ch
Feedback
دغدغه‌های محیط زیستی و دانشگاهی - حسین آخانی

دغدغه‌های محیط زیستی و دانشگاهی - حسین آخانی

前往频道在 Telegram

هدف این کانال انتشار نگرانی‌های محیط زیستی و دانشگاهی کشورمان ایران و جهان است.

显示更多
4 506
订阅者
-124 小时
-17
-1630
吸引订阅者
七月 '26
七月 '26
+14
在1个频道中
六月 '26
+28
在2个频道中
Get PRO
五月 '26
+10
在1个频道中
Get PRO
四月 '26
+15
在0个频道中
Get PRO
三月 '26
+1
在1个频道中
Get PRO
二月 '26
+11
在0个频道中
Get PRO
一月 '26
+9
在0个频道中
Get PRO
十二月 '25
+54
在12个频道中
Get PRO
十一月 '25
+101
在18个频道中
Get PRO
十月 '25
+32
在9个频道中
Get PRO
九月 '25
+68
在15个频道中
Get PRO
八月 '25
+38
在13个频道中
Get PRO
七月 '25
+45
在16个频道中
Get PRO
六月 '25
+27
在6个频道中
Get PRO
五月 '25
+72
在18个频道中
Get PRO
四月 '25
+128
在29个频道中
Get PRO
三月 '25
+43
在9个频道中
Get PRO
二月 '25
+59
在15个频道中
Get PRO
一月 '25
+144
在15个频道中
Get PRO
十二月 '24
+92
在15个频道中
Get PRO
十一月 '24
+136
在24个频道中
Get PRO
十月 '24
+105
在18个频道中
Get PRO
九月 '24
+147
在21个频道中
Get PRO
八月 '24
+164
在35个频道中
Get PRO
七月 '24
+114
在17个频道中
Get PRO
六月 '24
+107
在15个频道中
Get PRO
五月 '24
+150
在17个频道中
Get PRO
四月 '24
+84
在17个频道中
Get PRO
三月 '24
+174
在16个频道中
Get PRO
二月 '24
+89
在13个频道中
Get PRO
一月 '24
+318
在17个频道中
Get PRO
十二月 '23
+167
在22个频道中
Get PRO
十一月 '23
+125
在24个频道中
Get PRO
十月 '23
+62
在9个频道中
Get PRO
九月 '23
+28
在0个频道中
Get PRO
八月 '23
+35
在0个频道中
Get PRO
七月 '23
+66
在0个频道中
Get PRO
六月 '23
+32
在0个频道中
Get PRO
五月 '23
+33
在0个频道中
Get PRO
四月 '23
+62
在0个频道中
Get PRO
三月 '23
+140
在0个频道中
Get PRO
二月 '23
+286
在0个频道中
Get PRO
一月 '23
+153
在0个频道中
Get PRO
十二月 '22
+126
在0个频道中
Get PRO
十一月 '22
+76
在0个频道中
Get PRO
十月 '22
+17
在0个频道中
Get PRO
九月 '22
+46
在0个频道中
Get PRO
八月 '22
+41
在0个频道中
Get PRO
七月 '22
+189
在0个频道中
Get PRO
六月 '22
+18
在0个频道中
Get PRO
五月 '22
+25
在0个频道中
Get PRO
四月 '22
+79
在0个频道中
Get PRO
三月 '22
+21
在0个频道中
Get PRO
二月 '22
+15
在0个频道中
Get PRO
一月 '22
+29
在0个频道中
Get PRO
十二月 '21
+43
在0个频道中
Get PRO
十一月 '21
+82
在0个频道中
Get PRO
十月 '21
+22
在0个频道中
Get PRO
九月 '21
+18
在0个频道中
Get PRO
八月 '21
+69
在0个频道中
Get PRO
七月 '21
+323
在0个频道中
Get PRO
六月 '21
+24
在0个频道中
Get PRO
五月 '21
+54
在0个频道中
Get PRO
四月 '21
+71
在0个频道中
Get PRO
三月 '21
+67
在0个频道中
Get PRO
二月 '21
+71
在0个频道中
Get PRO
一月 '21
+256
在0个频道中
Get PRO
十二月 '20
+3 151
在0个频道中
日期
订阅者增长
提及
频道
13 七月0
12 七月+1
11 七月0
10 七月0
09 七月+1
08 七月+1
07 七月+3
06 七月+2
05 七月+1
04 七月+1
03 七月+1
02 七月+3
01 七月0
频道帖子
جفری ساکس اقتصادانی که تیپهای فتوسنتزی گیاهان را می شناسد حسین آخانی در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۶ برابر ۲۰ تیر ۱۴۰۵ مراسم فارغ التحصیلی دانشجویان دانشگاه سبز آسیای میانه در تاشکند برگزار شد. مهمان ویژه این مراسم آقای جفری ساکس ( Jeffery Sachs) اقتصاد دادن برجسته آمریکایی، رئیس مرکز توسعه پایدار دانشکاه کلمبیا، دانش آموخته هاروارد و از دانشمندانی که با ۱۹۳هزار ارجاع از سطح علمی بسیار بالایی برخوردار است. او در سخنانش و پاسخ به سوالات دانشجویان به حدی زیبا و حرفه ای به مطالبی اشاره کرد که آدم را به فکر فرو می برد. او در ستایش جایگاه سمرقند در علم به خدمات علمی الغ بیک اشاره داشت که در ۷۰۰ سال پیش در سمرقند دانشگاه ستاره شناسی داشت. در زمانی که غرب اسیر قرون وسطی و تسلط کلیسا بود، او بهترین محققان ستاره شناسی جهان را در مدرسه خود جمع کرده بود. جفری ساکس در پاسخ دانشجویی که از او در مورد اهمیت آموزش در توسعه پایدار پرسید به دونالد ترامپ اشاره کرد که بدون آموزش به جایگاه ریاست جمهوری آمریکا رسیده و چه بلایی سر کره زمین و آمریکا می آورد. سپس در مورد هوش مصنوعی و خطراتش صحبت کرد که حاکمیت هوش مصنوعی