"Piskent hayoti" gazetasi rasmiy kanal
前往频道在 Telegram
"Piskent hayoti" ijtimoiy-siyosiy gazetaning telegram tarmog'idagi kanali. Murojaat, taklif va e'lonlar uchun @Munira_9184
显示更多5 547
订阅者
-1024 小时
-1017 天
-46830 天
数据加载中...
吸引订阅者
九月 '26
九月 '26
+1 024
在5个频道中
八月 '26
+3 087
在4个频道中
Get PRO
七月 '26
+38
在4个频道中
Get PRO
六月 '26
+68
在5个频道中
Get PRO
五月 '26
+254
在4个频道中
Get PRO
四月 '26
+235
在4个频道中
Get PRO
三月 '26
+97
在7个频道中
Get PRO
二月 '26
+62
在9个频道中
Get PRO
一月 '26
+66
在6个频道中
Get PRO
十二月 '25
+80
在7个频道中
Get PRO
十一月 '25
+77
在6个频道中
Get PRO
十月 '25
+143
在11个频道中
Get PRO
九月 '25
+74
在4个频道中
Get PRO
八月 '25
+86
在3个频道中
Get PRO
七月 '25
+54
在5个频道中
Get PRO
六月 '25
+97
在4个频道中
Get PRO
五月 '25
+281
在4个频道中
Get PRO
四月 '25
+62
在4个频道中
Get PRO
三月 '25
+141
在5个频道中
Get PRO
二月 '25
+66
在5个频道中
Get PRO
一月 '25
+67
在2个频道中
Get PRO
十二月 '24
+99
在3个频道中
Get PRO
十一月 '24
+81
在5个频道中
Get PRO
十月 '24
+171
在6个频道中
Get PRO
九月 '24
+118
在6个频道中
Get PRO
八月 '24
+68
在6个频道中
Get PRO
七月 '24
+108
在3个频道中
Get PRO
六月 '24
+159
在4个频道中
Get PRO
五月 '24
+354
在3个频道中
Get PRO
四月 '24
+111
在5个频道中
Get PRO
三月 '24
+123
在5个频道中
Get PRO
二月 '24
+148
在3个频道中
Get PRO
一月 '24
+103
在4个频道中
Get PRO
十二月 '23
+108
在3个频道中
Get PRO
十一月 '23
+109
在4个频道中
Get PRO
十月 '23
+97
在1个频道中
Get PRO
九月 '23
+70
在0个频道中
Get PRO
八月 '23
+100
在0个频道中
Get PRO
七月 '23
+90
在0个频道中
Get PRO
六月 '23
+134
在0个频道中
Get PRO
五月 '23
+271
在0个频道中
Get PRO
四月 '23
+83
在0个频道中
Get PRO
三月 '23
+120
在0个频道中
Get PRO
二月 '23
+71
在0个频道中
Get PRO
一月 '23
+149
在0个频道中
Get PRO
十二月 '22
+98
在0个频道中
Get PRO
十一月 '22
+114
在0个频道中
Get PRO
十月 '22
+90
在0个频道中
Get PRO
九月 '22
+114
在0个频道中
Get PRO
八月 '22
+119
在0个频道中
Get PRO
七月 '22
+120
在0个频道中
Get PRO
六月 '22
+359
在0个频道中
Get PRO
五月 '22
+1 049
在0个频道中
Get PRO
四月 '22
+157
在0个频道中
Get PRO
三月 '22
+178
在0个频道中
Get PRO
二月 '22
+117
在0个频道中
Get PRO
一月 '22
+192
在0个频道中
Get PRO
十二月 '21
+151
在0个频道中
Get PRO
十一月 '21
+109
在0个频道中
Get PRO
十月 '21
+167
在0个频道中
Get PRO
九月 '21
+160
在0个频道中
Get PRO
八月 '21
+234
在0个频道中
Get PRO
七月 '21
+210
在0个频道中
Get PRO
六月 '21
+344
在0个频道中
Get PRO
五月 '21
+251
在0个频道中
Get PRO
四月 '21
+156
在0个频道中
Get PRO
三月 '21
+223
在0个频道中
Get PRO
二月 '21
+136
在0个频道中
Get PRO
一月 '21
+156
在0个频道中
Get PRO
十二月 '20
+2 202
在0个频道中
| 日期 | 订阅者增长 | 提及 | 频道 | |
| 12 九月 | +1 004 | |||
| 11 九月 | 0 | |||
| 10 九月 | +5 | |||
| 09 九月 | 0 | |||
| 08 九月 | 0 | |||
| 07 九月 | +2 | |||
| 06 九月 | 0 | |||
| 05 九月 | 0 | |||
| 04 九月 | +1 | |||
| 03 九月 | +6 | |||
| 02 九月 | +5 | |||
| 01 九月 | +1 |
频道帖子
| 2 | #шеърият
Саодатли маскан
Тонгда кузни кузатдим, фасли тўкинлик
Салқин таъби ярашгай унинг ойига.
