دخـــتـــرِ شـــعـــر🌻
前往频道在 Telegram
اینجا، مأمنِ واژه‌هایی‌ست که از سکوت زاده می‌شوند. شعرها، نوشته‌ها، و ردّ روحِ من بر کاغذ. تخلّص: ارغوان «من از تبارِ شعرم...» 🖇📚✒️
显示更多未指定国家未指定类别
692
订阅者
无数据24 小时
+657 天
+12730 天
帖子存档
Repost from N/a
Folder
فولدر رو باید اد کنین و شاتش + تگ چنلتون رو توی ناشناس بفرستین.
بیست نفر اولی که فولدر رو اد کنن توی فولدر بعدی قرار میگیرن.
Repost from N/a
یکی از قوانین نانوشته‌ی بقا در این اکوسیستمِ بیمار، هندسه‌ی صریحِ توانمندی‌هاست:
آدم‌هایی که از نعمتِ «هوشِ ساختاری» و عمقِ شناختی تهی‌اند، دیر یا زود در مشاغلِ دانش‌محور و تخصصی به بن‌بست می‌خورند؛ ماشینِ حیاتِ این سیستمِ معیوب، آن‌ها را پس می‌زند.
نتیجه؟ یا در چرخ‌دنده‌های یک فقرِ مزمن و فرساینده له می‌شوند، یا برای جبرانِ حقارتِ ناشی از ناتوانیِ ذاتی‌شان، به انگل‌وارترین شکلِ ممکن، به سوداگری و سفته‌بازی پناه می‌آورند؛ به جابجاییِ اعداد روی کالایی که فقط با خونِ اقتصادِ مولد باد کرده است. آن‌ها با ثروتِ بادکنکی‌شان گمان می‌کنند زرنگ‌اند، در حالی که فقط معلولِ تنزلِ ارزش‌هایند.
اما در نقطه‌ی مقابل، رسیدن به ثروت و استقلال از مسیرِ «مهارتِ عالی»، تقاطعِ خشن و بی‌رحمانه‌ی تلاقیِ دو مؤلفه است: «سخت‌کوشیِ آهنین» و «هوشِ ساختاری».
اینجا دیگر رانت و دلالی به کار نمی‌آید؛ این تخصصِ محض است که راه خود را از میان سنگ‌ها باز می‌کند و به نقطه‌ای می‌رسد که حتی سیستمِ فاسد هم برای ادامه‌ی حیاتش، مجبور است در برابرِ آن زانو بزند و خراج بدهد.
–[خودنویس]
میدونی بیشتر از این حرصم میگیرم
که یک عده خیلی راحت همین مسیری طی می کنند که ما داریم نصف میشیم😔💘