در کنترل سرمایه دارانی چون ایلان ماسک افتاده است که با بیش از یک تریلیون دلار ثروت چگونه بر دنیا حاکمیت می کنند. او به جنگ ایران و اکراین اشاره کرد که این جنگها طراحی ابر سرمایه‌داران برای تست کارآیی تکنولوژی نظامی با کمک هوش مصنوعی است. وقتی او صحبت می کرد، داشتم به حماقت جنگ طلبان خودمون فکر می کردم که خودشان را دام چه کسانی انداخته اند. جنگی که تا امروز سیصد میلیارد دلار خسارت مالی و هفت هزار کشته و تعطیلی گسترده در آموزش و‌پژوهش و بنگاههای اقتصادی برای ما داشته است با اصرار برخی در حاکمیت در ادامه دان به آن، آرزوی امثال ایلان ماسک و کارخانه های تولید سلاح را در ثروتمندتر شدن و تسلط بر جهان هموارتر می کند. به خود گفتم اگر حاکمان ما از فرصت تفاهم نامه استفاده نکنند و این جنگ را تمام نکنند به تاریخ ایران خیانت می کنند چرا که درست در راستای خواست شرورترین جنایتکاران تاریخ به تخریب ایران می پردازند. پایان جلسه با هم گفتگو‌ کردیم، در مورد تحقیقات خود گفتم و شگفت زده شدم که یک اقتصاد دادن در مورد گیاهان چهار کربنه و سه کربنه هم آگاهی دارد. حسین آخانی، ۲۱ تیر ۱۴۰۵ تاشکند.

2
جنگ انزوای دانشمندان ایران را آشکار می‌کند در گزارشی که امروز، ۱۶ تیر برابر ۷ ژوئیه ۲۰۲۶ در مونوگابی نیوز (Mongabay News) منتشر شده به تاثیرات جنگ بر علم و محیط زیست ایران پرداخته است. بر این اساس جنگ در ایران مانع از تحقیقات علمی شده و انزوای دیرینه دانشمندان ایرانی را آشکارتر کرده است. دهه‌هاست که تحریم‌های بین‌المللی و جنگ، دسترسی آن‌ها را به بودجه، توسعه حرفه‌ای و همکاری‌های علمی جهانی محدود کرده است. فراتر از آسیب‌های احتمالی به جمعیت حیات وحش و اکوسیستم‌ها، تلاش‌های حفاظتی اغلب در زمان جنگ نادیده گرفته می‌شوند. حتی در بحبوحه جنگ، انجمن حفاظت از پرندگان «آوای بوم» مستقر در ایران به فعالیت خود در زمینه «پیوند دوباره مردم با تالاب‌ها از طریق پرندگان» و حفاظت از زیستگاه‌های حیاتی پرندگان مانند تالاب ارژن در جنوب غربی این کشور ادامه داده است. این مقاله ابتدا توسط جان کانن نوشته شده و در مونوگابی، یک سازمان رسانه‌ای مستقل که اخبار و الهام‌بخشی را از خط مقدم طبیعت برای شما به ارمغان می‌آورد، منتشر شده است. در گزارش منتشر شده در مونگابی نیوز به فعالیتهای حامیان محیط زیست، علیرغم سختی هایش می پردازد. اگر چه این نگارنده از معدود خوش شانسهای کادر علمی بود که توانست دو هفته قبل از جنگ دوم ایران را ترک کند، ولی کم و بیش می دانم که این بحران چه آسیبهایی برای آینده ایران دارد. فاجعه بسته بودن دانشگاهها و‌ مدارس به معنای بمباران دائم محیط های علمی است. قطع اینترنت، قطع آموزش حضوری، حذف آزمایشگاهها، کارگاهها و سفر علمی آسیبهای جبران ناپذیری به آموزش و پژوهش و آینده ایران و نسل آینده می زند. متاسفانه صدایی از جامعه علمی ایران بلند نمی شود. استادان و‌معلمانی که به دلیل حقوق های کم و‌نبود امکانات پژوهشی و گرانی سرسام آور مواد و امکانات پژوهشی از نفس افتاده اند شاید سکوت را به شکایت ترجیح می دهند. بخش جوانتر اگر حرفی بزند باید هزینه سنگین بدهد و شاید همان لقمه نانش هم قطع شود، قدیمی ترها هم که چندان به موثر بودن حرفشان امیدی ندارند، به قول معروف می گویند سری که درد نمی کند را دستمای نمی بندند. بسیاری از همکاران کارهای روتین خود را ادامه می دهند و منتظرند که با تمام شدن دوران خدمتشان یا از ایران بروند، یا کار خصوصی کنند و یا به پرداختن امور شخصی و خانوادگی به انتظار بازنشستگی بمانند. در این خصوص بیشتر خواهم نوشت ولی از همکاران عزیزم می خواهم که منفعل نباشند و حاکمیت را تحت فشار قرار دهند که از فرصت تفاهم با آمریکا استفاده کرده و راه پیشرفت ایران از بن بست وحشتناک کنونی را باز کند. می دانیم که جریانهایی در خیابانها و یا در جناحی شلوغکار خواهان ادامه جنگ هستند و دولت را سخت تحت فشار قرار می دهند تا مانع توافق شوند. ولی دانشگاه باید مدافع عقلانیت در تصمیم برای پایان جنگ ویرانگر باشد و دولت را در این وادی تنها نگذارد. باید دانست که تقویت بنیانهای علمی مهمترین سد دفاعی یک سرزمین است که اگر ضعیف شد، شاید تا دهه ها نتوان آن را ترمیم کرد.  حسین آخانی، ۱۶ تیر ۱۴۰۵، تاشکند https://open.substack.com/pub/mongabay1/p/war-reveals-the-isolation-of-irans?r=2b7hm2&utm_medium=ios