Хайрли карвони келар тўла-юкунлик,
Шукроналик тўкилгай унинг пойига.
Уйлари турнақатор тизилган работ,
Равон йўлнинг ёнбоши далагаc туташ.
Қулай котежларнинг кўрки ўзгача обод,
Саодатли маскан, деб жоиздир аташ.
Нақл борки: Бирлашган эл ўзади охир,
Бирдамлиги намоён байрам, тўйида.
Инсон қадр топган жойда омонлик сохир,
Фаравонлик шукуҳи кўнгил ўйида.
Тадбиркор халқимга хосдир сайъ-ҳаракат,
Файзиёб маҳаллалар яшнасин гуллаб.
Хайру саҳоватига қўшар баракот,
Истиқболга чорласа Ватани қўллаб.
@piskenthayoti | 4 |
| 3 | 没有文字... | 3 |
| 4 | Фарзандларингиз кейинчалик сизнинг туйғуларингизни эслашади. Бошқа нарсаларингизни эмас.
Уйингизни жиҳозлаган мебелларни эмас, уларга олиб берган машинангизни эмас, едирган овқатингизни эмас, меҳрингизни эслашади.
Мен сизга улар ҳеч қачон унутмайдиган нарсаларни айтиб бераман:
• Ҳаёт уларни синдирганда уларни суяган елкаларни унутишмайди.
• Имтиҳондан йиқилишганида уларга далда берган инсонни унутишмайди.
• Қизларингизга совчи келмаганида уларни юпатган иссиқ қучоқни унутишмайди.
• Улар сизнинг қайноқ сўзларингизни, илиқ табассумингизни унутишмайди.
• Уйқудан олдин уларга айтиб берган ҳикояларингизни унутишмайди.
• Бировларнинг олдида уларни мақтаб ёки ёмонлаб гапирган гапларингизни унутишмайди.
• Муваффақият пайтидаги совғаларни унутишмайди.
• Сиз уларга тақдим қилган бахтли онларни унутишмайди.
• Оилавий сафарларни унутишмайди.
• Уларнинг юзига чизган табассумларингизни унутишмайди!
Мана шу нарсалар уларнинг зеҳнида абадий қолади. Бу фурсатларни зое қилсангиз, кейинги ишларингиз буларнинг ўрнини боса олмайди!
@piskenthayoti | 3 |
| 5 | 没有文字... | 3 |
| 6 | Лаваш хамири бебахо дастёр.
Ундан бир зумда турқа ҳил егуликлар тайёрлаш мумкин.
Мана бу туркча борек ҳам мазалилиги ҳамда тўйимлилиги билан ҳар қандай пишириқни ортда қолдиради.
@piskenthayoti | 3 |
| 7 | @piskenthayoti | 2 |
| 8 | АССАЛОМ АЛАЙКУМ
ХАЙРЛИ ТОНГ
Дунё ҳаёти бир тушдан иборатдир. Дунёда мол-давлат соҳиби бўлишлик, худди тушида хазина топиб олган киши кабидир. Дунё моли наслдан наслга ўтиб келади, аммо ҳар доим дунёда қолиб кетаверади...
