مؤسسه‌ روانشناسی ایماژ

{ما همیشه از سرِ میل به تنهایی پناه نمی‌بریم؛ گاهی پس از تجربه‌ی رابطه‌هایی که در آن‌ها فرسوده شده‌ایم، فاصله را انتخاب می‌کنیم. در آغاز، این فاصله فرصتی برای بازیابی خویشتن است؛ اما به‌تدریج ممکن است به شیوه‌ای برای محافظت از خود در برابر تکرار رنج تبدیل شود.} تأمل برای شناخت شکل تنهایی‌مان می‌تواند با این پرسش مشخص ‌شود که: آیا ما، برای آسیب ندیدن، امکان تجربه کردن را نیز از خود می‌گیریم؟ آیا از هر موقعیتی که احتمال آسیب‌پذیری در آن وجود دارد، دوری می‌کنیم؟ //طبیعی‌ست که گاهی انسان برای مراقبت از خود به فاصله گرفتن از دیگران نیاز دارد، اما نباید فراموش کرد که بخشی از تجربه‌ی خویشتن را نیز در مواجهه با دیگری به دست می‌آورد. ما در رابطه فقط خودمان را به دیگری نشان نمی‌دهیم؛ گاهی از خلال نگاه او، به ابعادی از خود پی می‌بریم که در تنهایی امکان آشکار شدن ندارند.// . . . #روانکاوی #روانشناسی #تنهایی #انسان #هنردرمانی

قرار نیست همه چیز حتما به نتیجه‌ای روشن و مشخص ختم شود تا ارزشمند باشد. گاهی ارزشمندی در {جست‌وجو} و {یافتن} راهی تازه است. در این راستا، شکستِ یک اندیشه یا یک تلاش، لزوماً به معنای بی‌ثمر بودن آن نیست. آنچه امروز ناتمام، بی‌حاصل یا حتی نادرست به نظر می‌رسد، ممکن است در شکل‌گیری {امکان‌های} آینده‌ی ما سهم داشته باشد. شاید هرگز پاسخ نهایی بسیاری از پرسش‌هایمان را پیدا نکنیم، اما در این راه، چیزهایی را {خواهیم دید} که پیش از آن هرگز نمی‌دیدیم. . . . #روانکاوی #رواندرمانی #روانشناسی #هنردرمانی

{از نگاه مارتین هایدگر، روزمرگی صرفاً تکرار عادت‌ها و مشغولیت‌های هر روزه نیست؛ بلکه حالتی است که در آن انسان شیوه‌ی زیستن خود را از جهان پیرامون وام می‌گیرد. در چنین شرایطی، او در میان قواعد، قضاوت‌های رایج و انتظارات جمعی حرکت می‌کند و به تدریج خود را با همان تصویری می‌شناسد که جهان برای او تدارک دیده است.} //در این وضعیت، صدای پرسش‌های درونی زیر حجم وظایف، نقش‌ها و خواسته‌های بیرونی کم‌رنگ می‌شود. و انسان آن‌قدر در پاسخ دادن به {بایدها} مشغول خواهد شد که فرصت رویارویی با این پرسش را از دست می‌دهد که واقعاً چه کسی است و چه می‌خواهد.// . . . #هایدگر #روانکاوی #روانشناسی #هنردرمانی #انسان

پخش مستند فالچی پنجشنبه ۲۳ مهر ساعت ۱۷ در موسسه روانشناسی ایماژ در جهانی که سرعت و پیچیدگی‌های زندگی مدرن فرصت تجربه‌های عمیق را از ما گرفته، شش آدم از انتخاب‌ها، اتفاق‌ها و لحظه‌هایی می‌گویند که مسیر زندگی‌شان را تغییر داده و هر کدام را به دنیای فال کشانده است. نویسنده و کارگردان: سحرناز تفضلی هرندی تهیه‌کننده: علی نیک‌بخت مدیر فیلمبرداری و تدوینگر: کامران ابدی‌پور دستیار کارگردان: هستی هراتی فیلمبردار: نیما جمشیدی صدابردار: عرشیا خندان طراح: آیدا اعتصامی‌راد بازیگران: پرنیان تاج‌احمدی - نیلوفر اخوان - صادق کاهانی - شیلان نانوازاده - نرگس اسفندیاری - هدا تورنگ - روژان حاتمی انتخاب فیلم: ستاره جزایری . . . #فیلم #مستند #کلینیک_ایماژ #روانکاوی #هنر