1 289
3
سکوت یا اعتراف صادقانه؟ تأملی بر روایت یک استاد و حکمرانی علم در ایران مدت‌ها تصمیم گرفته بودم چیزی ننویسم. گمان می‌کردم در روزگاری که ایران هنوز از زخم جنگ، اضطراب و داغ هم‌وطنان عزیزم آرام نگرفته است، سکوت محترمانه‌تر از سخن گفتن باشد. اما هرچه بیشتر با نظام‌های علمی کشورهای پیشرفته، شیوه اداره دانشگاه‌ها و فرهنگ پاسخگویی آشنا می‌شوم و هم‌زمان تجربه‌های خود را از مدیریت علم در ایران مرور می‌کنم، بیشتر به این نتیجه می‌رسم که سکوت، اگر در برابر کاستی‌های ساختاری ادامه یابد، خود به استمرار همان آسیب‌ها یاری می‌رساند. اگر دانشگاهیان تجربه‌های خود را ننویسند، تاریخ علم این سرزمین را دیگران خواهند نوشت؛ نه آنان که آن را زیسته‌اند. امروز صبح یادداشت دکتر حسین آخانی را خواندم. آنچه مرا بیش از هر چیز به تأمل واداشت، نه تلخی روایت، بلکه معنای آن بود. این نوشته را نباید تنها گلایه یا اعتراف یک استاد دانشگاه دانست؛ بلکه باید آن را بازتاب اعتراف ناخواسته نظامی دانست که در آیینه سخنان یکی از استادان برجسته‌ خود، کارنامه خویش را به نمایش گذاشته است. وقتی استادی پس از بیست‌وهفت سال آموزش، پژوهش در دانشگاه تهران، تربیت دانشجو و حضور مؤثر در عرصه ملی و بین‌المللی، از احساس «شکست» سخن می‌گوید، پرسش اصلی این نیست که او چه کرده یا نکرده است؛ پرسش این است که حکمرانی علم در ایران با سرمایه‌های انسانی خود چه کرده است؟ این احساس، دیگر روایت یک فرد نیست. سال‌هاست از زبان استادان و پژوهشگران متعددی می‌شنویم؛ یکی از مهاجرت می‌گوید، دیگری از حذف، آن یکی از بی‌عدالتی و اکنون استادی باسابقه از شکست خوردن واقعی. اینها نشانه‌های یک مسئله فردی نیستند؛ نشانه‌های یک بیماری ساختاری‌ در حکمرانی علم ایران است . سال‌ها پیش، خود نیز این مسیر را در سازمان حسن ‌آباد خالصه تجربه کردم و چه حکایت هایی که هنوز از آن سازمان ناگفته مانده. آنچه در خبرنامه گلسنگ با عنوان نمادین «سازمان حسن‌آباد خالصه» از آن یاد می‌کنم، صرفاً نام یک سازمان علمی نیست؛ نمادی از نوعی فرهنگ مدیریت معیوب علمی است که در آن، روابط بر ضوابط، مصلحت بر شفافیت و سکوت بر نقد غلبه می‌کند. فرهنگی که می‌تواند یک پژوهشگر را از مسیر اصلی پژوهش و خدمت‌ مستقيم به کشورش دور کند، فعالیت یک موزه علمی و تخصصی که با حفاظت از تاریخ و فرهنگ ایران زمبن گره خورده را متوقف سازد و تعالی یک رشته علمی نو پا در ایران زمین را سال‌ها به تأخیر اندازد. اعتبار علم، با پاسخگویی و شفافیت حفظ می‌شود. هرگاه کارنامه پژوهشی یک مدیر ارشد برای جامعه دانشگاهی پرسش‌برانگیز می‌شود، انتظار طبیعی آن است که این پرسش‌ها با شفافیت پاسخ داده شوند، نه با سکوت. برای مثال در سازمان حسن آباد خالصه، اگر مدیری، در کنار مسئولیت اداره یک سازمان بزرگ، در یک سال نامش در بیش از ۳۵ یا بنا بر برخی گزارش‌ها ۴۰ مقاله علمی ثبت می‌شود و همان آثار نیز مبنای ترفیع سالانه آن مدیر قرار می‌گیرد، ولی در مقابل تعداد کثیری (حدود ۹۰٪) از اعضای هیات علمی آن سازمان علیرغم همه تلاششان نتوانسته‌اند حتی سهم معمول خودشان را منتشر کنند، این طبیعی است که چنین طرح پرسشی مطرح شود و کارنامه‌ای آن مدبر فاسد نیازمند توضیح و شفاف‌سازی باشد. طرح این