`°𝑶𝒑𝒉𝒆𝒍𝒊𝒂°`

شاهرخ مسکوب، روزها در راه

یه چایی مارو نجات داد

-عطار نیشابوری

چای-

𓄳گوشه نشینان آلتونا، ژان پل سارتر

-فاضل نظری،کتاب نیست

اما کسانی که می‌روند، نباید بازگردند؛ زیرا آن‌که روزی رفتن را انتخاب کرده است، باید بداند که بعضی دل‌ها ایستگاه نیستند که هر زمان خسته شدی به آن‌ها پناه بیاوری. برخی رفتن‌ها چنان زخمی بر جان می‌گذارند که حتی اگر بازگردی و کسی پشت آن در ایستاده باشد، همان آدم سابق نخواهد بود. زمان، جای خالی آدم‌ها را پر نمی‌کند؛ فقط به صاحبان زخم می‌آموزد چگونه بدون آن‌ها زندگی کنند.