خونه‌ی روشن.

+معشوقی داری؟ -نه +برای که می نویسی؟  -برای خودم +برای خودت!حرف عاشقانه؟ -خودم بیشتر از دیگران استحقاقش را دارد...

غسان کنفانی

خاطره نوری است که وقتی واقعیت دفن می شود در ذهن می رقصد.

بانو درآینه، ویرجینیا وولف

من، هرگز ضرورتِ اندوه رو انکار نمی‌کنم ؛ چرا که می‌دونم هیچ‌چیز مثل اندوه، روح رو تصفیه نمی‌کنه و الماس عاطفه رو صیقل نمیده. اما میدون دادن به اون رو هرگز نمی‌پذیرم؛ چرا که غم، حریص است و بیشترخواه و مرزناپذیر و طاغی و سرکش و بدلِگام.

- نادر ابراهیمی، چهل نامه کوتاه به همسرم

در زندگی، دیگر تقریبا هیچ چیز را حس نمی‌کنم. نمی‌دانم چه سرم آمده. درد، اقامتگاه شده. درد روی درد. بی‌حسی به آنچه می‌گذرد. می‌توانی بفهمی؟

از نامه‌های ماریناتسوتایوا، به پاسترناک

اضداد ویژگی جهان است. اگر هیچ گاه بیمار نشویم، نمی دانیم تندرستی چیست. اگر هیچ گاه گرسنه نشویم، از سیر شدن لذت نمی بریم.اگر هیچ گاه جنگی روی نمی داد، قدر صلح را نمی شناخیم. و اگر زمستان نباشد، بهار هم نمی آید‌.

دنیای سوفی، یوسِتین گُردِر

گفتی ز عشق دلت یافت روشنی ؟ بلی آتش به خانمان زده را، خانه روشن است

«شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی»

بودن یا نبودن؟ پرسش این است: آیا برتر است که آزارِ فلاخن و تیرِ بخت ستمکار را به شکیبایی تاب آوریم و یا آنکه در برابر دریایی از فتنه و آشوب سلاح برگیریم. و با ایستادگی خویش بدان ها پایان دهیم. -نمایشنامه هملت -شکسپیر