نوع پرسش ها، اتهام نیست؛ دفاع از اعتبار نظام ارزیابی پژوهش کشور است. سال تنها ۵۲ هفته دارد. حتی با خوش‌بینانه‌ترین محاسبه، انتشار چنین تعداد مقاله‌ای، در کنار مسئولیت‌های مدیریتی، تدریس، راهنمایی دانشجویان و دیگر وظایف، پرسشی طبیعی را پیش روی جامعه علمی قرار می‌دهد. اگر پاسخ روشنی وجود دارد، انتشار آن بیش از هر چیز به اعتبار همان مدیر و نظام علمی کشور کمک خواهد کرد. هیچ کشوری با خاموش کردن منتقدان به مرجعیت علمی نرسیده است. دانشگاه زمانی دانشگاه می‌ماند که پرسش در آن جرم نباشد، نقد به پرونده تبدیل نشود و قانون برای همه یکسان اجرا شود. شاید مهم‌ترین پیام یادداشت دکتر حسین آخانی همین باشد؛ او اعتراف نکرد که شخصا شکست خورده است، بلکه با ادبیاتی در مختصات زمانه چگونه یک نظام مدیریتی می‌تواند حتی موفق‌ترین استادان خود را نیز به نقطه‌ای برساند که احساس کنند حاصل یک عمر تلاششان، آن چیزی نبوده است که انتظارش را داشته اند. این، شکست یک فرد نیست؛ اعتراف واضح از وضعیتی است که کیفیت حکمرانی علم در ایران برای استادان خود ایجاد کرده است. علم با ساختمان‌های بزرگ، آمارهای پرشمار و گزارش‌های رنگارنگ پیشرفت نمی‌کند؛ علم با اعتماد، شفافیت، آزادی اندیشه، پاسخگویی و احترام به حقیقت پیشرفت می‌کند. شاید ارزشمندترین میراث هر نسل، نه تعداد مقاله‌هایش، بلکه شجاعتش در پرسیدن و مسئولیت‌پذیری‌اش در برابر حقیقت باشد. محمد سهرابی گلسنگ‌شناس خبرنامه گلسنگ @lichennews
1 266
4
همه چیز سه شد! تیمی که برای رسیدن به جایگاه سوم سه گل زد در سه بازی مساوی شد سرنوشتش به سه بازی گره خورد و‌دست آخر این سرنوشت با یک بازی سه بر سه، آنهم در سه دقیقه آخر، با سه بزرگی به پایان تلخش رسید. حس و حال بازی کنان را می فهمم، برایشان همدردی می کنم. اما حال و روز من غریب بهتر از شما نیست. وقتی اخبار کشور را دنبال می کنم، می بینم که خوشحالی من از توقف جنگ و پایان یک اختلاف کهنه ۴۷ ساله بیخود بود. راستش همان روزی که تیم مذاکره کننده در ژنو حاضر به گرفتن عکس دست جمعی نشد، مطمئن شدم که بنا نیست این مذاکره پایان بحران باشد، صرفا تلاشی است برای کش دادن بحران و استراحت و شاید گرفتن مقداری پول. جمهوری اسلامی برای حفظ اقلیت هواداران تندرویش، سرنوشتش را به دشمنی با آمریکا گره زده، چیزی که ناتانیاهو هم دقیقا آن را می خواهد. وقتی خود سیستم با سر سخت ترین دشمن درجه یکش، خواست مشترکی دارند، پس هیچ معادله ریاضی قادر به حل آن نخواهد بود. فاکتور سوم هم حامیان پهلوی هستند که اگر چه همه چیز را باخته اند، ولی خوب می دانند چگونه حزب الهی ها را تحریک کنند تا آنها همانی را در خیابانهای ایران فریاد بکشند که دقیقا آرزوی جاوید شاهان و جنگ طلبان و آدم کشان تل آویو است. طبیعی است که ابر و باد و مه خورشید در کارند تا آتش این بحران شعله ور بماند. تلخ است و من برای ایران زار زار می گریم‌، به حال خودم که عمری صرف ایران کردم و بعد ۲۷ سال خدمت در دانشگاه یک شکست خورده واقعی ام، نه فارغ التحصیلانم در ایران ماندند و نه آنهایی که ماندند به جایی رسیدند. به حال ایران می گریم که مثل شمع آب می شود، سرمایه هایش در آتش جنگ می سوزد و مردمانش در زیر نومیدی، تورم، گرانی و بیکاری درد می کشند، هر از چند گاهی هم خانه هایشان و آخرین داشته هایشان که جانشان است با بمب و‌موشک گرفته می شود. دلم برای پدر و‌مادرهایی چون خودم می سوزد که آخرین راه نجات فرزندشان را، فرستادن آنها به دور دست ها می دانند که شاید در آخر عمر حتی شانس خدا حافظی با آنها را نداشته باشند. دست آخر به حال مسعود پزشکیان، صرف نظر از اینکه از او‌خوشمان بیاد و نیاید او برای صلح خیلی جان کند، ولی می ترسم که سهم او در تاریخ فقط نامی باشد در زنجیره ی ناکامان بی پایان.  حسین آخانی، ۷ تیر ۱۴۰۵، تاشکند.
