زادهِ خیال…

مطمئنم تاکنون با هزاران نویسنده مواجه شده‌اید؛ حتی آن‌هایی که تا امروز یک خط هم ننوشته‌اند! تعجب نکنید؛ منظورم درخت‌هاست. بله، همان موجوداتِ ساکتی که سال‌هاست کنار جاده‌ها، خانه‌ها و کوه‌ها ایستاده‌اند و نه کتابی چاپ کرده‌اند و نه مراسم رونمایی برگزار کرده‌اند! اما بیایید کمی دقیق‌تر نگاه کنیم... نویسنده چه می‌کند؟ چیزی از درونِ خود را به جهان اضافه می‌کند؛ فکری، حسی، یا اثری که بعد از رفتنش باقی بماند. درخت هم همین کار را می‌کند. همه‌چیز از یک بذر آغاز می‌شود؛ دانه‌ای کوچک که اگر کسی آن را در کف دستش ببیند، شاید ارزش چندانی برایش قائل نشود. اما بذر، رؤیایی را در دل خود حمل می‌کند که از اندازهٔ خودش بسیار بزرگ‌تر است. خود را به خاک می‌سپارد، تاریکی را تحمل می‌کند، با باد و باران و آفتاب کنار می‌آید و سال‌ها بعد به چیزی تبدیل می‌شود که روزی فقط یک احتمال بود. سایه‌ای برای خسته‌ای، میوه‌ای برای گرسنه‌ای، هوایی برای نفس‌کشیدنِ کودکی و امیدی برای فردایی که خودش هرگز نخواهد دید. بعضی آدم‌ها تمام عمر می‌کوشند چیزی برای خودشان جمع کنند، اما با رفتن‌شان همه‌چیز تمام می‌شود. بعضی دیگر اما چیزی از خودشان در جهان می‌کارند؛ درختی، اندیشه‌ای، دانشی، یا واژه‌ای. و به همین دلیل، سال‌ها پس از رفتن‌شان نیز حضور دارند. درخت‌ها به ما یاد می‌دهند که ماندگاری، در طولِ عمر نیست؛ در عمقِ اثری‌ست که بر جا می‌گذاریم. به همین دلیل است که یک نهال کوچک، فقط یک درخت نیست؛ آینده‌ای است که هنوز قد نکشیده است. و شاید هر انسانی که اثری نیک از خود بر جای می‌گذارد، درحقیقت نهالی در زمان می‌کارد. دوست‌دارِ درخت‌ها و واژه‌ها: #دیباامین

این روز ها دچار دردی بنام غم و ناامیدی شده‌ام، عجیب است که احساس میکنم این درد تابلیتِ شفا بخش هم دارد چه تابلیتی بهتر از تابلیتی بنام سکوت! #اسراکریمی

گفت: خوشبخت هستید؛ دختر هستید! نه به درس نیاز دارید، نه به کار کردن در بیرون از خانه. هنگامی‌که ازدواج کردید، خانه و پول هم خواهید داشت.

و من برای چندمین‌بار به این ذهنیت، تأسف خوردم. #عایشه

° هر دختری مرزهایی دارد؛ برای دست‌هایش، برای موج‌ موهایش، برای قلبش. و اگر مرزهایش را برای کسی بشکند و اگر از مرزهایش عبور کردی، باید مرد باشی، باید پای تمام جمله‌ها و رفتارهایت باشی. °

از نبودت جهانِ درونم ویران شده لطفا بیا و با جهانِ درونت، دوباره جهانِ درونم را بساز! #اسراکریمی

خوش آمدی آواز دل‌نواز! 🤍

سلام بر بانو ارمغان حضور تان را خوش آمد میگم جایتان میان واژه ها خالی بود خوش آمدید🌹💜

خواهش شگوفه‌ی گل‌ها!

اما هیچ پاسخ گویی نیست!

چرا، چرا های زیادی در ذهن دارم!

چرا درد های را که من درک میکنم و میفهمم اطرافیانم نمیفهمن مگر دیوانه اند؟ یا من دیوانه استم و یا اطرافیانم! حتما یک از ما مشکل داریم یا من یا آنها...

خدایا ای آشوب دلم برای چیست؟ چرا آرام نمیگیرد این دل! چرا حتی این دل هم دست از سر من بر نمی دارد؟ چرا رحم نمیکند این دل؟ انگار این دل هم میخواهد مرا نابود کند! #اسراکریمی

چرا نی حتماً دعا می‌کنیم.

گفت: خستگی جسم که با چای نوشیدن و اندکی خوابیدن، برطرف می‌شود. اما امان از آشفتگی روحی...

چقدر زیبا! ممنون تان سرزمین لاله ها💜

وقتی او می خندید لحظه ها زیباتر از همیشه می گذشتند و همین خندیدنش زندگی را زیباتر از همیشه جلوه میداد اسرا کریمی.. #سرزمین_لاله..🌷

اگر انسان های مهربان بی رحم شوند به یکباره بی رحم ترین خواهند شد #نه_دنیا_هست_نه_من_هستم #آواز_نی

حتما بر ایشان دعا میکنم بانو خداوند از دربار غیب خود برشان شفا بده