﮼اتاق‌سردآبی ﮼

بعد از تو؛ مرگ هم دوقدم عقب ایستاده بود، و جان کندنم را نگاه میکرد. 📻@blue_coldroom

«همیشه برایم سوال بود که چرا مرگ رویِ بهترین آدم‌ها دست می‌گذارد؟ تا اینکه کسی گفت: چون آنها زود از پسِ امتحان برآمدند و دیگر دلیلی نداشت بمانند!» #أحمد_خالد_توفيق ۱۴۰۱/۶/۶ سالروز درگذشت پسرآبی اتاق‌سردآبی ″ممدُس″ عزیز روحش قرین آرامش الهی و ابدی، یاد و خاطراتش جاودان💙 📻@blue_coldroom

وقتی می‌پرسن چرا تو جمه کم پیدایی؛ این گوشه‌ نشینی، ثمر جمع‌ نشینی ست در جمع نبود آنچه که در کنج سکوت است یک مشت سخن بود و دو خروار کدورت هر راه بجز فاصله، در بند سقوط است . . . 📻@blue_coldroom شبتون در پناه خدا رفقا💙👋

محبوبِ‌من؛ به شما فکر میکنم و خیالتان چون نسیم صبح بر پیکره‌ی افکارم عطر دلتنگی می‌پراکند خیال خام دیدنتان هواییم می‌کند به خیابان بزنم و همراه ابرها تمام شهر را با پای پیاده بگردم بلکه در گذری، کوچه‌ای، خیابانی اتفاقی به شما بربخورم و چشم‌های مشتاقم در نگاه سرد شما گره بخورد اما تابستان است ابرها در آسمان نیستند شاید کوچیده‌اند تا با پاییز برگردند پاییز که بیاید ابرها که به آسمان برگردند باران که ببارد من خیالتان را به تَن می‌کنم، به کوچه میزنم‌ و همراه ابرها نبودنتان را می‌بارم محبوبِ‌من؛ تابستان رسیده و کال است و چون شما نیستید کاش همه‌ی فصل‌ها پاییز بود! #مهلا_بستگان 📻@blue_coldroom

فراموشت‌ خواهم‌ کرد؛ دقیقا‌ در‌ روزی‌ که‌ در‌ مرداد‌ ماه‌ برف‌ قرمز‌ ببارد... دقیقا‌ در ساعت25:61‌ دقیقه... دقیقا‌ در‌ شبی‌ که‌ ماه‌ وجود‌ نداشته‌ باشد... دقیقا‌ در‌ روز ‌32اُم‌‌ بهمن‌ ماه... دقیقا‌ در سالی‌ که‌ عید‌ نداشته‌ باشد... فراموش‌ کردنت‌‌ همین‌ قدر‌ غیر‌ممکنه! 📻@blue_coldroom

گاهی از خود بپرسید که اگر خود را ملاقات می کردید آیا از خودتان خوشتان می‌آمد؟ صادقانه به این سوال که جواب دهیم خواهیم فهمید که نیاز به چه تغییراتی داریم... #آنتونی‌رابینز 📻@blue_coldroom

‌ به نظرم " از تو توقع نداشتم" غمگین‌ترین جمله‌ی دنیاست ... یعنی میگه ببین تو تنها کسی بودی که باورت داشتم تو دیگه نباید خراب می کردی ... ! 📻@blue_coldroom امروزتون بی‌غم‌وغصه رفقای آبی💙🤚

هیچوقت به کسی که بهت اعتماد میکنه دروغ نگو، و هیچوقت به کسی که دروغ میگه اعتماد نکن...! 📻@blue_coldroom

آدم امن کسیه که وقتی قراره ییاد لازم نیست بدو بدو بری وسایل پذیرایی رو دستمال بکشی و زخم‌هات رو بدی زیر فرش، بلکه فقط کتری رو روشن میکنی و با ذوق به در خیره میشی. 📻@blue_coldroom

