کتابفروشی رزا📕🌸

مکانی که هیچ شباهتی به بیمارستان یا حتی خیابون نداشت. اون توی یه غار بود، یه غار نمور و تاریک، اما مقابل نگاهش دوتا چشمِ سرخ و قرمز دید.

چشم‌هایی که از شادی می‌درخشیدن، صاحب اون چشم‌ها که بدنی استخوونی و کله‌ای بزرگ داشت، عصایی به دست گرفته بود و با خوشحالی می‌گفت "حالا تو رو نابود می‌کنم و صاحب قدرتت می‌شم"

خشمگین از بانک بیرون اومد و به راهش ادامه داد تا این‌که درست سر پیچِ خیابون، ماشین پلیس با سرعت بهش زد! توماس در کسری از ثانیه زمین افتاد و چشم‌هاش سیاهی رفت

اما وقتی دوباره به هوش اومد، خودش رو توی مکانی عجیب و غریب دید!

اما وقتی به شهر رسید، متوجه شد که نگاه مردم دیگه عوض شده؛ نگاه‌هایی پر از ترس، نفرت و ترحم. همه اون رو "مطرود نجس و ناپاک" صدا می‌زدن. مادرها بچه‌هاشون رو از جلوی راهش کنار می‌کشیدن و با نگاه پر غیظشون، رفتنش رو تماشا می‌کردن.

همه‌چیز ساکت و خالی بود… و توماس مونده بود با دست ناقصش، سایه‌ای از گذشته‌ی خودش. با این حال، به خودش گفت نباید تسلیم بشه!

تصمیم گرفت برای کارای روزمره‌ی خونه و مزرعه و همین‌طور پرداخت قبض‌ها به شهر بره. شاید بخشی از زندگی عادی رو پس بگیره.

زندگی قشنگِ توماس به یک‌باره نابود شده بود، به ناچار اون رو به بیمارستان جذامی‌ها منتقل کردن. زندگی توی اون‌جا و دیدن آدم‌هایی که روز به روز چهره‌شون کریه‌تر می‌شد و در و دیواری که بوی عفونت و گوشت می‌دادن، عذاب‌آور بود.

اون‌جا حقیقت مثل پتک محکمی توی سرشون خورد! توماس کاوننت به جذام مبتلا شده بود؛ اعصاب بدن اون از بین رفته بودن و دردی رو احساس نمی‌کرد

به همین دلیل زخم روی دستش بد و بدتر شده بود، بدون این‌که توماس دردی رو حس کنه! دکترها مجبور شدن برای جلوگیری از گسترش عفونت، دوتا از انگشت‌های دست راست توماس رو ببرن

تا این‌که توماس مشغول نوشتن رمان دومش شد، اما اون‌قدر غرق داستان و نوشتن شده بود، که متوجه‌ی زخم روی دستش که عفونت کرده بود و داشت گسترده‌تر می‌شد، نشده بود! وقتی همسرش "خوان" اون زخم رو دید، با عجله توماس رو به بیمارستان رسوند

اون و همسرش "خوان" توی یه مزرعه خارج از شهر در کنار همدیگه زندگی می‌کردن. زمانی که اولین رمان توماس به عنوان یه نویسنده، به چاپ رسید و جزء لیست پرفروش‌ها قرار گرفت، تصمیم گرفتن که بچه‌دار بشن.

آرههه🙈

خب از الان برام بزار کنار

معلومه از این کتابای فانتزیه ساده نیستت😭