2 301
5
یکی از نشانه های فساد گسترده در شهردار های همین سنگفرش هاست. در حالی که کشور یکسال سخت جنگ را گذرانده و پدر اقتصاد را در آورد
یکی از نشانه های فساد گسترده در شهردار های همین سنگفرش هاست. در حالی که کشور یکسال سخت جنگ را گذرانده و پدر اقتصاد را در آورده، ولی گویا برای یک عده ای جهت تخریب همیشه پول هست. لطفا امضا کنید. https://www.karzar.net/328474 حسین آخانی
1 586
6
قصد من کل کل با مخالفانم نیست، آنهایی که یکریز به امثال ما رای دهندگان ناسزا گفتند و‌چندین هزار نفری که آنفالو‌کردند. امیدوار
قصد من کل کل با مخالفانم نیست، آنهایی که یکریز به امثال ما رای دهندگان ناسزا گفتند و‌چندین هزار نفری که آنفالو‌کردند. امیدوارم که آن رای در آینده تاریخ ایران اثر مثبت گذاشته باشد. این امضا از فانتزی هایی بود که در زمان تصمیم به رای داشتم و البته هرگز امکان بیانش نبود. ذوق زده نیستم، با نگرانی چشم به آینده دوخته ام. برای اولین بار در ۴۷ سال گذشته عقلانیت در بالاترین سطح خود می خواد فرمانی را تغییر دهد که در آینده ایران تاثیرات عمیقی خواهد داشت. ما مردمانی که وسط بودیم روزهای سختی گذراندیم ولی معتقدم که صبوری و متانت تنها راه سعادت یک جامعه است. خشونت چه فیزیکی و‌چه کلامی، عاقبتش کینه و نفرت و خونریزی است. خدا کند خون تک تک فرزنذانمان در دی ماه و بچه های میناب و لامرد، لاله زار ایرانی بدون خشونت را آبیاری کند. آرزو می کنم که روزی مادران بچه های دی ماه و مادران بچه های مدرسه میناب با هم در اکستر فیلارمونیک تهران، ترانه "ای ایران" را بخوانند. حسین آخانی، ۲۸ خرداد ۱۴۰۵، تاشکند.
2 333
7
مدیریت زباله در ازبکستان شک ندارم که مدیریت زباله شهری در ازبکستان از بهترینهاست. شهر تاشکند شهر تقریبا بی سطل زباله است، با
مدیریت زباله در ازبکستان شک ندارم که مدیریت زباله شهری در ازبکستان از بهترینهاست. شهر تاشکند شهر تقریبا بی سطل زباله است، با این وجود شهر بسیار تمیز است. دلیلش ساده است: بجای سطل زباله، ایستگاههای زباله است که مثلا در محله مسکونی من ۴۰۰ متر با خونه فاصله داره. زباله را به ایستگاه تحویل می دهیم و در جا - اگر تفکیک نشده باشد - تفکیک می شه. خوبیش اینه که دیگه در محل مسکونی سطلی نیست تا زباله دزدی باشه، بو و آلودگی در محل نیست و دیگر سطلهای زباله محل تکثیر موش و‌گربه و مگس و پشه نمی باشد. کاش این روش به صورت پایلوت در یک محله در تهران و یا شهرهای کوچک اجرا می شد. البته پیشاپیش می دانم که فرهنگ مردم ازبکستان و احترام و اعتبار قانون و رابطه دولت با ملت به هیج وجه قابل مقایسه با ایران نیست‌. حسین_آخانی
1 853
8
ازبکها و البته خانمهای ازبک و غیر ازبکهای ساکن ازبکستان (اغلب تاجیکها و قزاقها) گل خیلی دوست دارند. البته همه خانمها در همه ج
ازبکها و البته خانمهای ازبک و غیر ازبکهای ساکن ازبکستان (اغلب تاجیکها و قزاقها) گل خیلی دوست دارند. البته همه خانمها در همه جای دنیا گل دوست دارند، منتهی در برخی کشورها از جمله کشور خودمان خانمها خودشان از گل زیباترند، بنابراین سخت می توان گلی یافت که آنها را راضی کند. حسین آخانی، تاشکند، ۲۴ خرداد ۱۴۰۵
1 810
9
توضیح: فیلم پست قبلی غیر واقعی و با هوش مصنوعی درست شده است. با توجه به پیام یادداشت آن را حذف نکردم‌.
