☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

روالِ همیشگی‌ست؛ اوّل سکوت می‌کنند تا به «اخلاق» القایِ بی‌ارزشی کنند. بعد که می‌بینند پیش‌بینی‌شان غلط از آب درآمد با ژستِ منوّر‌الفکری بیانیه‌ای تسلیتی صادر می‌کنند تا از جمعیتی که با پشت‌دست توی دهان‌شان کوبیده عقب نمانند. باز نقشه نمی‌گیرد! این‌بار طوطی‌وار و خیلی اتفاقی؛ دستور می‌رسد که همگی بر طبلِ تخریب و انکار و کتمانِ زحمات و تحقیر و «حالا چی‌کار کرده مگه؟!» بزنید که این اتحادِ ملی برایِ ما ضرر است! هیچ هم نگویید برایِ تپه‌هایِ آبادِ به ارث رسیده‌ای مثل کسریِ بودجهٔ ۴۸۰هزار میلیاردی و امثالهم چه کرد که امروز کارگران هم برایِ او غصه‌دارند! فی‌قُلوبِهم‌مرضاًها را می‌گویم. اگر مرض‌شان را به روی‌شان بیاوری هم تورا محکــوم می‌کنند که داری مقدس‌سازی می‌کنی. حالا تو بیا و ثابت کن این روندی که در نظرتان مقدس‌سازی‌ست؛ تنها مُرورِ بخشی از خُرده‌عادت‌هایِ یک انسانِ کاریِ «جامع‌الاطراف»ِ جهادی‌ست که بی‌اخلاقی‌هایِ شما بی‌اخلاق‌ش نکرد و بازتعریف کرد؛ معنایِ مرسومِ سیاست را. البته حق دارند. نمی‌فهمند! بینِ خودشان هم ندیده‌اند کسی بخاطرِ میز و صندلی، برایِ دیگری زیرپا نگیرد. انقلابی و غیرِانقلابی هم ندارد. اما لاأقل محضِ رضایِ خدا اجازه بدهید یک هفته بگذرد بعد هوادارانِ کاندیداهای احتمالی «به جانِ هم» بیفتند یا وقیحانی که در زمانِ حیات از هیچ تهمت و دروغی نسبت به شهید دریغ نکردند؛ باز با شگردِ تخریب در صفِ انتخابات زنبیل بگذارند. تا قبل از شهادتِ سید اسمش مشارکتِ «تشریفاتی» بود ولی الان که بویِ کبابِ قدرت به مشام‌شان خورده؛ دورِ هم جمع شده به‌به‌گویان دنبالِ مُهره‌اند؟! چه مُهره‌هایی! دوستانِ انقلابی هم! اگر از فقدانِ خادم مظلوم مردم ناراحت‌اید؛ ذره‌ای از اخلاق و تقوایِ سیاسی او و مانندِ او را الگو کنید. فقط ذره‌ای! نگذارید در وصف‌تان بگویند: سرنوشتِ اشباه‌الرّجال؛ قصهٔ بلندِ عبرت است..

تٰاب نیاوردم؛ جانِ خسته آوردم؛ خریداری..؟ در آغوشـــم بگیر؛ بگو آری.. خستهٔ راه آمدم، شاه پناهَم بده؛ یه کُنجِ حرم به من جا بده..