Жалолиддин Румий
Шунинг учун ўткинчи дунёнинг хою- хавасларига, дабдабаларига берилиш ўрнига умрингизни фойдали амалларга, Эзгу ва савоб ишларга бағишланг.
Ўксик дилларга малҳам, йиқилган га тиргак, муҳтожларга кўмак, йўқсилларга мадад беришга харакат қилинг.
Унутманг, у дунёга йиққан молу дунёингиздан бир ховучини ҳам олиб кетолмайсиз.
Қилган яхши амалларингиз эса СИЗ билан бирга кетиб, у дунё саодатига эришигингизга ёрдам беради.
@piskrnthayoti | 4 |
| 9 | ХАЙРЛИ ТУН
Агар ҳаётингиз давомида иш юзасиданми, пул ёки дардингизни аритадиган бирор бир далдага муҳтожлик сезсангиз ёки шижоатингизга нимадир тўсқинлик қилаётган бўлса, билинг-ки, бунинг самарали давоси яхшилик қилмоқдир.
@piskenthayoti | 92 |
| 10 | Ниҳоят, мен ҳаммасидан хабар топдим.
Маълум бўлишича, турмушга мен эмас, опам чиқаётган экан. Катта қиз кичкинасидан олдин турмушга чиқиши керак. Бу бор гап. Бу ерда севги-певгининг ҳеч қандай аҳамияти йўқ. Мен тентак эсам, Абдулваҳобни хиёнатда айблаб, ранжиб юрибман. Аслида мен ҳам, у ҳам тақдир ва одат қурбонлари бўлган эканмиз, холос. Менинг опамдан хафа бўлишга ҳақим йўқ эди – унинг ҳеч гапдан хабари йўқ-да. Абдулваҳобдан ҳам ранжишга ҳаққим йўқ. У ота юзига оёқ босолмасди. Унинг учун отанинг норози бўлишидан даҳшатли нарса йўқ. Нима бўлганда ҳам бизнинг бундан буёнги ҳаётимиз дўзахга айланадиган бўлди-да.
Тўй куни юрагим зардобга тўлиб кетган бўлса-да, ўлганимнинг кунидан жилмаяр эдим. Келин-куёв ёлғиз қолишганда мен аламимни йиғидан олардим. Ичимдан ўтганини ўзим биламан, рашкдан куйиб-ёнсам ҳам сир бой бермаслигим керак. Мен энди унга қарай олмайман, чунки у энди опамнинг эри. Мен энди ўз туйғуларимни унутиб, шу ҳаётга кўникишим керак. Опам ҳозир фарзанд кутмоқда. Оиладаги тинчликни бузгандан ўлганим афзал. Мен опамни яхши кўраман.
Амаким эса ўз бурчимни бажардим деб, хурсанд. Энди улар келинойим билан қандай қилиб набира боқишни ўйлашар эди. Сен мендан энди нима қилмоқчи эканимни сўраяпсан. Ҳеч нима. Абдулваҳоб мени унутишини истайман. Балки у ўзини қўлга олар ва унинг нигоҳидаги мени ёндирувчи ўт сўнар. Бўлмаса, мен ҳам чидолмайман. Шикоят қилгандан нима фойда, дугонажон! Бахтсиз бу дунёда бир мен эмасман-ку! Менга ўхшаб, дардини ичига ютган қизлар қанча! Кунлар қанчалик бир-бирига ўхшаш зерикарли! Кун ботганда ўзингда бир қадар енгиллик сезасан, лекин кейинги тонг кун янада узунроқ келишини башорат қилади.
Сен Абдулваҳоб бор гапни отасига гапириб, кураша олмасмиди, деб сўрайсан. Бунинг иложи йўқ. Нега бунга рози бўлдинг, дейсанми? Ўзинг айт-чи, бизга ўхшаш қизлар қачон кўнглидагини айта олган?
Менинг бахтсиз тақдирим ҳақидаги гаплар шулар, дугонажон! Сендан илтимос, бу ҳикояни одамларга айтиб бер, токи улар аёлнинг ҳам қалби борлиги, фақат бошқалар тиккан алам ва қайғу либосини киймасдан, у ҳам ўз тақдирини ўзи ҳал қилиши мумкинлигини билишсин.