1 337
10
Everybody-Everywhere آغاز بازی های جام جهانی فوتبال درست یکسال گذشت که جنگ رسمی آمریکا و اسرائیل با ایران شروع شد. جنگی نفس گ
Everybody-Everywhere آغاز بازی های جام جهانی فوتبال درست یکسال گذشت که جنگ رسمی آمریکا و اسرائیل با ایران شروع شد. جنگی نفس گیر که زندگی ۹۰ میلیون ایرانی را سخت مختل کرد، جان بیش از ۵۵۰۰ ایرانی گرفته شد و دست کم ۲۷۰ میلیارد دلار خسارت مادی وارد شد. خسارتهای پنهان قطعا بسیار بیشتر است و زخمهای این جنگ که باید کشته های بیش از ۳۰۰۰ جان عزیز در دی ماه را هم به آن افزود، قرنها در دل تاریخ خواهد ماند. ترامپ اعلام کرد که جنگ پایان یافت. نمی دانم که او درست می گوید یا نه. تا زمانی که دو طرف قرارداد کتبی صلح را امضا نکنند نمی توان به پایان جنگ خوش بین بود. ولی شب گذشته با آغاز رقابتهای جام جهانی آنهم در آمریکا، با حضور ایران، می توان نظاره گر وجه دیگری از جهان بود. وجهی که در آن جنگ ها فقط در میدان های ورزشی است. بیائید اشک هایمان را پاک کنیم، رقابتهای فوتبال را ببینیم و وسط هایش چشمانمان را ببندیم و‌ جهانی را تصور کنیم که در آن، همه انسانها (everybody) در همه جا (everywhere) فقط اجازه داشته باشند در میادین ورزشی، سالنهای کنفرانس، مناظره های تلویزیونی، جلسات تنظیم قرارداد، جشنواره های سینمایی، سالن های رقص و هنرنمایی با هم رودرو شوند. دنیایی که در آن هیچ بمب و‌ موشکی بر روی هیچ‌کودکی چه مسلمان و مسیحی و یهودی, چه بودایی و هندویی ریخته نمی شود. جهانی که تنها صدای بلند نوای پرندگان و موسیقی طبیعت است، جهانی که آدمها به هم بدگویی نمی کنند، کسی مرگ کس دیگر را آرزو نمی کند و همه برای صلح، دوستی، درک، احترام، عشق و پاسداشت کره زمینی که به ما همه چیز داده، رقابت می کنیم. حسین آخانی، ۲۲ خرداد ۱۴۰۵، تاشکند.
1 702
11
Everybody-Everywhere آغاز بازی جام جهانی فوتبال درست یکسال گذشت که جنگ رسمی آمریکا و اسرائیل با ایران شروع شد. جنگی نفس گیر که زندگی ۹۰ میلیون ایرانی را سخت مختل کرد، جان بیش از ۵۵۰۰ ایرانی گرفته شد و دست کم ۲۷۰ میلیارد دلار خسارت مادی وارد شد. خسارتهای پنهان قطعا بسیار بیشتر است و زخمهای این جنگ که باید کشته های بیش از ۳۰۰۰ جان عزیز در دی ماه را هم به آن افزود قرنها در دل تاریخ خواهد ماند. ترامپ اعلام کرد که جنگ پایان یافت. نمی دانم که او درست می گوید یا نه. تا زمانی که دو طرف قرارداد کتبی صلح را امضا نکنند نمی توان به پایان جنگ خوش بین بود. ولی شب گذشته با آغاز رقابتهای جام جهانی آنهم در آمریکا، با حضور ایران، می توان نظاره گر وجه دیگری از جهان بود. وجهی که در آن جنگ ها فقط در میدان های ورزشی است. بیائید اشک های را پاک کنیم، رقابتهای فوتبال را ببینیم و وسط هایش چشمانمان را ببندیم و‌جهانی را تصور کنیم که در آن، همه انسانها (everybody) فقط اجازه داشته باشند در هر جا (everywhere) در میادین ورزشی، سالنهای کنفرانس، مناظره های تلویزیونی، جلسات تنظیم قرارداد، جشنواره های سینمایی، سالن های رقص و هنرنمایی با هم رودرو شوند. دنیایی که در آن هیچ بمب و‌ موشکی بر روی هیچ‌کودکی چه مسلمان و مسیحی و یهودی, چه بودایی و هندویی ریخته نمی شود. جهانی که تنها صدای بلند نوای پرندگان و موسیقی طبیعت است، جهانی که آدمها به هم بدگویی نمی کنند، کسی مرگ کس دیگر را آرزو نمی کند و همه برای صلح، دوستی، درک، احترام، عشق و پاسداشت کره زمینی که به ما همه چیز داده رقابت می کنیم. حسین آخانی، ۲۲ خرداد ۱۴۰۵، تاشکند.
75
12
شان حافظ طبیعت ازبکستان به مناسبت روز جهانی محیط زیست، افتخار داشتم در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۲۶، نشان ( Tabiat Himoyachisi) را از دس
شان حافظ طبیعت ازبکستان به مناسبت روز جهانی محیط زیست، افتخار داشتم در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۲۶، نشان ( Tabiat Himoyachisi) را از دست آقای عزیز عبدحکیموف، مشاور رئیس جمهور و رئیس کمیته ملی اکولوژی و تغییر اقلیم ازبکستان دریافت کنم. راستش در روز این مراسم به دلیل آغاز جنگ، حالم بد بود و اصلا خوشحال نشدم. بعد از دو مرحله درگیری امیدوارم فرصتی باشد برای دلخوشی های کوچک. من با آقای عبدحکیموف از کاپ ۲۹ در باکو آشنا شدم. او فردی بسیار سختکوش، با سواد و پیگیر است. علاوه بر زبان مادری ازبک به انگلیسی، روسی و ژاپنی مسلط است. زمانی وزیر کار، بعد هم وزیر اکولوژی و تغییر اقلیم شد. خودش برایم تعریف می کرد که وزارت را جمع کردند چون در کابینه همیشه محیط زیست قربانی می شد. سپس آن را مستقیم زیر نظر ریاست جمهوری بردند که می تواند مصوبات هیئت دولت - اگر خلاف محیط زیست باشد - را وتو کند. از آنجائیکه مصوبات هیئت دولت زیر نظر نخست وزیر است، ریاست جمهوری مقام بالاتری شبیه رهبری در ایران است.