آنها چه می‌دانند؟! بخوانید… رئیس‌جمهورمان و یاران‌شان را بدرقه کردیم، به آخرین مقصدِ سفرش. چه خوش مقصدی! حالا می‌رسیم به هلهله‌هایِ بی‌ارزش لاشخورها بر سرِ پیکر‌هایِ عزیزا‌ن‌مان. من از دوستانِ فهیمِ عزیزم بابتِ اینکه توقعِ چنین واکنشی از سمتِ این جماعت نداشتند تعجب می‌کنم. توقعیِ جز این داشتید؟! یادتان رفته هشتگِ «تحریمِ محرم» می‌زدند؟! یادتان رفته از ابن‌ملجم تشکر می‌کردند؟ یادتان رفته ۸مارس را زوزه‌کنان تقدیس می‌کردند درحالی‌که به دخترِ پیامبر فحاشی می‌کردند و بساطِ عرق‌خوریِ ۱۳ دی‌ماه پهن کرده بودند؟! یادتان رفته فحش‌شان «بچه‌شیعه» بود؟! یادتان رفته توییت می‌زدند که «چرا فلسطینی‌ها گرسنه‌اند؟ خب گوشت تنِ بچه‌های مُرده‌شان را بخورند»؟ از آنها توقع دارید برایِ عزای سیدِ عزیز خادمِ ما تسلیت بگویند؟! از کسانی‌که افتخارشان برهنگی و انتشارِ تصاویر «نود» و به‌به و چه‌چه‌هایِ مردان بوالهوس است؟! آنها چه می‌دانند «استردادِ ۳۵۰۶ لوح هخامنشی از امریکا» که در دورهٔ پهلوی به امریکا برده شده یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «تسویهٔ هزاران میلیارد بدهیِ صندوق‌ها به بانک‌ها» که ارثِ دولت اصلاحات بود یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «احیای کارخانهٔ چوب و کاغذِ مازندران و بازگشت صدها کارگر به عرصهٔ کار» یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «تسویهٔ بدهی ۱.۶ میلیارد دلاریِ مناقشهٔ گازی با ترکمنستان» که این هم ارث دولتِ قبلی بود یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «توافق تکمیل کریدورِ شمال به جنوب» یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «واردات واکسن کرونا و پایان دادن به مرگ و میر‌ها» یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «گزارشِ رویترز مبنی بر اینکه صادرات نفت ایران بدونِ برجام در ۲۰۲۲ به بالاترین حد خود رسیده» یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «الجزیره می‌نویسد؛ ابراهیم رئیسی مردی که صادرات نفت را زنده کرد» یعنی چه؟ آنها چه می‌دانند «کریدور شمال جنوب- حیاتی‌ترین رگ حمل و نقلِ دنیا» یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «افتتاح بیمارستان ۲۰۰ تخت‌خوابیِ قائمشهر» پس از ۱۷ سال معطلی یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «افتتاح ۳۵۰ گلخانه روستایی» خرماکلا برای اشتغال‌زایی یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «افتتاح مجهزترین مدرسهٔ دوستایی در خرماکلا» یعنی چه؟! آنها چی می‌دانند «بهره‌برداری از ۴ هزار و ۹۱۳ مدرسه در سطح کشور» یعنی چه؟! چه می‌دانند «افتتاح ۷ پروژه زیرساختیِ حوزهٔ ارتباطات و فناوری» یعنی چه؟! چه می‌دانند «عضویت در بریکس» بدون برجام و آویزانی از غرب چیست؟! چه می‌دانند «ادبِ مرد به ز دولت اوست» یعنی چه؟! چه می‌دانند «استقبالِ رسمی کشوری که سال‌ها با او قطع ارتباط بودیم» یعنی چه؟ چه می‌دانند «عضویت در شانگهای» بدونِ برجام چیست؟! چه می‌دانند «جبرانِ ۵۵۰ هزار میلیارد بدهی دولتِ قبل» چیست؟! چه می‌دانند «احیای دریاچهٔ ارومیه» را؟! چه می‌دانند «کاشت رایگان حلزون شنوایی» چیست؟! چه می‌دانند «آزادسازیِ پول‌های بلوکه‌شده» چیست؟! آنها چه می‌دانند «افتتاح طرح پوششِ سراسری شبکهٔ فیبر نوری در استان قم» چیست؟! چه می‌دانند «افتتاح کلان‌بیمارستانِ ۸۲۱ تختی غدیر بعد از ۱۲ سال» چه معنا دارد؟ چه می‌دانند «افتتاح بیمارستان شهید سلیمانی فردیس بعد از ۱۲ سال» چیست؟! چه می‌دانند «اتصالِ کردستان به شبکهٔ سراسری خط ریلی تهران-سنندج بعد از ۱۸ سال» چیست؟! چه می‌دانند «پرداخت ماهی ۱۲ هزار میلیارد بدهیِ دولت سابق با ۴۸۰ هزار میلیارد تومان کسریِ بودجه» چه معنی می‌دهد؟! چه می‌دانند «بازگشتِ ۱۸۰۰ واحد صنعتی به چرخهٔ اقتصاد» چیست؟! چه می‌دانند «دعای خیرِ کارگرانِ هفت‌تپه» را؟ از «عملیات ساخت بیمارستان شهریار پس از ۳۴ سال» خبر دارند؟! می‌دانند «افتتاح پیشرفته‌ترین مرکز جامع درمان سرطان» چیست؟! می‌دانند «محبوبیت جهانی» را؟! بپرسید معنیِ «افتتاح فاز ۱۱ پارس جنوبی بعد از ۲۰ سال وقفه که خبرنگاران خارجی را به وجد آورد» را می‌فهمند؟! می‌گویند چای‌دبش!!! از این‌که ابتدائاً خودِ دولت گزارشِ این فساد را به قوهٔ قضاییه داده تا بررسی شود باخبرند؟! بپرسید چندبار نامِ «دعوای حقوقیِ کرسنت» را شنیده‌اند که دولت سیزدهم با دیپلماسیِ موفقش ورق را برگرداند؟! بپرسید از «دکترایِ فقه و حقوق خصوصیِ شهید با نمره ۲۰ دفاع رساله» خبر داشتند و به او تاختند؟! بپرسید اخلاق می‌دانند؟! نمی‌دانند! وگرنه می‌فهمیدند معنیِ اخلاق را حتی در دفاع از رقیب! آنها از «اتصال ۳۵۰ روستای سواحلِ مکران به آب‌رسانی» خبر دارند؟! از «بهره‌برداری از راه‌آهن تبریز- میانه بعد از ۲۳ سال انتظار» چطور؟! می‌دانند «بانک جهانی اعلام کرد رشد اقتصادی ایران ۴.۲ درصد افزایش داشته» یعنی چه؟! آن هم با تعطیلی یک دهه‌ای! می‌دانند این اقدامات و هزاران اقدامِ دیگر تنها در طولِ سه سال از یک دوره انجام گرفت؟ محدودیتِ کلمات نمی‌گذارد بیشتر بنویسم. جمعیت را دیدید؟! او رسانه نداشت؛ اما خدا رسانه‌ش شد…

