دومآن.

خواب بعد گریه؛ اولین جرعه آب بعد تشنگی؛ پنجره‌ی باز بعد بارون؛ دوغ بعد ماکارونی؛ دوش بعد ورزش؛ بیداری بعد کابوس؛ تنهایی اتاق بعد یه جمع شلوغ؛ فهمیده شدن بدون توضیح.

گل‌ها به راه‌پله یاد می‌دهند که فقط محل عبور نباشد. _ف.

هیچ شاخه‌ای، ریشه‌اش را ندیده است.

_چی باعث شد این کتابو شروع کنی؟

من نه آنم که سر موی تو را شانه زنم و نه آنم که ز دوری ره افسانه زنم پیله بندم ز غمت بر سخنم تا که شبی نقش چشمان تو را بر پر پروانه زنم ف.م آهو

بله بنده عاشق اسم خیابونا،کوچه‌ها و بن بست‌های زنجان شدم.

وزنِ درونمو نمی‌کِشه کاغذ.

بزرگ‌ترین لطفی که در حق خودت می‌تونی بکنی، کم کردنِ سهمِ بعضی آدم‌ها از زندگیته‌.

Are you climbing this mountain for the world to see you, or to see the world?

با جمله‌ی "شاید اون پول، رزق و روزیِ اون آدم بود"، هر بار که سرم کلاه می‌ره، خودمو توجیح می‌کنم.

💗/

نور هیچ‌وقت به خودش نگاه نمی‌کند _ف.