کف استخر سنگ های ابی داشت که به صورت شطرنجی کنار هم چیده شده بودن و قسمت ابتدایی استخر فقط تا بالای مچ پا عمق داشت. وارد ماسه ها که شدیم تونستم داغیشون رو حس کنم. اینجا واقعا گرم بود و افتاب به صورت مستقیم به زمین میتابید. از اینکه جلوی اونهمه ادم لخت بودم یکم معذب بودم. هیچوقت از زیادی لخت بودن خوشم نمیومد. وارد اب شدیم که تونستم سرماش رو حس کنم. دایان_سامیار به کمکت احتیاج دارم. برگشتم سمتش و بهش نگاه کردم که نور خورشید خورد تو چشمم. دستمو گرفتم جلوی صورتم و گفتم؛ _چرا؟ دایان_ابش خیلی یخه، گرمش کن برام. _الان با مدیریت اب و شیلات دوبای تماس میگیرم میگم حاجیه دایان سردشه لطفا اب رو گرم کنید. دایان_اون کارو که خودمم بلدم بکنم، من به یه راه فوری تر احتیاج دارم. درضمن به تو گفتم تو باید یکاری بکنی. سرمو کج کردم و خیره شدم به چشمایی که حالا زیر عینک افتابی ازم پنهان بودن. _چیکار کنم؟ دایان_نمیدونم، بشاش توش. _چرا خودت نمیشاشی؟ دایان_بابا تو تو هواپیما هرچی اب اومد دم دستت خوردی. من خشتکم رو گرفته بودم که یه وقت نیای اب ماهم بخوری. پسرم از ترس رفته بود زیرم قایم شده بود. بدبخت الان پرس شده، میخوام اب یکم گرم بشه بلکه بیچاره یکم به حالت عادیش برگرده. نتونستم جلوی خندم رو بگیرم و زدم زیر خنده. دایان واقعا توی زمینه چرت و پرت گفتن استعداد قابل ستایشی داشت. نگاهم رو از بدنش که زیر نور افتاب برق میزد گرفتم و رفتم جلو. رسیدم به لبه سکو و نشستم روش و پاهامو کردم توی اب تا بدنم به سرما عادت کنه. دایان پرید توی اب که کلی اب پاشیده شد بهم. با چشمای نیمه باز بهش خیره شدم. سرشو از اب اورد بیرون و موهای خیسش رو از توی صورتش زد کنار و بهم خیره شد. وقتایی که خیس میشد صد برابر از وقتایی که خشک بود جذاب تر میشد. سرمو کج کردم و پاهام رو تکون دادم که دایان اروم گفت؛ _دم و دستگاهم یخ بست. _کمک نمیخوای؟ دایان_مثلا میتونی با زبونت گرمشون کنی. چیزی توی وجودم تکون خورد و بدنم داغ کرد. خندیدم و چیزی نگفتم که اب پاشید تو صورتم. رومو کردم اونور و گفتم؛ _نکنن یخ زدم. پامو گرفت و کشیدم توی اب که یه لحظه از شدت سرماش بدنم یخ زد. از اونجایی که یهویی اینکارو کرده بود اب رفت توی دماغم و سرمو که اوردم بیرون به سرفه افتادم. _مگه مرض داری بچه. چپ چپ نگاهش کردم که گفت؛ _اذیت کردنت خیلی حال میده. _منم بلدم اذیتت کنم. دایان_جدا؟ چطوری؟ به لبخند شیطنت امیزش خیره شدم. _حیف که اهل انتقام نیستم. این رو گفتم تا فکر کنه قصد تلافی کردن ندارم و بتونم توی یه موقعیت مناسب حالش رو بگیرم. لبخندش پررنگ تر شد و رفت زیر اب و ازم دور شد. به راحتی توی جمعیت گمش کردم. برای خودم مشغول شنا کردن شدم و کمی بعد که احساس خستگی کردم رفتم روی سکو نشستم. افتاب مستقیم بهمون میتابید و نمیزاشت احساس سرما کنم. دختر مو بلندی کنارم نشست و به عربی و با لبخند چیزی به دوستش که توی اب بود گفت. نیم نگاهی بهش انداختم که بهم نگاه کرد. انگار فهمید اهل اینجا نیستم چون به انگلیسی بهم سلام کرد. جوابش رو دادم که گفت؛ _اهل کجایی‌؟ _ایران. دختر_فکر میکردم از ایتالیا یا اسپانیا باشی. لبخندی زدم و گفتم؛ _شما اهل کجایید؟ دختر_ابوظبی. سرم رو تکون دادم که گفت؛ _اسمت چیه؟ لهجه جالبی داشت. کلمات انگلیسی رو طوری ادا میکرد که ملیتش به راحتی قابل حدس بود. البته میشد از چهرش فهمید که مال همین اطرافه. _سامیار. دختر_منم اسرام. لبخندی زدم و چیزی نگفتم. من معمولا از معاشرت با ادم های جدید لذت نمیبردم، مخصوصا اگه از یه کشور دیگه باشن. از اب خارج شدم و رفتم سمت یکی از صندلیا و روش دراز کشیدم. حالا یکم احساس تشنگی میکردم. اسرا هر ازگاهی نگاهم میکرد و برام دست تکون میداد. کم سن و سال بنظر میرسید و خیلی زیاد که در نظر میگرفتیم 17, 18 سالش میتونست باشه. دایان_دوست دختر عرب پیدا کردی؟ بهش خیره شدم، روبه روم ایستاده بود. _از همه ملیت ها. خندید و لیوانی که دستش بود رو داد بهم و گفت؛ _نمیدونستم چی دوست داری، این اب البالو و تکیلاست. خیلی خوشمزست. لیوان رو ازش گرفتم و گفتم؛ _الکل خوردن اینجا ازاده؟ دایان_اره، جدیدا توی امارات متحده عربی ازاد شده. قبلا فقط توی باشگاه ها و سواحل ازاد بود، اما الان کلا خرید و فروشش ازاد شده. سرم رو تکون دادم و کمی از نوشیدنیم خوردم. دایان نشست کنارم و گفت؛ _دوست داری یکم توی شهر بگردیم‌؟ توی شب خیلی قشنگ میشه. _اره، خیلی خوب میشه. دایان_تاحالا خارج از کشور اومده بودی؟ _نه. من زیاد از شمال خارج نشدم. مامان بابام هردو شاغلن واسه همین زیاد مسافرت نرفتم تا حالا.
17 11月 2022, 13:14