آنها چه می‌دانند؟! بخوانید… رئیس‌جمهورمان و یاران‌شان را بدرقه کردیم، به آخرین مقصدِ سفرش. چه خوش مقصدی! حالا می‌رسیم به هلهله‌هایِ بی‌ارزش لاشخورها بر سرِ پیکر‌هایِ عزیزا‌ن‌مان. من از دوستانِ فهیمِ عزیزم بابتِ اینکه توقعِ چنین واکنشی از سمتِ این جماعت نداشتند تعجب می‌کنم. توقعیِ جز این داشتید؟! یادتان رفته هشتگِ «تحریمِ محرم» می‌زدند؟! یادتان رفته از ابن‌ملجم تشکر می‌کردند؟ یادتان رفته ۸مارس را زوزه‌کنان تقدیس می‌کردند درحالی‌که به دخترِ پیامبر فحاشی می‌کردند و بساطِ عرق‌خوریِ ۱۳ دی‌ماه پهن کرده بودند؟! یادتان رفته فحش‌شان «بچه‌شیعه» بود؟! یادتان رفته توییت می‌زدند که «چرا فلسطینی‌ها گرسنه‌اند؟ خب گوشت تنِ بچه‌های مُرده‌شان را بخورند»؟ از آنها توقع دارید برایِ عزای سیدِ عزیز خادمِ ما تسلیت بگویند؟! از کسانی‌که افتخارشان برهنگی و انتشارِ تصاویر «نود» و به‌به و چه‌چه‌هایِ مردان بوالهوس است؟! آنها چه می‌دانند «استردادِ ۳۵۰۶ اون هخامنشی از امریکا» که در دورهٔ پهلوی به امریکا برده شده یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «تسویهٔ هزاران میلیارد بدهیِ صندوق‌ها به بانک‌ها» که ارثِ دولت اصلاحات بود یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «احیای کارخانهٔ چوب و کاغذِ مازندران و بازگشت صدها کارگر به عرصهٔ کار» یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «تسویهٔ بدهی ۱.۶ میلیارد دلاریِ مناقشهٔ گازی با ترکمنستان» که این هم ارث دولتِ قبلی بود یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «توافق تکمیل کریدورِ شمال به جنوب» یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «واردات واکسن کرونا و پایان دادن به مرگ و میر‌ها» یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «گزارشِ رویترز مبنی بر اینکه صادرات نفت ایران بدونِ برجام در ۲۰۲۲ به بالاترین حد خود رسیده» یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «الجزیره می‌نویسد؛ ابراهیم رئیسی مردی که صادرات نفت را زنده کرد» یعنی چه؟ آنها چه می‌دانند «کریدور شمال جنوب- حیاتی‌ترین رگ حمل و نقلِ دنیا» یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «افتتاح بیمارستان ۲۰۰ تخت‌خوابیِ قائمشهر» پس از ۱۷ سال معطلی یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «افتتاح ۳۵۰ گلخانه روستایی» خرماکلا برای اشتغال‌زایی یعنی چه؟! آنها چه می‌دانند «افتتاح مجهزترین مدرسهٔ دوستایی در خرماکلا» یعنی چه؟! آنها چی می‌دانند «بهره‌برداری از ۴ هزار و ۹۱۳ مدرسه در سطح کشور» یعنی چه؟! چه می‌دانند «افتتاح ۷ پروژه زیرساختیِ حوزهٔ ارتباطات و فناوری» یعنی چه؟! چه می‌دانند «عضویت در بریکس» بدون برجام و آویزانی از غرب چیست؟! چه می‌دانند «ادبِ مرد به ز دولت اوست» یعنی چه؟! چه می‌دانند «استقبالِ رسمی کشوری که سال‌ها با او قطع ارتباط بودیم» یعنی چه؟ چه می‌دانند «عضویت در شانگهای» بدونِ برجام چیست؟! چه می‌دانند «جبرانِ ۵۵۰ هزار میلیارد بدهی دولتِ قبل» چیست؟! چه می‌دانند «احیای دریاچهٔ ارومیه» را؟! چه می‌دانند «کاشت رایگان حلزون شنوایی» چیست؟! چه می‌دانند «آزادسازیِ پول‌های بلوکه‌شده» چیست؟! آنها چه می‌دانند «افتتاح طرح پوششِ سراسری شبکهٔ فیبر نوری در استان قم» چیست؟! چه می‌دانند «افتتاح کلان‌بیمارستانِ ۸۲۱ تختی غدیر بعد از ۱۲ سال» چه معنا دارد؟ چه می‌دانند «افتتاح بیمارستان شهید سلیمانی فردیس بعد از ۱۲ سال» چیست؟! چه می‌دانند «اتصالِ کردستان به شبکهٔ سراسری خط ریلی تهران-سنندج بعد از ۱۸ سال» چیست؟! چه می‌دانند «پرداخت ماهی ۱۲ هزار میلیارد بدهیِ دولت سابق با ۴۸۰ هزار میلیارد تومان کسریِ بودجه» چه معنی می‌دهد؟! چه می‌دانند «بازگشتِ ۱۸۰۰ واحد صنعتی به چرخهٔ اقتصاد» چیست؟! چه می‌دانند «دعای خیرِ کارگرانِ هفت‌تپه» را؟ از «عملیات ساخت بیمارستان شهریار پس از ۳۴ سال» خبر دارند؟! می‌دانند «افتتاح پیشرفته‌ترین مرکز جامع درمان سرطان» چیست؟! می‌دانند «محبوبیت جهانی» را؟! بپرسید معنیِ «افتتاح فاز ۱۱ پارس جنوبی بعد از ۲۰ سال وقفه که خبرنگاران خارجی را به وجد آورد» را می‌فهمند؟! می‌گویند چای‌دبش!!! از این‌که ابتدائاً خودِ دولت گزارشِ این فساد را به قوهٔ قضاییه داده تا بررسی شود باخبرند؟! بپرسید چندبار نامِ «دعوای حقوقیِ کرسنت» را شنیده‌اند که دولت سیزدهم با دیپلماسیِ موفقش ورق را برگرداند؟! بپرسید از «دکترایِ فقه و حقوق خصوصیِ شهید با نمره ۲۰ دفاع رساله» خبر داشتند و به او تاختند؟! بپرسید اخلاق می‌دانند؟! نمی‌دانند! وگرنه می‌فهمیدند معنیِ اخلاق را حتی در دفاع از رقیب! آنها از «اتصال ۳۵۰ روستای سواحلِ مکران به آب‌رسانی» خبر دارند؟! از «بهره‌برداری از راه‌آهن تبریز- میانه بعد از ۲۳ سال انتظار» چطور؟! می‌دانند «بانک جهانی اعلام کرد رشد اقتصادی ایران ۴.۲ درصد افزایش داشته» یعنی چه؟! آن هم با تعطیلی یک دهه‌ای! می‌دانند این اقدامات و هزاران اقدامِ دیگر تنها در طولِ سه سال از یک دوره انجام گرفت؟ محدودیتِ کلمات نمی‌گذارد بیشتر بنویسم. جمعیت را دیدید؟! او رسانه نداشت؛ اما خدا رسانه‌ش شد…