پخش مستند فالچی پنجشنبه ۲۳ مهر ساعت ۱۷ در موسسه روانشناسی ایماژ در جهانی که سرعت و پیچیدگی‌های زندگی مدرن فرصت تجربه‌های عمیق را از ما گرفته، شش آدم از انتخاب‌ها، اتفاق‌ها و لحظه‌هایی می‌گویند که مسیر زندگی‌شان را تغییر داده و هر کدام را به دنیای فال کشانده است. نویسنده و کارگردان: سحرناز تفضلی هرندی تهیه‌کننده: علی نیک‌بخت مدیر فیلمبرداری و تدوینگر: کامران ابدی‌پور دستیار کارگردان: هستی هراتی فیلمبردار: نیما جمشیدی صدابردار: عرشیا خندان طراح: آیدا اعتصامی‌راد بازیگران: پرنیان تاج‌احمدی - نیلوفر اخوان - صادق کاهانی - شیلان نانوازاده - نرگس اسفندیاری - هدا تورنگ - روژان حاتمی انتخاب فیلم: ستاره جزایری . . . #فیلم #مستند #کلینیک_ایماژ #روانشناسی

جسمتان که سالم است جان هنوز هست؟ روی شانه‌هایتان که ساحل من است از غرور صخره‌ها نشان هنوز هست؟ چشم‌هایتان که بی‌دریغ می‌گریست مثل آفتاب مهربان هنوز هست... من که فکر می‌کنم فریب خورده‌ایم چاره چیست در من این گمان هنوز هست {عبدالجبار کاکایی} . . . #روانکاوی #هنردرمانی #کلینیک_ایماژ #ادبیات #شعر

{گاهی انسان نه تنها با رنج، بلکه با نبودنِ رنج هم بیگانه است. کسی که برای مدتی طولانی در انتظار، بحران، تنش و یا از دست دادن زندگی کرده باشد، ممکن است آرامش را نه به‌عنوان امنیت، بلکه به‌عنوان لحظه‌ای پیش از یک اتفاق ناگوار تجربه کند.}| //روان انسان گاهی به آنچه آشناست وفادار می‌ماند، حتی اگر آن چیز آشنا، دردناک باشد.// . . . #رنج #روانکاوی #کلینیک_ایماژ

{نیاز ما به ادبیات فارسی تنها برای حفظ و نگهداری میراثی از گذشته نیست؛ ادبیات راهی‌ست برای شناخت خود. هر فرهنگ، تجربه‌ی انسانی را از زاویه‌ای مخصوص به خود، دیده و روایت کرده است. و خواندن ادبیات فارسی یعنی وارد گفت‌وگو شدن با انسان‌هایی که پیش از ما درباره‌ی عشق، رنج، مرگ، عدالت، تنهایی و معنای زندگی اندیشیده‌اند.} //شاید دلیل اینکه شعر فارسی پس از قرن‌ها هنوز با زبان امروز، با ما سخن می‌گوید، این باشد که زبان شعر، صرفاً زبان تاریخ و گذران روزها نیست؛ زبان تجربه‌ی انسانی است. زیرا درباره‌ی چیزی سخن می‌گوید که همیشه با ماست... و تلاش انسان را نشان می‌دهد، برای فهمیدنِ خود و جهانی که در آن زیست می‌کند.// . . . #روانکاوی #ادبیات #هنردرمانی #کلینیک_ایماژ

{ما از بدو تولد، خود را در آینه‌ی دیگری {جست‌وجو} می‌کنیم.} این دیگری، در آغاز، اغلب همان والد یا مراقبی است که حضورش به تجربه‌های خام و بی‌شکل ما انسجام می‌بخشد؛ کسی که به احساسات، ترس‌ها و یا اضطراب‌های ناشناخته، مبهم‌ و پراکنده‌مان معنا می‌بخشد و آن‌ها را {نام‌گذاری} می‌کند. //اما همین رابطه‌ی بنیادین با دیگری، تنها در امکانِ شکل‌گیری و یافتن خود خلاصه نمی‌شود؛ می‌تواند سویه‌ی دیگری نیز داشته باشد. همان‌گونه که دیگری می‌تواند به تجربه‌های ما معنا ببخشد، ممکن است معنایی را نیز بر ما {تحمیل} کند. یا از آنچه تجربه می‌کنیم، {معنازدایی} کند.// . . . #روانکاوی #روانشناسی #رابطه #هنردرمانی #کلینیک_ایماژ