тамом
Ҳадая Султон Ас-Салим.
Араб тилидан Шаҳло Аҳмедова таржимаси
📚 Ibratli Hikoyalar 📚 | 88 |
| 11 | Ўша кундан бошлаб уйимиздан хурсандчилик юз ўгирди. Мен опамга ҳамдард бўлиб кўз ёши тўкар эдим. Болалигим ёдгори, жигарим, ҳаётдан тез кетган дўстим Жасимга аза тутар эдим. Мен тақдирнинг кутилмаган зарбаси натижасида сочи оқарган амаким ва келинойимнинг дардига шерик бўлиб, кўз ёши тўкар эдим. Лекин кўнглимнинг туб-тубидан Абдулваҳоб ўлмаганига хурсанд эдим.
Ғам-андуҳга кўмилган хонадонда қайғули кунлар бошланди. Амаким ҳеч ёққа чиқмас, кўз ўнгимда сўлиб борар эди. Дўстлари уни бу ташвишлардан чалғитишга уринсалар ҳам фойдаси йўқ эди. Агар биров нохос уни “Абу Жасим” деб чақириб қолса, у мусофир юртида жувонмарг бўлган тўнғич ўғли тирилиб келгандек аланг-жаланг бўларди.
Вақт ўтиб борарди, Аллоҳга астойдил сажда қила-қила аламлардан бироз ўзига келиб қолган бўлса-да, амакимнинг юзидаги табассум бир умрга сўнган эди. Одамлар, ҳамма нарса майда-чуйдадан бошланади, дейишади. Лекин биз яқинларимиздан жудо бўлганимизда бунинг акси бўлади. Дастлаб дард бениҳоя оғир бўлиб, жуда секинлик билан унутилади, охири элас-элас хотираларгина қолади. Опамда ҳам шундай бўлди. Дастлаб у анча кун туз тотмади, алаҳсиради, бетоқат бўлди. Лекин вақт ўтиши билан у ўзини тутиб олди. Соғлиғи ҳам тикланди.
Уч йил ўтгач, Абдулваҳоб уйга қайтди. У етилиб, ҳақиқий эркак бўлган эди. Айрилиқ, кутиш азоблари тугади. Биз яна нигоҳларимиз тўқнашганда андишадан ҳаяжонланиб, қизара бошладик, қалбларимизда яшириниб ётган сўзларни эшитардик. Абдулваҳоб келгач, уни уйлантириш ҳақида гап қўзғала бошлади. Бу гапларни ҳар эшитганда қотиб қолар эдим ва тезроқ тўй бўлишини ич-ичимдан хоҳлар эдим. Бир куни тушликдан кейин меҳмонхонада ўтирган эдим, амаким билан Абдулваҳоб кириб келишди. Одоб юзасидан мен хонадан чиқдим ва ошхонада уларга чой дамлай бошладим. Эшикка яқинлашганимда, амакимнинг сўзлари қулоғимга чалиниб қолди:
– Амакингнинг қизи сенга жуда муносиб, Абдулваҳоб.
– Бироқ мен унга акасидайман-ку! Ахир, қандай қилиб эр-хотин бўламиз?
Кўз олдим қоронғилашиб кетди! Бу гапларни Абдулваҳоб айтаяптими?
Наҳотки, ўйлаган нарсалар фақат орзу бўлиб қолса? Кўзларидаги ҳалиги муҳаббат-чи? Наҳотки, бу ҳам кўзбўямачилик бўлса? Йўқ, бундай бўлиши мумкин эмас! Мен бунга ишонмайман. Йўқ, ишонмайман! У мени севишини унинг қарашларидан, учрашганимизда рўй берадиган сурурли ҳаяжонлардан сезардим-ку! Наҳотки, у шундай осонлик билан мендан воз кечса?
Мен бировлар гапини ўғринча эшитишни хуш кўрмас эдим, лекин эшик ортидаги гаплар қулоғимга ўзи баралла эшитилмоқда эди.
– Мен сени ўстирдим, маълумотли қилдим, – дерди амаким, – сени йўқотгим келмаяпти. Ҳа, ўғлим, амакингнинг қизи сенга жуда муносиб.