فراموش نکنید. نماز لیلةالدفن. -نام پدرِ شهید سیدمهدی موسوی: سید محمدعلی -نام پدرِ شهید مالک رحمتی: حاج‌اسکندر امروز خاکسپاری شدند.

خونِ شهید ذاتِ پاک رو برمی‌گردونه؛ اما اهلِ عنـاد رو منزوی می‌کنه و به جُنــون و کتمان؛ وادار! یه متنی شامــلِ «بعضی» دستاوردهایِ دولتِ شهید ابراهیم‌رئیسی [که الحمدلله قبلاً تو کانال به بعضی‌هاش پرداخته بودم] منتشر می‌کنم.لطفاً هم بخونید؛ هم منتشر کنید. که مُنوّر‌الفکرهایِ فی‌قُلوبِهِم‌مرضاً فکر نکنن این سوگ؛ صرفاً احساسی بود و خروجی نداشت! گرچه ذره‌ای از این احساسِ میلیون‌ها نفر؛ شرف داره به تمامِ وجودِ سراسر غَرَضِ این‌ اقلّیت‌هایِ تشنهٔ قدرت.

متنِ پایینی بسیار قابل‌تأمله. این ژستِ واگیردارِ همه‌چیزدونی همه‌جا جواب نیست. هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد دوستان. کسی مُنکر ریشهٔ انتقاد نیست؛ اما توجه کنید به «آدابِ انتقاد». از آداب انتقاد؛ فهمِ زمان و مکان‌شه. فهمِ منظور طرفِ مقابله. فهمِ میزانِ اخلاص در عمله. فهمِ انصافه. فهمِ قیاسِ انسان‌هایِ مُخلص و کاری؛ با افرادیه که بسیار اَنگ‌ها در رسانه‌هایِ مختلف بهشون زدن تا بیننده از «اغتنام»‌ش غافل باشه و نتیجتاً بتونن با تخریب میدانِ قدرت رو به دست بگیرن. فهمِ زمان‌شناسیه. هرکدوم از این عناصر که نباشه؛ اسم‌ش تخریبه. کمااین‌که خیلی از تسلیت‌گویانِ فعلی؛ قبلا با التماس هم متوجه فرقِ نقد و تخریب نمی‌شدن. دوست‌مون خوب نوشتن! رهبری در «بیان» اهلِ بزرگ‌نمایی نیست. «یکی از بهترین‌هایِ زیر این آسمان» هم در بیانِ رهبری اسمش مقدس‌سازی نیست! فهمِ این بدیهیات ساده‌ست؛ یکی‌ش مثلاً حفظِ حرمتِ داغدار! نه عنوان دادنِ «غلیانِ احساسِ عده‌ای از دوستان» به دل‌شکستگیِ همچین جمعیتی. مردم فرقِ اخلاص و سیر و سلوکِ اسامیِ داخل متن رو هم می‌فهمن… -استوری از کانالِ اقای معلمی.