1 556
13
گیاهشناسی بر مزار فریده خانم در سمرقند دیروز ۱۴ خرداد روز آخر حضور من در نمایشگاه اکو‌ اکسپوی سمرقند بود‌. بین راه از تاکسی خ
گیاهشناسی بر مزار فریده خانم در سمرقند دیروز ۱۴ خرداد روز آخر حضور من در نمایشگاه اکو‌ اکسپوی سمرقند بود‌. بین راه از تاکسی خواستم پیادم کنه تا به سمرقند گردی برم‌. وارد بنای خواجه عبد دارون شدم‌. زیبای قبرستان توجه ام را جلب کرد. قبرستان نبود یک موزه تاریخ طبیعی و تاریخ انسانی بود. سر مزار بانوی جوانی به نام فریده حماموا توجه ام به یک گونه آفتاب پرست (Heliotropium) افتاد. گیاه را جمع آوری کردم. شاید این عجیب ترین نمونه ای باشد که زندگی حرفه ام جمع کرده باشم. بعد گرفتار کوچه های،سمرقند شدم، غرق در تاریخ، تمیزی و کلی آدمهایی که کمی لباس شیک من آنها را به خود جلب می کرد و زود شروع به ارتباط گیری می کردند، تا می گفتم ایرانی ام، احترام دو‌چندان می شد. حسین آخانی، سمرقند، ۱۵ خرداد ۱۴۰۵.
1 729
14
زمینه معماری سمرقند کرم رنگ است، آجری روشن، کنتراست رنگی با خاک، چوب، مس و طلا نگین های ساختمانهای تاریخی را در آرامش حفظ می
زمینه معماری سمرقند کرم رنگ است، آجری روشن، کنتراست رنگی با خاک، چوب، مس و طلا نگین های ساختمانهای تاریخی را در آرامش حفظ می کند. سمرقند همان ایرانی است که ما دوست داریم، آرام در صلح با سرودن شعر و‌ با موسیقی زندگی کردن. این آرامش ما را تهاجم دو فرهنگ به هم زده است، فرهنگ عرب و غرب - که تفاوتشان فقط یک نقطه است - در دو‌سوی قطب جامعه امروزی جامعه را خشن کرده است. این خشونت از آن ما نیست. هنوز درون مایه صلح ایرانی است که نمی گذارد ایران از هم بپاشد، این همان ذکاوت ماست که همه را خیره کرده. افتخار کنید ایرانی هستید، بدون آنکه اسیر نژاد پرستی احمقانه شوید. حسین آخانی، سمرقند، ۱۴ خرداد ۱۴۰۵
1 640
15
بازنگری در فهم هالوفیتهای آسیای میانه: دیروز در یکی از همایش های جانبی اجلاس سمرقند در مورد هالوفیتهای آسیای میانه با تاکید ب
بازنگری در فهم هالوفیتهای آسیای میانه: دیروز در یکی از همایش های جانبی اجلاس سمرقند در مورد هالوفیتهای آسیای میانه با تاکید بر دریاچه آرال سخنرانی کردم. بسیار خوشحال شدم که بلافاصله بعد از برگشت از سفر علمی خود از دریاچه آرال فرصتی یافتم که در این اجلاس مهم و در حضور شماری از تصمیم سازان عمده ازبکستان دیدگاهای خود را مورد احیای آرال بگویم، دیدگاههایی که در مواردی با سیاست فعلی ازبکستان متفاوت بود. چندین شخصیت بین المللی از چین در این جلسه بودند و از اینکه من بر اساس مطالعات خود دیدگاههای متفاوتی دارم نیز خوشحال شدند. رئیس جنگبانی ازبکستان از من دعوت کرد که هر پیشنهادی دارم ارائه دهم.
1 268
16
سمرقند: شهری با اصالت یکی از زیبایی های سمرقند، هویت معماری این شهر است. ساختمانهای آجری زیبا و نبود و کم بودن ساختمانهای چند
سمرقند: شهری با اصالت یکی از زیبایی های سمرقند، هویت معماری این شهر است. ساختمانهای آجری زیبا و نبود و کم بودن ساختمانهای چند طبقه اعتبار این شهر را به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام حفظ کرده است. حسین آخانی، ۱۳ خرداد ۱۴۰۵، سمرقند.