– Мени ҳам тушунинг, ота. Аллоҳ шоҳидки, сизни норози қилиш ниятим йўқ. Лекин бу қиз менга сингил қатори бўлиб қолган.
– Яна ўша гапми? Мен бу сўзларни эшитишни истамайман. Сен унга уйланасан.
– Отажон! Ўтинаман!
– Гапим – гап: унга уйлансанг ҳам уйланасан, уйланмасанг ҳам уйланасан!
Бу қандай гап? Наҳотки, севгилимни тортиб оладиган бошқаси пайдо бўлган бўлса? Ким у?
Туни билан йиғлаб чиқдим, юрагим зим-зиё эди. Эрталаб мен Абдулваҳобнинг кўзларида мени мафтун қилган ҳамон ўша меҳрибонликни кўрдим, лекин энди аввалги хурсандлик ўрнини қандайдир маъюслик эгаллаган. Йўқ, менинг қалбимни алдаш қийин. У фақат мени севади. Лекин нимага у менга уйланишга қарши? Балки биронта башанг аёлнинг макрига илингандир? Майли, менга у бахтли бўлса бўлди. Хоҳлаганига уйлансин. Мен эса Аллоҳдан унинг бахтини сўраб, кўз ёш тўкаман. Ўзингни қурбон қилиш ҳам бир бахт. Мен уни мажбур қилолмайман.
Бугун ҳам ўша гапларни эшитдим. Лекин охири Абдулваҳоб рози бўлди. У худди ўлимга кетаётган одамга ўхшарди. Наҳотки мен унга шунчалар жирканч кўринсам? Мен уни севаман, лекин бундай никоҳга рози эмасман. Мен рози бўлолмайман. Унга ортиқча даҳмаза бўлишни истамайман.
Энди уйда фақат бўлажак тўй ҳақидагина гаплашишар эди. Мен ва Абдулваҳобдан бошқа ҳамма буни хурсандчилик билан кутмоқда. Мен ўзимни ҳақоратлангандек ҳис қилардим. Абдулваҳоб эса тобора қайғуга чўкиб, сўниб борарди. Унга ачинардим-у, аммо нима қилишни билмасдим.......
📚 Ibratli Hikoyalar 📚 | 66 |
| 12 | Аёл қалби.
Мен азобларимни ҳеч кимга билдирмайман. Менинг йиғлашим мумкин эмас, чунки кўз ёшларим менинг қасамимни бузишга мажбур қилиши мумкин. Фақат тунда, ёлғиз қолганимда, ёстиққа юзимни босиб, тўйиб-тўйиб йиғлардим. Одамлар кўзига эса мен ўзимни қувноқ ва хушчақчақ қилиб кўрсатишим керак, юзимдан табассум аримаслиги керак.
Умидлардан холи ҳаёт, фақат азоб-уқубатлардан иборат кунлар қанчалик бефайз бўлишини билсанг эди!
Сен эса, дугонажон, яна мендан бахтлимисан, деб сўрайсан. Бошимга тушган ғамлардан сенга лоақал биттасини ҳам раво кўрмас эдим. Мен доим қўрқувда яшайман, токи менинг энг яқин кишим – севимли опам мени куйдириб кул қилаётган дўзахий алангани сезмасин. Акс ҳолда бу аланга ҳеч бир гуноҳи бўлмаган опамни ҳам жизғинак қилиши мумкин. Мен унга бахтсизлик келтираман, ўзимни эса бир умр надомат азобига мубтало қиламан. Ҳамдардлик дардни енгиллаштиради. Мен шундан ҳам маҳрумман.
Сен менинг тақдиримни билмоқчимисан? Майли, айтсам айта қолай.
Бунинг бошланганига анча бўлди. Ёрқин қувноқлик, бахтга умидворлик менга ҳам ҳамроҳ эди. Барчаси кўз ёш ва азоб билан якунланди. Хабаринг бор: мен ва опам ота-она меҳридан эрта жудо бўлган эдик. Эрта етим қолгач, амаким Абу Жасимникида паноҳ топдик. Амаким бизга ота, хотини эса оналик қилди. Улар бизнинг ота-онамиз йўқлигини билдирмасликка ҳарчанд ҳаракат қилишмасин, барибир она меҳрини нима ҳам боса оларди?