به جهنم که بی‌خیال منی نمی‌خوای منو نخواه نمیای ببینیم همو نیا دوسم نداری نداشته باش ته تهش مرگه دیگه منم میمیرم عین اون کلاغِ که سر دیوار آسایشگاه اونقدر به انتظار نشست تا یخ زدو مرد مثل اون نهنگِ که از تنهایی خودشو کشوند لب ساحل، همونجا موند و مرد منم میمیرم میمیرم و تو حسرت به دل می‌مونی که نیومدی شکوفه شی رو درخت خزون زده‌ی باغ دلم که ماهی خوشگله برکه‌ی تنم نشدی نیومدی به همه نشونت بدم و شعر شدی تو دفترم حالا یه شهری عاشقته لعنت به هر نگاهی که جز من بهت نگاه میکنه به لبی که می‌بوستت‌و لبِ من نیست به دستایی که دورت حلقه میشن‌و دستای من نیستن من که میمیرم اما اگه بعد من کسی پیدا نشه اینجوری بخوادت چی؟ کسی نیاد بلد باشه رو تُنِ صدات آبتنی کنه با رنگ چشمات مست بشه تو حرارت دستات ذوب بشه چی؟ می‌بینی من حتی می‌ترسم بمیرم بخاطر تو! کاش بمیرم و روحم دوباره انتخاب کنه عاشق تو به این دنیا برگرده تویی که می‌تونستی سایه باشی رو دیوار دلم ساحل باشی تو دریای چشمم بارون باشی رو آتیش تنم اما بی‌خیالمی! #مهلا_بستگان 📻@blue_coldroom

شازده کوچولو پرسید: آدما دنیاشون چقدر جمعیت داره؟ روباه جواب داد: بعضیا هفت میلیارد، هشت میلیارد بعضیام یه نفر. 📻@blue_coldroom صبح‌بخیر دل‌خوشیا💙🤚

فرمولِ زندگى من خيلى ساده است، صبح‌ها از خواب بيدار ميشوم و شب‌ها به تخت خواب باز ميگردم ... در اين بين سعى ميكنم، زنده باشم... #كرى‌گرانت 📻@blue_coldroom

ایستاده‌ام وسط دنیا بی پناه ترسیده و خسته ... 📻@blue_coldroom

به موقع گفتن، مهم‌تر از گفتنه. به موقع بودن، مهم‌تر از بودنه. به موقع شنیدن، مهم‌تر از شنیدنه. به موقع انجام دادن، مهم‌تر از انجام دادنه. هرچیزی یه گلدن تایمی داره. به موقع بودن رو جدی بگیرید. 📻@blue_coldroom

چقدر حالم بده این روزا از همه جا و همه چی خستم دلم یه تموم شدن غیر منتظره میخواد ..... همه چی تموم شه ، حتی زندگیم

خسته 😕 خسته . . . . .خسته و تا بی‌نهایت خستم . . . . . .😢 کاش یه دستگاه زمان داشتم میرفتم به سال ۸۷ 😔 یا شایدم ۱۴۲۵ دیگه نمی کِشَم

در دلم مهر کسی خانه نکرده ست بیا خانه خالیست، نگه داشته‌ام جای تو را... #کمال‌خجندی 📻@blue_coldroom

محبوبِ‌من؛ از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهان، تب میکند تنم از خیال حرارت تنِ عریان شما در چهاردیواری خانه به هر گوشه از این قفس متروک می‌نگرم شما را می‌بینم چون تندیس بی‌نظیری که استادی چیره‌دست تراشیده و کنج به کنج خانه را با آن مزین گردانیده است و چون خانه از حضور شما خالیست و چون خانه هست و خیال هست و شما نیستید و چون خیال خام به هیچ کار نمی‌آید خیالتان را از خانه به خیابان می‌برم دستش را می‌گیرم باهم از کوچه‌های شهر عبور می‌کنیم هرکجا نفس کم آوردیم دمی می‌ایستیم به نظاره‌ی شهر پر ازدحام و خالی، به چهره‌هایی که پشت دود و نقاب از واقعیت مخفوف خود فرار می‌کنند لبخند می‌زنیم. هرچند اینجا جواب لبخند، لبخند نیست و تنها منحنی کشدار لب‌ها کمی کش می‌آید و بعد دوباره در هوای آلوده‌ی شهر گم می‌شود اما ما به عادت سابق لبمان را که از خیال حضور شما به خنده آذین است به رهگذران پر تشویش تعارف می‌زنیم. خسته که شدیم پشت میز کافه‌های شهر رودرروی خیالتان می‌نشینم قهوه‌ی چشمانتان را سر می‌کشم که لبی تازه کرده باشم از خیال گوارای شما روز که سر می‌آید، خسته و درمانده، به خانه که برمی‌گردم خیالتان زودتر از من به خانه آمده است روی تخت انتظارم را می‌کشد تا نگذارد شبم سحر شود و باز تب است و تب، که به جانم رخنه می‌کند و لرز می‌نشیند بر سکوت وهم‌آور خانه در این داستان غمدارِ تکراری... #مهلا_بستگان 📻@blue_coldroom

خسته از این همه دویدن و نرسیدن، از روزایی که فقط می‌گذرن و هیچ‌چی بهتر نمی‌شه. کاش یه روز، زندگی هم یه کم باهامون راه بیاد..... فقط یه کم.......🖤