ای تشنه‌كامان! روحِ باران خواهد آمد؛ با خاطراتِ سـرخِ یاران خواهد آمد؛ ای رهروانِ راهِ خون‌رنگِ حسینی؛ «او با سپاهـــی از شهیــــدان خواهد آمد..» •العجــل یامولای.. •درمانِ جان‌هایِ خسته..

اگر تا الآن نتونستید بخونید؛ تا اذانِ صبح وقت هست.

حوالیِ همین ساعت‌هاست؛ که آن کُهنه‌رفیق‌ها؛ به استقبـالِ رُفقــا آمده‌اند..

هربار از شما نوشتم؛ تیتـر این بود «آفرین اقای وزیر» آفرین که آن روز در نشستِ بغداد، خلافِ پروتکل‌های مرسوم را اجرا کردی و در صفِ اول ایستادی و گفتی جایگاه اصلیِ ایران اینجاست! آفرین که بی‌لُکنت از غزه دفاع کردی؛ آفرین علاوه بر ملتِ ایران، وزیر کودکانِ فلسطینی هم بودی. آفرین که آن‌روز به آن خانم وزیر خارجهٔ بلژیک که برای ناامنیِ ایران مو قیچی کرده بود؛ سلامی هدف‌دار دادی و علیکمِ سلام‌ت را لبخند زدی. آفرین آقای وزیر که نمی‌دانستیم جانباز شیمیایی بودی! آفرین آقای وزیر! گفتند به حَج نرفتی و گفتی تا مشکلِ حجِ مردم حل نشود؛ نمی‌توانم بروم. آفرین که مجریِ سیاستِ همسایگی‌مان بودی و مانندِ خیلی‌ها برایِ کرشمهٔ غربی‌ها غرورِ ما را لِه نکردی. آفرین که بدونِ ترس همراهِ سیدِ شهیدِ ما؛ در قلبِ غرب از میان وحوشِ برانداز قدم برداشتی و از احدی نترسیدی. از زحماتِ سیاست‌خارجیِ سید بود که در اوج اغتشاشات نایب‌رئیس مجمع عمومی سازمان ملل شدیم؛ و چه وزیرِ اَمینی بودی برایِ این سیاستِ مقتدرانهٔ عزتمندانه! راستی آقای وزیر! امروز وزیر امور خارجهٔ مصر برای اولین‌بار به ایران آمده بود، پادشاه بحرین از روسیه خواهش کرده تا واسطهٔ ارتباط با ایران شود؛ در مجمعِ عمومی سازمان‌ملل بخاطرِ شما و سید یک‌دقیقه سکوت کردند؛ یک‌چهارمِ جهان را بخاطرتان عزایِ عمومی اعلام کردند، شما مُجری امانت‌دارِ زبانِ دنیا بلدِ سید بودی؛ در میانِ جماعتی که از ترسِ اخمِ غربی‌ها نَسَبِ خود را هم انکار می‌کنند؛ من به شما جورِ دیگری افتخار می‌کنم؛ خســته ‌نباشی آقای وزیرِ مُجاهــدِ انقلابی…

انصاف‌نیوز خبر رفته که سخنگوی جبههٔ اصلاحات از تشکیلِ جلسهٔ فوق‌العاده مهم در ۶ خرداد خبر داده و گفته «طبیعتاً یکی از موضوعاتِ مهم این جلسه انتخاباتِ هشتمِ تیر خواهد بود.» راست و دروغش را نمی‌دانم! اما اَمان از نَفْسِ عبرت‌نگیرندهٔ شهوت‌ناک برایِ قدرت؛ امان از بانیانِ وضع! اَمان از پرروییِ نجومی! حواس‌تان باشد!

برای پیروزی در کارزارِ قدرت گفتند «اقای رئیسی امام‌رضا را جناحــی نکنید!» گفتند «حالا که این‌طور است اصلاً بگو هزینـه‌هایِ سفرهایت از کجا تامین می‌شود؟» دلم می‌خواهد ببینند؛ هشتمین رئیس‌جمهور ایران شبِ ولادتِ امام‌رضا در حینِ خدمت شهید شد؛ شیفتِ خادمی‌ش بود؛ حالا هزینهٔ سفرِ آخـرش را خودِ‌ امام‌رضا تقبّل‌ کرد؛ یک گوشهٔ حـــرم، پایینِ پایِ حضرتـش آرام گرفت..

