زادهِ خیال…

«دلم نمی‌خواهد بیرون بروم دلم نمی‌خواهد کتاب بخوانم در خانه بی‌قرارم حتی دلم نمی‌خواهد با کسی حرف بزنم منتظرم، فقط منتظرم و دردناک‌تر از همه این است که‌ نمی‌دانم منتظر‌ چه چیزی هستم.» -ایپک اُنگون #کاپی

او مثل گل لیلیوم بود.. در عین زیبایی، بسیار سمی:) اندکی زیبا شده...🌺

باید به دست باد سپرد؛ تا به گوش همه‌گان برسد، فلسفه‌ی عشق چی‌ست.

عشق؛ من چشندهٔ عشق نبودم نه هوس را میشناختم نه در رساله ها جستجویش کردم نه در افسانه های مصور آنچه من میدانم شاید در حوصلهٔ پذیرش شما نگنجد و من بی‌تقیه آن را بر زبان می‌آورم عشق برای خویشِ من حالتی فراخاکی است هر تنی تابِ چشیدن آن لطافتِ مهیب را ندارد اینانی که از عاشقی سخن میرانند بیشتر در نکبتِ احتیاج خویش غلتیده اند دیده شدن را عشق پنداشته اند اسارت را شیفتگی خوانده اند تمنای لمس را تقدیس کرده اند و چه مبتذل این واژه را بر دهان های خویش کشیده اند آنکه میگوید پیش از عشق هیچ بودم و پس از عشق همه چیز شدم فقط تاجری است که سوداگریِ زخم های خویش را به نام عشق میفروشد میگویند عاشقم چون با من مهربان‌تر است عاشقم چون در کنار او خویشتن دیگری دارم عاشقم چون جهان با او دلپذیرتر میشود عاشقم چون مرا آدم بهتری ساخته است و من در همهٔ این اعترافات فقط بوی احتیاج میشنوم نه عشق شما عاشق نیستید شما اسیرِ ترشحاتِ خویشید و هنوز شهامتِ اعتراف به زندانِ نفس را ندارید از دلتنگی سخن میگویید از رنج از فراق از بوسه های شبانه و هم‌آغوشی های حقیر و نام تمام این گرسنگی ها را عشق میگذارید حال آنکه عشق برای من منزّه از این هیاهوی بشری است چیزی بیرون از اخلاقِ آدمیان بیرون از تمنای تن بیرون از این اندوه های متعفن عشق تو را مطیع نمیکند محزونت نمیکند تو را به زنجیر دیگری نمیسپارد عشق اگر غم آورد عشق نیست زخمی است که خود بر گوشتِ روح خویش کشیده ای عشق اگر در بوسه و بستر خلاصه شود دیگر عشق نیست فقط عریضهٔ شهوانیِ تن است عشق برای من نوعی تمرینِ یگانگی است گسستن از جماعتِ بشر است نوعی تبرئه شدن از آلودگیِ انسان بودن اگر دیدی زیباتر شدی معصوم‌تر شدی حتی اگر آدم‌کشی که با لبخند خون میریزد اگر دیدی دیگر هیچ صورتی در این جهان تو را نلرزاند و معشوق هرچقدر زشت و فراموش‌شده باشد باز او را میخواهی و به سوی او بازمیگردی اگر توانستی کسی را دوست بداری حتی وقتی از موجودیت تو بی‌خبر است آنجا شاید اندکی به عشق نزدیک شده باشی زیرا تو دیگر در تصاحبِ دیگری نیستی بلکه در تملکِ احساس خویشی او میشود همان خانهٔ چراغ‌دار در قلبِ صحرا همان روشناییِ خاموشی که بی‌هیاهو در اعماقِ تبعیدِ تو میسوزد و اگر این حس دو سویه باشد جهان برای لحظه‌ای کوتاه از درندگیِ همیشگیِ خویش دست خواهد کشید … ~ناآشنا 🌟

شده ام شبیه کودکی که عروسک محبوبش را گم کرده. با این تفاوت که من، خودم را در میان انبوهی از احساسات بی معنا گم کرده ام. #اسراکریمی

💜🌱 میترسم از مهربانی بیش از حد خودم اینکه نشود روزی ببخشم کسانی را که هرگز نباید میبخشیدم. #اسراکریمی

مگر ما چند سال ماست که اینقدر خسته ایم و احساس پیری میکنیم

هیچ نترسیدی دیگر دوستت نداشته باشم؟ دیگر قربان و صدقه‌ی چشم و ابرویت نروم؟ هیچ نترسیدی به بی‌تو بودن عادت کنم؟ دیگر قلبم برای یک بار، از دور دیدنت تمنا نکند؟ هیچ نترسیدی شب‌ها دیگر با یادت نخوابم، و صبح‌ها با یاد تو از خواب بیدار نشوم؟ هیچ نترسیدی جایت را کسی دیگری بگیرد؟ هیچ نترسیدی زمان، خاطره‌ها را به بادِ فراموشی بسپارد و دلِ خونینم را درمان کند؛ درمانِ بی‌تو بودن. آه، عزیزِ من، هیچ نترسیدی دیگر اسمت در خانه‌ی دلم شور و غوغا برپا نکند؟ هیچ نترسیدی؟ و رفتی… #هدیه_مهرا

خاطرات را نمی پسندم زیرا باعث غمگین شدن من میشود. چه خوب باشد چه بد، خاطرات خوب افسوس اینکه زمان زود گذشت، و خاطرات بد اشک به همراه دارند. بنابر این هر دو حالت انسان را نابود میسازد. #اسراکریمی

💙 و روزنه‌ی امید در افکارم رخت بسته…! #برین‌بیک

💙 و اگر از تو در مورد اهل قران پرسیدند؟؟؟ بگو آنها در آرامش زندگی میکنند همیشه میان حفظ ومرور و فکر کردن در مورد آیات قرآن استند.... بگو آنها در بهشت همین دنیا زندگی میکنند از نعمت های الله متعال لذت میبرند و با کلام پروردگار شان خوشحال هستند و همیشه قلب هایشان با یاد الله آرام است با کلام الله همه چیز حتی درد ها رنگ آرامش میگیرد. #اسراکریمی

یک واژه سنگین در قرآن است به اسم(حَسرَةَ)اندوهی که بعد از فهمیدن می آید.... وقتی که دیگر کاری نمی شود کرد حسی که زمان را آهسته شکنجه میدهد.

💜🌱 میترسم از مهربانی بیش از حد خودم اینکه نشود روزی ببخشم کسانی را که هرگز نباید میبخشیدم. #اسراکریمی

شده ام شبیه کودکی که عروسک محبوبش را گم کرده. با این تفاوت که من، خودم را در میان انبوهی از احساسات بی معنا گم کرده ام. #اسراکریمی