لحظه‌های فراموش شده؛

قشنگم هیچوقت بقیه رو به خودت ترجیح نده در نهایت با یه جمله گند میزنن به همه کارایی که براشون کردی.

از نارنگی ای که قرار بود یه عکس قشنگ بشه اما خیلی زود وارد معده شد.

چرا پسرا اینقدر به لوازم آرایش گارد دارن؟منم از این موضوع استفاده کردم مجازات همه رو استفاده از لوازم آرایش کردم🫩

درباره کتاب همه چیز به فنا رفته هم بنظرم عالی بود کلا این نویسنده خیلی واقع گرا هست و لقمه رو دور سرش نمیچرخونه واقعیت و میکوبه توی صورتت؛من از این روشش و کلا از دوتا کتابی که ازش خوندم خوشم اومده.

ترم بالایی ها یهویی تصمیم گرفتن روش های تقلبشون رو داخل گروه بگن منم دارم با برگ های ریخته نگاه میکنم.

باید از روابط انسانی نا امید کننده فاصله گرفت.

از یه سنی به بعد شبیه مامان میشی؛با نگرانی از خواب میپری یا مثل خودش استرس میگیری برای اتفاقی که امکان افتادنش صفره؛انگار ترسش رو به تو انتقال میده البته که ناخواسته.

تنها چیزی که میتونه تموم شه منم؛درس تا ابد ادامه داره.

کتاب ۳۶۵ روز بدون تو رو خوندم و فقط میخوام با دو کلمه توصیفش کنم حیف کاغذ؛شاید یه نفر دیگه ازش خوشش بیاد ولی من نصفه ولش کردم.

امروز کتاب میخواهم بمیرم ولی دوست دارم دوکبوکی بخورم رو خوندم؛نمیدونم چطور شجاعت بک سهی رو توصیف کنم؛از همه چیزایی نوشته بود که هممون میخوایم قایمش کنیم با شجاعت تمام و این برام خیلی تازه و با ارزش بود.

آدم گاهی اینقدر از خودش بودن فاصله میگیره که یادش میره کی بوده.

شاید فقط به یکم خواب نیاز داشته باشم شاید فردا روز اونقدر بدی هم نباشه؛شاید...

این اواخر همه چی دست به دست داده تا غمگین باشم ، از کتاب بگم یکیو دوست داره طرف دوسش نداره ، از فیلم بگم قسمت آخر عاشق معشوق رو می‌کشه.

بزرگسالی هم چیزی شبیهِ لجنزارِ پول است؛ هرچه بیشتر دست‌وپا می‌زنی، بیشتر فرو می‌روی.