باستان شناس بیکار

امشب ز غمت میان خون خواهم خفت وز بستر عافیت برون خواهم خفت باور نکنی خیال خود را بفرست تا درنگرد که بی‌ تو چون خواهم خفت

۲۰ مهر روز بزرگداشت حافظ شیرازی

هرچه بیشتر رنج کشیده باشی، کمتر مطالبه میکنی. اعتراض نشانه آن است که هنوز از هیچ جهنمی نگذشته ای.

امیل چوران

خدایی هم موهاش بلنده هم عینکی هم بوره یکم لاغره حیف وگرنه میگفتن برادرید

فور کنید فولدر بزارم . جوین باشید.

دوستانی که چنل دارن این پیام رو فور بزنید تا شب چنلاتون رو داخل فولدر بزارم لفت ندم ممنون🫠✨🫶

این پیام رو فور کنین و اینجا جوین باشین براتون فولدر بزنم کلی جذب بگیرین.🕯

آلبر کامو می گفت: آنجایی که هیچ امیدی باقی نمانده، باید ابداعش کرد. عادت به نومیدی از خود نومیدی بدتر است! آلبر کامو کسی که در میانه جنگ جهانی دوم زندگی کرد و اشغال کشورش رو دید, با این جمله خطاب به تمام ناامیدان جهان، یه دستور جنگی میده «آنجایی که هیچ امیدی باقی نمانده باید ابداعش کرد.» به کلمه ابداع دقت کن. نمیگه کشفش کن، نمیگه دنبالش بگرد، میگه وظیفته بسازیش. ما وقتی میگیم «دنبال امید میگردیم.» یعنی فرض رو بر این گذاشتیم که امید یه جایی پنهانه و باید پیداش کنیم. اما اگه دنیا تصمیم گرفته باشه تمام درهاش رو ببنده چی؟ اگه واقعا هیچ چیز امیدبخشی وجود نداشته باشی چی؟ آلبر کامو میگه دقیقا اینجاست که کار انسان شروع میشه، چون امید چیزی نیست که از آسمان بباره، بلکه باید در کوره ذهن خودت بسازیش. کامو یه هشدار ترسناک هم میده : «عادت به نومیدی از خود نومیدی بدتر است.» چرا؟ چون انسان ذاتا موجود تطبیق پذیری هست و این همزمان بزرگترین نقطه قوت و نقطه ضعف ماست. وقتی رنج طولانی میشه، وقتی اخبار بد تمومی نداره، مکانیزم دفاعی ذهن فعال میشه و خودش رو به شکل «بی حسی» نمایان میکنه. در این حالت اتفاق بدی برای ما میفته... حالا دیگه به موجودی بی تفاوت تبدیل میشیم و به نقطه : «شاید همینه که هست» میرسیم، این پذیرش منفعلانه، لحظه مرگ روح انسانه. غم واکنش طبیعی به زخمه. اما نومیدی یعنی عفونت کردن زخم. وقتی به تاریکی عادت میکنی، دیگه چشمت دنبال نور نمی‌کرده و رفته رفته ملال، افسردگی و افکار منفی سراغت میاد.

ما زخم هایمان را بستیم و دوباره راه افتادیم.

دیگر انرژی لازم برای دوستی‌های بی‌معنی، تعاملات اجباری و مکالمه‌های غیرضروری را ندارم.

معین دهاز

دختر بودن، نه به ظرافت دست‌ هاست و نه به زیبایی چهره؛ به آن نیروی پنهانیست که می‌تواند در دل شکستگی‌ ها، دوباره جوانه بزند، به قلبی که با وجود تمام زخم‌ های جهان، هنوز ظرفیت مهربانی دارد، به اندیشه‌ ای که دارد، به اراده‌ای که می‌ ایستد و به روحی که حاضر نیست در مرزهای تحمیل‌ شده، خلاصه شود.

روز دختر مبارک تمامی دختران سرزمینم ✨

🎧✨

شاید دلیل اینکه قو رو انتخاب کردم همین وفاداریشه.اینکه وقتی یکی رو برای دوست داشتن انتخاب می‌کنه قرار نیست با گذشت زمان یا سخت شدن روزا به همین راحتی ازش دست بکشه. همیشه برام قشنگ بوده که یکی رو بخوای و دلت نخواد جای دیگه‌ای باشی ، که بودنت کنار یه نفر از روی عادت نباشه بلکه هر بار و هر روز خودت بخوای که همون آدم رو انتخاب کنی. نمی‌دونم چقدر از داستان آواز قو واقعیه ولی خودِ فکرش رو دوست دارم اینکه یه موجود تمام دوست داشتنش رو برای یه نفر نگه داره و آخرین آوازش هم برای همون کسی باشه که یه روزی دلیل عاشق شدنش بوده. قو رو انتخاب کردم؛ چون هنوزم دوست دارم باور کنم می‌شه یکی رو پیدا کرد که دلت باهاش آروم بگیره که دیگه دلت نخواد دنبال شبیهش بگردی که موندنش برات یه انتخاب همیشگی باشه، نه یه تصمیم موقتی. قو رو انتخاب کردم، چون هنوز به این مدل دوست داشتن باور دارم؛ به دوست داشتنی که قرار نیست هر روز ثابتش کنی، چون توی موندنت معلومه. شاید برای همینه که قو رو انتخاب کردم؛ چون بعضی چیزا رو نمی‌شه به زبون آورد فقط می‌شه امیدوار بود یه روز جایی توی این دنیا معنیشون رو زندگی کرد.