﮼اتاق‌سردآبی ﮼

گویی منتظر کسی هستم که حالم را بپرسد ! و من شروع کنم به گریه کردن. 📻@blue_coldroom شب‌بخیر رفقا💙👋

‏عزیزم بیا در موردش چایی بخوریم و حرف بزنیم. 📻@blue_coldroom

توجه کردین؟ بیشتر مردها اولین شاخه گلی که میگیرن رو سنگ قبرشونه...! 📻@blue_coldroom

و شاید عشق همین باشد، تمایل به تکرار یک نفر تا همیشه. 📻@blue_coldroom

در نامه‌ای ماریا برای کامو نوشته: حتی اگر ناراحتی، به هم ریخته‌ای، با همان ناراحتی  مرا محکم بغل کن محکم، بسیار بسیار محکم. 📻@blue_coldroom صبح‌بخیر دل‌خوشیا💙🤚

مردها عاشق عطرهای زنانه‌اند مثلاً عطر ملایم و خنک موهای خیس زنانه... #ریحانه_تحویلی 📻@blue_coldroom

_: تا حالا بغل رفتی +: زیاددد _: بغل کی؟ +: بغل دکه واسه سیگار کشیدن . . . 📻@blue_coldroom آقایون تاییده یا چی👍

یه زن نمی‌تونه دوستت داشته باشه بعد دوستت نداشته باشه بعد دوباره دوستت داشته باشه! یه زن فقط می‌تونه دوستت داشته باشه دوستت داشته باشه دوستت داشته باشه و بعد دیگه هیچ‌وقت دوستت نداشته باشه! 📻@blue_coldroom

یه دختر وقتی دلش برات تنگ میشه سر حرفو باز نمی‌کنه سر جنگو باز میکنه. 📻@blue_coldroom دخترا قبول دارین یا چی👍

صداش بزنید: ″نور من″ نورمن، یعنی مهم نیست چقدر تاریکم چقدر تنهام، چقدر ذهنم پر از فکرای منفیه، چقدر دلم گرفته و  ناراحتم، همین که یادم بیاد تورو دارم همه‌ی تاریکی‌های وجودم پر از نور و امید می‌شه. 📻@blue_coldroom

محبوب‌من؛ خیلی‌وقت است هر روز عصر طبق عادت گوشی را برمی‌دارم، موزیک پخش میکنم، سیگاری آتش میزنم، چشم‌هایم را می‌بندم و تا تمام شدن سیگار به صدای شما که از آن طرف خط نمی‌آید گوش می‌دهم و بعد خط‌به‌خط مکالمه‌ای که بینمان اتفاق نیفتاده را می‌نویسم... دفترچه‌ی خاطراتم پر است از خاطراتی که رخ نداده، اما من تمامش را زندگی کرده‌ام! #مهلا_بستگان 📻@sepidehaye_man

شايد اين پاييز، فصل رها شدن از چیز هایی باشه كه ديگه بهشون تعلق نداريم. 📻@sepidehaye_man

سراسر زخمم اما نیست آثاری از آن در من رفوشان کرده‌ام هر بار با نخ‌های سیگارم... #محمد_وطن‌خواه 📻@sepidehaye_man

دلِ پُری دارم و کاش می‌ترکید؛ مثل انارِ مانده بر شاخه‌یِ درختِ حیاط… آن‌وقت هزار درد، دانه دانه بیرون می‌ریخت و لاشه اش بی‌ هیچ دستی که به سویش دراز شود همانجا خشک می‌شد؛ تا انجماد… تا لمسِ مرگ. #محبوبه_یوسفی 📻@blue_coldroom

این عصر بارانی، ادامه‌ی روزهایی‌ست که پیاپی پشت این میز و پنجره نشسته‌ام و به نوشتن مشغولم؛ نوشتن از تو، از گذر زمان، از دردهایی که تبدیل به کلمات روی کاغذ شدند، از من که ادعا دارم تغییری به موازات این سال‌های طولانی را متحمل شده‌ام. اما چه فایده؟ خود می‌دانم که این‌گونه نیست و من همانم که بوده‌ام. باران شدت گرفته و با پشت دست، بخار روی شیشه را پاک می‌کنم و از این بالا مردم را تماشا می‌کنم. به گمانم آن‌جا لحظات زودتر سپری می‌شوند؛ برعکس اتاقی که در آن زندگی می‌کنم. اینجا زمان طور دیگری‌ست؛ انگار که ایستاده باشد. صبح از راه می‌رسد و به دنبال آن ظهر، همین‌طور عصر و شب؛ اما برای من به اندازه‌ی هزار سال سپری می‌شود. می‌دانم آن پایین، هر یک از آدم‌هایی که عبور می‌کنند غرق در افکار خود هستند. می‌دانم... راستی، از شب حرف زدم. شب شب شب این شب چه چیزی دارد؟ لحظه‌ای تو را آن‌چنان در خود غرق می‌کند که انگار به آرامش ابدی رسیده‌ای؛ لحظه‌ای دیگر تو را از خود می‌راند، پس می‌زند و تو خود را متعلق به هیچ‌کجا نمی‌یابی. و از آن لحظه به بعد، زمان نمی‌گذرد که نمی‌گذرد؛ و تا خود را به صبح برسانی، هلاک شده‌ای. این است داستان شب؛ که هربار آدم را این‌چنین شگفت‌زده می‌کند. ... از سیل کاغذهای اطرافم خسته شده‌ام؛ کاغذهایی که نرسیده به مقصد، بال و پرشان در مشت خرد و مچاله می‌شوند. از پخش شدن بی‌محابای جوهر روی کاغذ؛ شبیه این است که می‌خواهد از حرف زدن من را باز دارد و صدایم را در گلو قطع کند. کوتاه می‌آیم و قلم را در جایش می‌گذارم. لابد سهم امروز هم به اتمام رسیده. و شاید فردا، همین میز و همین پنجره دوباره شاهد چند صفحه‌ی دیگر باشند. آخر، گذر روزها همین است؛ گاهی شیرین، گاهی ملال‌آور و گاهی چیزی میان این دو. اسرا محمدی

باید یاد بگیرم مادامی که از عشق کسی مطمئن نشده ام، با او خاطره ای نسازم چرا که تاوان خاطرات جنون است و بس..! #گابریل‌گارسیامارکز 📻@blue_coldroom

به نظرت چی می شه که آدمها میرن؟

تماشای پروسه غریبه شدن آدما هم جالبه‌... 📻@blue_coldroom

باید بخوره تو ذوقت؛ تا بفهمی همه مثل خودت نیستن... 📻@blue_coldroom