زیاد فرق نمیکند، من با تو و من بی تو. یک جان کم دارد فقط.
17 11月 2022, 12:25

خداوند رنگین کمان مظلومیت صدایت را نشنید؟
17 11月 2022, 09:45

#part130 خیلی سریع خودمو شستم و شلوارمو کشیدم بالا. دایان هنوزم داشت میخندید. چپ چپ نگاهش کردم و گفتم؛ _خودتو دیدی؟ نگاهی به پایین تنش انداخت و گفت؛ _جلوم شاشیدی میخوای بیدار نشه؟ اهمیتی ندادم و بعد از شستن دستام از دستشویی خارج شدم. دلم میخواست بایستم همونجا و تا تموم شدن کارش تماشاش کنم اما حیف که نمیشد. رفتم سمت تخت و دراز کشیدم روش. تصویر بدنش توی ذهنم تداعی شد. اب دهنم رو قورت دادم و به برجستگی شلوارم خیره شدم. سرمو کج کردم و دستمو گذاشتم روش که فکری به سرم زد‌. نه نه سامیار تو اینکارو نمیکنی! اصلا کار درستی نیست. نگاهی به در بسته انداختم. اما واقعا بهش نیاز دارم.. نفس عمیقی کشیدم و دستمو بردم توی شلوارم. اگه دایان با فکر به من اینکارو کرده بود چرا من نباید میکردم‌؟ انگشتام رو حلقه کردم دورش و فشارش دادم. اگه دایان بود به خاطر تنگیش همین فشار بهم وارد میشد. با تصورش تنم گر گرفت.. اولین بارم بود که اینکارو میکردم و کمی استرس داشتم. هی برمیگشتم سمت در تا مطمئن بشم دایان درحال نگاه کردن بهم نیست. دستمو اروم بالا پایین کردم و چشمام رو بستم. حس خوبی به وجودم تزریق شد و نفسام تند شد. توی ذهنم تصور میکردم که چیزی که دور التم قرار داره سوراخ دایانه.. چشمام رو بستم و سرعت دستم رو بیشتر کردم. شلوارم یکم تنگ بود و این کمی اذیتم میکرد. کارم راحت تر میشد اگه درش میوردم اما اگه یهو میومد و میدیدم چی؟ با صدای باز شدن در سریع دستمو از شلوارم کشیدم بیرون و برگشتم سمت در. دایان داشت با تعجب بهم نگاه میکرد. یه لحظه حس کردم که دلم میخواد بمیرم. اگر هم دستمو ندیده بود، نفسای تندم حاکی بر این بود که داشتم چیکار میکردم. بدون هیچ حرفی رفت سمت کیفش و گفت؛ _غذام هضم شد. باید یبار دیگه یه چیزی بخورم. چشمام رو بستم و دستمو گذاشتم روی صورتم. خداروشکر به روم نیورد. بهتر نبود اگه میگفتم واهای چرا من انقدر میخارم و طوری رفتار میکردم انگار داشتم خودمو میخاروندم؟ نه زیادی ضایع میشد، حالا که اون خودشو زد به اون راه تو هم بیخیال شو. رفتم زیر پتو و سعی کردم بخوابم اما همش اینکه دایان توی اون موقعیت دیدم بهم یاداوری میشد و دلم میخواست خودمو از پنجره پرت کنم پایین. واقعا حس خیلی بدی بود. خیلی خجالت زده شده بودم. تخت بالا پایین شد که متوجه شدم دایان کنارم خوابیده. نفس عمیقی کشیدم و چشمام رو روی هم فشردم. سامیار احمق. خاک بر سر سست عنصرت کنن. حالا پسره فکر میکنه تو مریض جنسی هستی یا بهش چشم داری. البته مگه خودش یبار اینکارو نکرده بود؟ میتونستم بوی شامپو رو ازش حس کنم. _تو مگه صبح حموم نبودی؟ دایان_وقت نکردن برم حموم، از گرما سرمو گرفتم زیر اب. _اها. دایان_تو نمیخوای بری حموم؟ _حوصلشو ندارم. دایان_میدونی اب اینجا انگار گرم تره. خندیدم و چیزی نگفتم. انقدر به اتفاقی که افتاد فکر کردم تا خوابم برد.. با شنیدن صدای زنگ گوشیم چشمام رو باز کردم. خمیازه ای کشیدم و گوشیم رو برداشتم و به صفحش خیره شدم. با دیدن اسم ماریا کمی تعجب کردم. دایان داشت نگاهم میکرد. احتمالا اسم روی صفحه هم دیده بود. تماس رو قطع کردم و گوشی رو گذاشتم روی عسلی. دایان_اتفاقا الان خواستم بیدارت کنم. با صدای گرفته گفتم؛ _چرا؟ خبری شده؟ دایان_میخواستم برم استخر‌. اینجا یه استخر روباز خیلی خوب داره. _من مایو نیوردم. بدون اینکه نگاهم کنه تیشرتش رو از تنش کند و گفت؛ _مایو لازم نیست، هرکس با هر لباسی که دوست داره میره. حتی یه بار یکیو دیدم با مانتو و شال اومده بود توی اب. _چقدر خوبه که هرکسی هرجوری که دلش میخواد میگرده. برعکس ایران که ساده ترین حق انسانیت که لباس پوشیدنه دست خودت نیست. برگشت سمتم و بهم خیره شد. دایان_ایران جهنمه، یه جهنم تاریخی.. شلوارش رو در اورد و شلوارکی روی شورتش پوشید. بعد از اینکه لباسامون رو عوض کردیم از اتاق خارج شدیم. کنار هم حرکت میکردیم و این حس خوبی بهم میداد. برگشتم و نیم نگاهی بهش انداختم، عینک افتابیش رو گرفته بود توی دستش و با قدم هایی بلند حرکت میکرد. هنوز گندی که صبح زده بودم رو فراموش نکرده بودم و همین باعث میشد معذب باشم. واقعا گل کاشتم! نگاهی به ساعت مچیم انداختم. 4 بود. سر جمع یک ساعت بیشتر نخوابیده بودم. فضای پشت هتل یه استخر روباز بزرگ داشت که کمی اونور تر میشد چندتا سرسره رنگی بزرگ دید. بالای سرسره ها یه سطل خیلی بزرگ قرار داشت که چند ثانیه یبار ار اب پر میشد و بعد از پر شدن سطل خم میشد و اب میریخت روی سرسره ها. از اونجایی که نزدیک به ساحل بودیم زمین با ماسه پوشیده شده بود و کنار استخر چتر زده بودن و زیر چترا صندلی های چوبی خوابیده قرار داشت که مردم روشون دراز کشیده بودن و افتاب میگرفتن. تاحالا توی عمرم همچین جایی نیومده بودم پس حسابی حیرت کرده بودم و یکم هم هیجام زده بودم.
16 11月 2022, 17:06

تنگ شده دل ساعت، برای نگاه های نگرانی که از ترس گذشتن زمان بهش مینداختی.
16 11月 2022, 10:35

مارا به نیمه پر لیوان چه کار؟
15 11月 2022, 14:55