Мен болалигимдан уятчан ва орзуларга берилган эдим. Опамдан фарқли равишда ўзим ўйлаб топган хаёл ва орзулар оламида кезар эдим. Амаким ва келинойим менга меҳрибон эдилар, лекин мен ўзимни бегона ҳис қилар эдим. Биз улғайиб борардик. Амакимнинг ўғиллари Жасим ва Абдулваҳоб ҳам ўсиб боришар эди. Кичкиналигимизда биз доим бирга ўйнар эдик. Ёшлик палласи етганда дўстлик нозик боғлиқликка айланди. Биз энди опам билан мактабни тугатиб, бошқа ўқишга бормадик, ўша пайтдаги одатга кўра кун бўйи уйда ўтирар эдик. Бир куни мен амаким хотинига мана бундай деётганини эшитиб қолдим: “Хасса, қизларимиз бўй етиб қолишди. Ғанима Жасимга жуда муносиб, Хадича эса Абдулваҳобга мос. Узукка кўз қўйгандай улар”. Ўша кундан бошлаб мен Абдулваҳобга бошқача кўз билан қарайдиган бўлиб қолдим. Кутилмаганда мен унда ўзим орзу қилган йигит тимсолини кўрдим. Назаримда, у менга умр йўлдошим сифатида тақдир ёшлигимда олиб қўйган муҳаббат ва меҳрни қайтариши мумкиндай эди.
Нигоҳларимиз тўқнашган пайтларда ҳаяжондан юрагим ҳаприқиб кетар, юзларим анордай қизариб, кўнглим бир дунё қувончга тўлиб, ўз хонамга учиб кирардим. Мен унга ёқишимни ва унинг қалбини забт этганимни ҳис қилардим. Биз ҳеч қачон муҳаббатимизни бир-биримизга ошкор қилмас эдик. Бироқ иккимиз ҳам кўнглимиздан кечаётган туйғуларни сезиб турар, нигоҳларимиз учрашганда вужудимизни кучли ҳаяжон босар эди. Мен келажак ҳақида орзу қилар, хаёлимда шинамгина уй, қувноқ болакайларимиз қий-чувига тўлган уйда яшаётгандай бўлар эдим. Абдулваҳоб ишдан қайтганда, қўлимда гўдак билан уни қучиб олишимни тасаввур қилардим. Мен қувонч билан бахтимни кутар эдим. Лекин доим ҳам бандасининг айтгани бўлавермас экан, денгизчилар тили билан сўзлаганда, кемага керакли шамоллар вақтида керакли томонга эсмас экан. Жасим Лондонга ўқишга кетди. Бир йилдан сўнг унинг кетидан Абдулваҳоб ҳам ўша ёққа йўл олди. Биз опам билан кун санаб, уларнинг қайтишини кутар эдик.
Кунлардан бир кун амаким уйга чуқур қайғуга ботиб келди. У ўз одатига хилоф тарзда ҳеч кимга кулиб ҳам қарамади ва тезгина ўз хонасига кириб кетди. Келинойим изидан хонага кирди-ю, унинг йиғлагани қулоғимизга чалинди. Биз ичкарига чопиб кирдик. Келинойим ерда беҳуш ётар эди. Аввалига биз ўзимизни йўқотиб қўйдик, кейин эса уни ўзига келтира бошладик. Ўзига келгач, у бошига уриб: “Оҳ, болажоним!” деб фарёд қила бошлади. Амаким унсизгина йиғлар эди. Жасим ўлган эди. Бутун уй фарёдга тўлди, биз аламдан кийимларимизни йиртар эдик.......
📚 Ibratli Hikoyalar 📚 | 66 |
| 13 | 没有文字... | 64 |
| 14 | БУ ДУНЁНИНГ ИШЛАРИ...