«نمازِ لیلة‌الدفن» -نامِ پدر شهید رئیسی: سید‌حاجی -نامِ پدر شهید امیرعبداللهیان: محمــد -نام پدرِ شهید آل‌هاشم: سیدمحمدتقی -نام پدرِ شهید مالک رحمتی: حاج اسکندر -نامِ پدر شهید محسـن دریانوش: مختــار -نامِ پدر شهید قدیمی: اسحاق -شهید سید طاهــر مصطفوی: سید احمد - شهید سید مهدی موسوی: سید محمدعلی -شهید موسوی و شهید رحمتی فردا در شهرری تشییع می‌شوند. •کیفیتِ نماز: مستحب است در شبِ اول قبر دو رکعت نماز وحشت براى متوفی بخوانند. و دستور آن این است که در رکعتِ اول بعد از حمد، یک مرتبه آیة‏الکرسی و در رکعت دوم بعد از حمد، ده مرتبه سوره «انا انزلناه» بخوانند، و بعداز سلام نماز بگویند: «اللهم صل على محمد و آل محمد و ابعَث ثوابها الى قبرِ فلان» و به جاى کلمه فلان، اسمِ متوفی را بگویند. بهتر است در اولِ وقت؛ بعداز نماز عشا خوانده شود.

خدایا قــربانِ حکمت و رحمتت بروم؛ که در آتشِ ابتلائات می‌سوزانی تا خاکستر شویم؛ تا ققنوس از این خاکستر برآید، خدایا قربانِ امتحان‌هایت بروم که می‌سوزانی تا بزرگ کنی… حالا داغِ داغی رویِ سینه‌مان سنگینی می‌کند؛ سوختیـــــم.. بزرگ‌مان کن..

محافظه‌کاری آفتِ عقایدمان شده؛ بجایِ این‌که در بسترهای مختلفی که حضور داریم برای دفاع از حق سینه‌سپر کنیم؛ مُنفعلانه از رقاصیِ هرزه‌ها و بی‌وطن‌ها و وطن‌فروش‌ها نالانیم. از هرزه جز هرزگی توقع داریم؟ از بی‌وطن- که وطن اولین مادر است- جز بی‌وطنی توقع داریم؟ از وطن‌فروش جز وطن‌فروشی و پایکوبی بر شهادتِ «سربازانِ وطن» توقع داریم؟ کارِمان را بکنیم. می‌گویند فتوشاپ است؟ تصاویر و فیلم‌های تشییع را منتشر کنیم. می‌گویند محبوبیت نداشت؟ بی‌تابیِ مردم را منتشر کنیم. شگفتیِ خبرنگارانِ خارجی از جمعیت را منتشر کنیم. گریه‌هایِ آن رفتگری که با گوشیِ ساده‌اش فیلم می‌گرفت؛ بی‌تابیِ پیرمردی که با واکر آمده بود؛ دسته‌هایِ عزاداریِ دانشجویان؛ حلالیت‌گرفتن‌هایِ پی‌در‌پی! ایناها را پخش کنیم. می‌گویند انقلاب‌تان تمام شد؟ برایشان از خاطراتِ ترورهای ۱۷ هزار ایرانی توسطِ منافقین و ترور رجائی و بهشتی و باهنر و مطهری و دفاع مقدس بگوییم! از ریشهٔ محکم این انقلاب که ارتشِ رباتیِ بیچاره‌شان را هم دود کرد رفت هوا. «واقعیت» را رها کردیم و به مَجاز چسبیده‌ایم؟ دغدغه اگر داریم افتخار کنیم و با افتخار اعلام کنیم. دفاع از حق که دعوا و کتک‌کاری و بی‌احترامی و بی‌ادبی نمی‌خواهد. استدلال و اســتناد می‌خواهد. مگر خدا را نداریم؟ از چه می‌ترسیم؟