آهنگ های احساسی

فروغ فرخزاد چه زیبا میگه : دردی که انسان را به سکوت وا میدارد بسیار سنگین تر از دردی است که انسان را به فریاد وا میدارد و انسان‌ها فقط به فریاد هم میرسند، نه به سکوت هم ‌...!

صبر را         عاجز کند                     دردی                        که بیش از                                     طاقت است...

ادمای صبور ترسناک نیستن چون صبرشون تموم بشه فقط میزارن میرن داد و بیداد نمیکنن تهمت نمیزنن دل نمیشکونن فقط میرن بدون هیچ حرف و حدیثی فقط میرن.

بی‌شک کسانی که از بدی‌های شهرت‌طلبی و از پوچیِ دنیا می‌نالند، بیش از همه بدان‌ها میل می‌ورزند.

کسی که چهارچوب داره اصالت داره اصالت رو نه میشه خرید نه میشه اداش رو درآورد نه میشه با بزک دوزک بهش رسید...

درون هر آدمی كه ميشناسيد، آدمى هست كه اصلا نميشناسيد...!

به کسی که باید لگد بزنیم، اشتباهی لبخند میزنیم!

از دست دادن كسى كه بهت احترام نميذاشته و قدر بودنت رو نميدونسته، در واقع یه دستاورده نه یه باخت!

هرچی بزرگتر میشی، دنبال چیزای متفاوت‌تری در آدما میگردی، مثل وفادار بودن، صداقت داشتن، اما بیشتر از همه دنبال کسی میگردی که وقتی از همه‌چی خسته‌ای کنارت بایسته و دستتو بگیره. دقیقا همون لحظه‌ای که امیدت رو از همه‌چیز از دست دادی بغلت کنه، و خیالت راحت باشه از اینکه هواتو داره.

یه دوست داشتم هر موقع حالشو میپرسیدم حالش بد بود میگفت: شبم! میگفتم شب یعنی چی دیگه؟ میگفت تاریکم دلم تاریکه ولی آرومم مثه ستاره ها به مردم لبخند میزنم نمیزارم بقیه حالمو بفهمن چقد شب بودیم و کسی نفهمید..

‏رابطه با آدمایی‌که خوب صحبت میکنن هم خیلی لذت‌بخشه، هم خیلی خطرناک. چون یه‌روز متوجه میشید همه حرفاشون توخالی و پوچ بوده و برای تحت‌تاثیر قراردادنِ شما، به بهترین نحو از کلمات استفاده میکردن.

یه جا تو‌ کتاب دلواپسی فرناندو پسوا خیلی قشنگ مود منو توصیف میکنه و میگه: «تنهایی تباهم می‌کند،   بودن در جمع آزارم می‌دهد. حضور دیگران افکارم را می‌گسلد، من با دقّت خاصی در رویای حضور خود به سر می‌برم، رویایی که نمی‌تواند   دقت تحلیل‌‌گرانه‌ی مرا وصف کند...» انگار بند بندش رو در مورد من گفته:))) #شبتون_در_پناه_حق🌺