Шифокор ҳузурига безовталикдан шикоят қилган хаста-бемор келди. Бажараши зарур бир дунё юмуши борлигини, лекин улгуролмаётгани, ишлар эса кутиб турмаслигини куюниб айтди.
Шифокор сўради:
– Бу ишларни бошқа биров қилолмайдими? Ёки биронтаси ёрдам берса-чи?
– Йўқ, уларни фақат ўзим уддалай оламан. Бошқаси эплашига кўзим етмайди.
– Сизга бир рецепт бераман, – деди шифокор. – Унга тўлиқ амал қилсангиз, даво топасиз.
Бемор рецептни ўқиб, ҳайрон қолди. Унда ҳар куни икки соат сайр қилиш ва ҳафтада ярим кунни қабристонда ўтказиш тавсия этилган эди.
– Сайрни-ку тушундим, лекин қабристон нега керак? – сўради шифокордан.
– Қабристонга бориб, мозорларга қаранг. У ер ўзини ҳаммадан керакли билган одамлар билан тўла. Сиз ҳам қабрга киргач, фақат менгина қодирман, деб ўйлаган ишларингизни бошқалар давом эттиришига амин бўласиз...
P.S.: Иш-иш, деб юравермасдан, дам олиб ҳам туринг!
@piskenthayoti | 68 |
| 15 | 没有文字... | 64 |
| 16 | Қаноат энг катта бойлик.
Хизмат тақозоси билан тўй маросимларидан бирида дастурхон атрофида ёшлари 80-дан ўтган бир мўйсафид билан ёнма-ён ўтириб қолдик. Дастурхонга биринчи овқат тортилди, у ёқ, бу ёқдан суҳбатлашиб ўтирдик оқсоқол билан. Отахон даврадагилар билан ибратомуз суҳбатлашиб ўтирарканлар, дастурхондаги ноз-неъматларга қараб-қараб қўярдилар. Орадан пича ўтиб иккинчи таом ҳам тортилди. Паловни аввал отахонга бердик, азбаройи ҳурмат юзасидан. Шу пайт отанинг кўзларида ёш милтиллаётганини пайқаб қолдим. Тоблари қочиб қолдимикин деган фикр билан “Отахон, саломатлигингиз жойидами?” деб сўрадим. Ота эса рўмолчалари билан кўз ёшларини артарканлар, чуқур хўрсиниб қўйдилар ва атрофдагиларга бир-бир қараб қўйиб дедилар:
- Ҳа ука, дастурхондаги бу ноз-неъматларни, кенг-мўлчилик, ободончилик, дориломон замонни шукронасини келтириш асносида, ёшлигим эсимга тушиб кетди. Жуда қийинчилик замонда яшаганмиз укалар, бу пайтга келиб даврадагиларнинг ҳаммаси отахонни тинглашарди.
- Уруш вақтлари эди, қишлоқдаги ҳамма эркаклар, ҳаттоки ўспирин болаларни ҳам урушга олиб кетилган пайтлар. Ўшанда ўн ёшдан ўтиб қолгандим. Қишлоқда фақатгина урушга ярамайдиган, ёши бир жойга бориб мункиллаб қолган қариялару мен тенги ёш-яланглар қолганди. Урушга бориб, бир оёғини бериб қайтган отамга раисимиз гўрковликни топширганди. Ўшанда отам бу ишга кунига яримта қора нон эвазига бир оёқлаб қийналсалар ҳам бизни ўйлаб рози бўлгандилар. Бундан ташқари қишлоқда бошқа бу ишга ярайдиган одам ҳам қолмаган, деярли ҳар куни тўрт-беш ўлик бўларди. Аянчлиси, қишлоқдошларимиз емоққа нон тополмай кунжара еб шишиб, кўчаларда ўлиб қолишарди. Мен оиламиз, тенг-тўшларимни урушдан буёғига ўн беш-йигирма йил бадалига бирор кун тўйиб овқатланганимизни эслолмайман.
Бир куни тонг ёришмасдан отам мени уйғота бошлади.
- Тур болам, ўртоғингни ҳам чақириб кел.
- Ҳали эртаку дада, яна озгина ухлай.