1 350
17
دوست چینی من پرسید چند تا بچه داری؟ گفتم یکی! گفت، چرا فقط یه دونه! گفتم آخه این چه زندگی است که بچه به دنیا بیاری، کلی خرجش کنی، بهش عشق بورزی و بعد ول کنه بره خارج . البته تو دلم هم یه چیزی گفتم: آخرشم دم مرگ حتی اگر بخواد بیاد بالای سرت جرات نکنه!؟ این اتفاق برای یکی از بهترین دوستای خودم افتاد. به این برادرانی که گاه و بیگاه به من پیامهای ارشادی می فرستند، بگویم: تنگ کردن زندگی به جوانان، تهدید آنها، احکام سنگین برای اونها، قطع اینترنت و ... فقط باعث می شود ما به افغانستان نزدیک بشیم و بسیاری کشور را ترک کنند. بس کنید دیگه. بچه های ما را از سرزمینشون فراری ندهید. ایران خیلی بزرگه، برای شما ۱۰ میلیون نفر جای کافی هست، زمین و خیلی چیزهای دیگه هست. بگذارید ۸۰ میلیون نفر دیگه راحت باشند، لااقل چند سالی طعم زندگی را بچشند. حسین آخانی، ۱۲ خرداد ۱۴۰۵، سمرقند
1 722
18
Nitraria an amazing halophytic plant. During my recent expedition to the Aralkum Desert—the dried bed of the former Aral Sea—
Nitraria an amazing halophytic plant. During my recent expedition to the Aralkum Desert—the dried bed of the former Aral Sea—I came across a beautiful nebka. I am now in Samarkand, where we are going to discuss the potential of halophytes for restoring vegetation in this new ecosystem. Nitraria is one of the most important species here because it tolerates salinity and grows well in both sandy and gypsiferous soils. #Nitraria_schoberi (#Nitrariaceae) قره داغ یا نیتراریا هالوفیتی شگفت انگیز در سفر اخیرم به آرال، در بستر خشک شده دریاچه، به یک جمعیت جالب از نبکاهای شکل گرفته توسط نیتراریا برخورد کردم. در حال حاضر در سمرقندم و در نمایشگاه اکواکسپوی سمرقند در مورد پتانسیل هالوفیتها در احیای پوشش آرال صحبت خواهم کرد. نیتراریا نه تنها یک هالوفیت بسیار زیبا است، بلکه می تواند همزمان در خاکهای شور، ماسه ای و‌گچی رویش داشته باشد.
1 679
19
زمانی اینجا دریا بود، با خشک شدن آرال فقط می توان صدفهایی را دید که زمانی سرخوش از زندگی در امواج خروشان بودند. حسین آخانی، ۲
زمانی اینجا دریا بود، با خشک شدن آرال فقط می توان صدفهایی را دید که زمانی سرخوش از زندگی در امواج خروشان بودند. حسین آخانی، ۲۱ می ۲۰۲۶، بستر خشک شده آرال
1 399
20
عظمت ایران حسین آخانی دوستان کانال دغدغه های محیط زیستی و دانشگاهی، مدتی طولانی در این کانال خاموش بودم، چون می دانستم اغلب شما هموطنان گلم به تلگرام و اینترنت دسترسی ندارید. امیدوارم که داستان قطع اینترنت عادی نشود. من در این مدت در ازبکستان مشغول تحقیقات در مورد گیاهان هالوفیت هستم. سفرهای زیادی به ازبکستان از جمله دریاچه آرال، قزاقستان و تاجیکستان داشتم که به شکل استوری در اینستاگرام گزارش می دادم. خیلی وقت نوشتن یادداشتهای مفصل ندارم. از این به بعد بیشتر کلیپهای کوتاه و عکسهای سفرها را منتشر می کنم. من آرزو می کنم که عقلانیت به سامانه های تصمیم سازی ایران برگردد. تعطیل شدن کشور، ایران را ضعیف می کند و آنهایی که مرتب دم از دشمن می زنند، بدانند که نابودی سرمایه های کشور، فقیر کردن ایران، تجزیه ذهنی و شکاف بین ایرانیان دقیقا هر دشمنی را شاد می کند. اگر شما به واقع می خواهید دشمنان ایران مایوس شوند، ما باید در همه زمینه ها، بخصوص علمی و اقتصادی قوی شویم. این زمانی ممکن می شود که بتوانیم با دنیا ارتباط مداوم و موثر داشته باشیم. من در آسیای میانه خوب می بینم که مردم اینجا عاشق ایرانند، تشنه ارتباط با ایرانند. آسیای میانه پهنه تمدنی ایران است و اگر دست خود را از بحران های ساخته اسرائیل کوتاه کنیم، می توانیم با گسترش ارتباطات با آسیای میانه و شرق به شکوفایی ایران کمک کنیم. اسرائیل را آسایش و آرامش و رشد اقتصادی ایران ضعیف می کند. در دام جلاد خاورمیانه نیفتید و با توافق تغییر اساسی در سیاست خارجی ایجاد کنید. داد و بیداد و مرگ بر این و آن گفتن جز هدر دادن سرمایه های کشور هیچ سودی ندارد. فقط اقلیتی با این ابزار با کنار زدن اکثریت قدرتشون را تثبیت می کنند، در حالیکه ایران رنگارنگ همه مردم، با هر اعتقاد و قومیتی که دارند را شامل می شود و از نظر تاریخی از بغداد تا هرات و سمرقند و بخارا و تفلیس را شامل می شود. بیائید عظمت ایران را بازگردانیم. ۸ خرداد ۱۴۰۵، تاشکند
1 511