ШИНОХТИ ИМОМ!
~НОСИРИ ХУСРАВ~
————————————
Дил з-ифтиоли аҳли замона мало шудам.
З-эшон ба қавлу феъл азеро ҷудо шудам.
То ҳамчу Амру Зайд маро кўр буд дил,
Айбам накард ҳеч касе, ҳар куҷо шудам.
Гоҳе зи дарди ишқ паси хубчеҳрагон,
Гоҳе зи ҳирси мол паси кимиё шудам.
На бок доштам, ки ҳаме умр шуд ба бод,
На шарм доштам, ки ҳаме зии хато шудам.
Вақти хазон ба бори разон шуд дилам фарох,
Вақти баҳор шод ба обу гиё шудам.
Ин осиё давону дар ў ман нишаста паст,
Эдун сапедсор дар ин осиё шудам,
Пиндоштам, ки даҳр чарогоҳи ман шудаст.
То худ сутурвор мар-ўро чаро шудам.
Гар ҷавр кард, боз дигар бор сўи ў,
Майхоравор аз паси паймонаҳо шудам.
Якчанд гоҳ дошт маро зери банди хеш,
Гаҳ хубҳолу боз гаҳе бенаво шудам.
В-аз ранҷи рўзгор чу ҷонам сутўҳ гашт,
Якчанд бо сано ба дари подшо шудам.
Гуфтам: “Магар, ки дод биёбам зи деви даҳр”,
Чун бингаристам зи ано дар бало шудам.
Сад бандагии шоҳ бибоист карданам
Аз баҳри як умед, ки аз-ў ме раво шудам.
Ҷуз дарду ранҷ ҳеч нагардид ҳосилам
З-он кас, ки сўи ў ба умеди шифо шудам.
В-аз моли шоҳу мир чу навмед шуд дилам,
Зии аҳли тайласону амомаву ридо шудам.
Гуфтам, ки роҳи дин бинамоянд мар-маро,
Зеро ки з-аҳли дунё дил пурҷафо шудам.
Гуфтанд: “Шод бош, ки растӣ зи ҷаври даҳр”,
То шод гашт ҷонаму андар дуо шудам.
Гуфтам: “Чу номашон уламо буду ҳол хуб,
К-аз дасти фақру ҷаҳл чу эшон, раҳо шудам.
То чун ба қолу қилу мақолоти мухталиф
Аз умр чанд сол миёншон фано шудам”.
Гуфтам: “Чу ришва буду риё моли зўҳдашон,
Эй Кирдигор, боз ба чӣ мубтало шудам?
Аз шоҳ зии фақеҳ чунон буд рафтанам,
К-аз бими мўр дар даҳани аждаҳо шудам.
Макр аст бешумору даҳо мар-замонаро,
Ман з-ў чунин рамида ба макру даҳо шудам.
Чун ғадр кард, ҳила намондам ҷуз он, к-аз ў
Фарёдхоҳ сўи банӣ Мустафо шудам.
Фарёд ёфтам зи ҷафову даҳои дев,
Чун дар ҳариму қасри имому-л-ливо шудам.
Донӣ, ки чун шудам, чу зи девон гурехтам,
Ногоҳ бо фариштагон ошно шудам.
Бар ҷони ман чу нури имоми замон битофт,
Лайлу-с-сарор будаму шамсу-з-зуҳо шудам.
Номи бузург имоми замон аст аз ин қибал,
Ман аз Замин чу Зўҳра бад-ў бар само шудам.
Дунё ба қаҳр ҳоҷати ман ме раво кунад,
Аз баҳри он ки ҳоҷати динӣ раво шудам.
Фиръавни рўзгор зи ман кинаҷўй гашт,
Чун ман ба илм дар кафи Мўсо асо шудам.
Аъдои авлиёи Худоям адў шуданд,
Чун авлиё ўро ман зи авлиё шудам.
Эй уммате, зи ҷаҳли адўи Расули хеш,
Ҳайрон ман аз ҷаҳолату шумий шумо шудам.
Гар гуфтам: “Аз Расул Алӣ халқро васист”,
Сўи шумо сазои мусово чаро шудам?
В-ар гуфтам: “Аҳли мадҳу сано оли Мустафост,”
Чун зии шумо сазои ҷафову ҳиҷо шудам?
Айбам ҳамекунанд бад-он ч-ам бад-ўст фахр,
Фахрам бад-он ки шиъати оли або шудам.
Аз баҳри дин зи хона биронданд мар-маро,
То бо Расули ҳаққ ба ҳиҷрат саво шудам.
Маъруф нопадид Суҳо буд бар фалак,
Ман бар Замин кунун ба мисоли Суҳо шудам.
Шукр он Худойро, ки ба Юмгон зи фазли Ў
Бар ҷону моли шиъат фармонраво шудам.
То мири мўъминони ҷаҳон марҳабо-м гуфт,
Наздики мўъминон зи дари марҳабо шудам.
На пеши ҷуз Худои ҷаҳон истодаам,
З-он пас на низ ҳеч касеро дуто шудам!
Аҳрори рўзгор ризоҷўи ман шуданд,
Чун ман гузидаи Алии Муртазо шудам.
Аҳмад ливои хеш Алиро супурда буд,
Ман зери ин бузургу муборак ливо шудам.
————————-
Ҳуҷҷат Носири Хусрав
#ҲуҷҷатНосириХусрав