- Йўқ ўғлим тур, нариги кўчани бошида учта ўлик ётибди, кун исимасдан кўмиб келиш керак. Эшакка аравани боғла, тур, болам тур... Отамнинг овози титрар, кўзларини яширишга ҳаракат қилардилар. Ўртоғим билан аравани эшакка қўшиб ўликларни юклаб келдик. Отам гўр қазиб турган эканлар, ўликларни устма-уст қўйиб, тупроқ тортаётганимизда, биттасини қўли қимирлаганини сезиб қолдим.
- Дада, қўли қимирлаяпти, қаранг, қаранг, шошиб қолгандим. Дадам шоша-пиша унинг юзидаги тупроқларини тозалай бошлади:
- Биродар, сал қолдику тириклай кўмиб юборишимизга, отам энди ростмана йиғлардилар. Кейинчалик билсам, ўша одам очликдан ўзини билмай қолган экан... Отахоннинг бу ҳаётий ҳикояларидан сўнг даврадагиларнинг ҳаммаси чуқур ўйга толган, таъсирланишганди.
Азиз замондош, балки сиз бундай воқеаларни эшитган, гувоҳ бўлган чиқарсиз? Аммо яна бир карра ўша қора кунларни, қийинчилик, она халқимиз заҳмат чекиб бошдан кечирган йилларни эслатиб ўтмоқликни жоиз билдик. Бу озодлик, ҳурлик, кенг-мўлчилик замони ўзидан-ўзи, қийинчиликларсиз келмаганини эсдан чиқарган одам, ўтмишни унутган инсон билан баробардир. Неча-неча оталаримиз, бобокалонларимиз ватаннинг ҳар бир қарич ери, сарҳадини, аёллари, болалари - сизу бизни ҳимоя қилиб ўз жонларини тикиб, қон кечганларига тарих гувоҳлик беради. Бугунги ҳаётимизда теран назар солайлик: ким оч қолаяпти, кимнинг усти юпун, ким бир бурда қора нонга зор? Ҳеч ким! Чунки мустақиллик туфайлик Ватанимизга, халқимизга берилган неъматлар, имкониятлар беқиёс, уларни олтин билан ўлчаб бўлмайди. Айни дамда бу неъматлар бизнинг устимизда доимий бўлиши учун шукрни унутмаслигимиз, ота-боболаримизнинг меҳнатларини қадрлашимиз, қўлимиздан келганча сизу биз ҳам бу тинчлик, фаровонликка ҳисса қўшмоғимиз даркор. Яратган Зот “Берган неъматларимга шукр қилсаларинг неъматимни зиёда қилиб бераман” дейди.
@piskenthayoti | 119 |
| 17 | 没有文字... | 105 |
| 18 | Бола эдим. Кекса аммам бўларди. Туриб-туриб, ғалати гаплар айтарди. Бир куни шундай деб қолдилар:
— Осмонда меҳр кўп.
Ер устида орзу кўп.
Ер тагида армон кўп...
— Бу нима деганингиз? — десам
— Катта бўлганингда тушунасан, — деб қўяқолди.
Ростини айтсам, катта бўлганимда бу гапларни унутиб юборган эканман. Яқинда тасодифан ёдимга тушди. Аммамнинг гапини энди англагандек бўлдим.
«Осмонда меҳр кўп» дегани Аллоҳнинг карами кенг, бандаларига меҳрибон, дегани экан. «Ер устида орзу кўп» дегани одамзод борига қаноат қилмайди, бир орзуси ушалиши билан бошқасининг кетидан югуради, дегани экан. «Ер тагида армон кўп» дегани эса бандаси вафот этганидан кейин тириклик чоғида ўзи билиб-билмай қилган гуноҳлари учун армон чекади, дегани экан...
Билмадим... Ҳарқалай мен шундай тушундим...
Ўткир Ҳошимов
@piskenthayoti | 135 |
| 19 | 没有文字... | 115 |
| 20 | Ёлғондан ким ўлибди деманг!
Ишонч, севги, дўстлик ҳаммасини шу ёлғон ўлдиради...
Мавлоно Румий
@Jaloliddinrumiyy🍃 | 124 |
