مغز آینده |NextBrain

در تاریخ فناوری، تقریباً تمام نوآوری‌های بزرگ یک ویژگی مشترک داشته‌اند: آن‌ها بخشی از توانایی‌های انسان را به ماشین‌ها واگذار کرده‌اند.انقلاب صنعتی، نیروی عضلانی را برون‌سپاری کرد. ماشین بخار، موتورهای احتراقی و خطوط تولید، کارهایی را انجام دادند که پیش‌تر نیازمند ساعت‌ها یا روزها تلاش فیزیکی انسان بود.انقلاب دیجیتال، بخشی از حافظه و محاسبات را برون‌سپاری کرد. رایانه‌ها اطلاعاتی را ذخیره کردند که ذهن انسان قادر به نگهداری آن‌ها نبود و محاسباتی را انجام دادند که انجامشان برای انسان زمان‌بر و مستعد خطا بود اما هوش مصنوعی با همه فناوری‌های پیش از خود یک تفاوت بنیادین دارد. برای نخستین بار در تاریخ، فناوری وارد قلمرویی شده است که پیش‌تر منحصراً متعلق به ذهن انسان تلقی می‌شد: استدلال، تحلیل، تصمیم‌گیری، قضاوت و تولید دانش.این تحول، شاید مهم‌ترین تغییر فناورانه قرن بیست‌ویکم باشدزیرا اگر فناوری‌های گذشته عضلات و حافظه ما را کم‌استفاده کردند، هوش مصنوعی ممکن است بخشی از توانایی تفکر مستقل ما را نیز کم‌استفاده کندو این دقیقاً همان نقطه‌ای است که پرسش مهمی را پیش روی ما قرار می‌دهد: چه اتفاقی می‌افتد وقتی هوش مصنوعی، هوش مصنوعی بعدی را بسازد؟