آنچِه می‌جویی تویی و آنچِه می‌خواهی تویی پَس زِ تو تا آنچِـه گُم کَـردی، رَهِ بِسیار نیست {عطّار نیشابوری/دیوان اشعار} . . . #شعر #عطار_نیشابوری #روانکاوی #کلینیک_ایماژ #هنردرمانی

//یک نفر درختی می‌کارد، با اینکه می‌داند شاید هیچ‌وقت زیر سایه‌اش ننشیند. کسی خانه‌ای را آباد می‌کند، بی‌آنکه بداند چه کسی روزی پشت پنجره‌ی آن خواهد ایستاد. حیات و معنای برخی چیزها {بعد از ما} هم ادامه می‌یابد؛ جایی که دیگری می‌آید و آنچه را ما به جا گذاشته‌ایم، به شیوه‌ی خودش ادامه می‌دهد.// . . . #روانکاوی #روانشناسی #رواندرمانی_تحلیلی #هنردرمانی #کلینیک_ایماژ

{هنوز هم می‌توان امید داشت و امیدوار بود؟} //امید، انکار تاریکی نیست؛ توانایی ماندن در دل تاریکی است، بی‌آنکه رابطه‌ی خود را با جهان از دست بدهیم. یعنی پذیرفتن اینکه شاید برخی سوال‌ها پاسخی ندارند، اما بی‌پاسخ ماندن آن‌ها، به معنای پایان همه‌چیز نیست. و شاید امید بتواند چنین معنایی داشته باشد. اینکه به خود، به زندگی و به آنچه هنوز تحقق نیافته {وفادار بمانیم} ، اما خیال کنیم که همه‌ی این‌ها می‌تواند روزی به واقعیت بدل شود.// . . . #روانکاوی #رواندرمانی_تحلیلی #امید #روانشناسی #هنردرمانی

{ممکن است سال‌ها در حال حرکت باشیم، در کارهایی موفق شویم، نقش‌های مختلفی را به دوش بکشیم و اما همچنان از خودمان دور بمانیم.} اگر نگاهی به ادبیات بیندازیم می‌توانیم ببینیم که برای مثال تولستوی در داستان «مرگ ایوان ایلیچ» لحظه‌ای را روایت می‌کند که انسان دیگر نمی‌تواند از پرسش‌های درونی‌اش فرار کند. لحظه‌ای که معیارهای بیرونی رنگ می‌بازند و چیزی عمیق‌تر خود را نشان می‌دهد. در طول این داستان که از بسیاری از جهات می‌تواند به برخی موقعیت‌های زندگی کنونی ما نیز شبیه باشد، پرسش‌هایی بنیادین مطرح می‌شود. //آیا آنچه زیسته‌ام، واقعاً انتخاب من بوده است یا پاسخی به انتظارات دیگران؟ آیا واقعاً زندگی کرده‌ام؟ آیا زندگی‌ای که ساخته‌ام، واقعاً زندگی من بوده است؟ چقدر از زندگی‌ام را واقعاً زیسته‌ام؟ و...// . . . #تولستوی #ادبیات #روانکاوی #رنج #کلینیک_ایماژ

اینجا هنوز هم حرف‌هایی بین من و دنیا هست... که بینِ من و دنیا می‌ماند... -- تمام حرف بر سر حرفی‌ست که از گفتن آن عاجزیم... هیچ‌کس هیچ نگفت و یا که هیچ‌کس هیچ گفت... یک دم برای عدم بود... {یدالله رویایی} . . . #شعر #ادبیات #هنردرمانی #روانکاوی #کلینیک_ایماژ

//ما حاملان قصه‌هایی هستیم که اگر گفته نشوند یا از یاد بروند، بخشی از خاطرات و حقیقتِ انسانی نیز، همراه با آن‌ها خاموش خواهد شد.// وقتی کسی از میان ما می‌رود، بخشی از این جهان که متعلق به او بوده، در معرض فراموشی قرار می‌گیرد. شاید رسالت کسانی که می‌مانند، همین باشد؛ حفظ کردن آنچه دیگر کسی نمی‌تواند روایت کند. و ما با به یاد آوردن، گذشته را تغییر نمی‌دهیم؛ اما اجازه نمی‌دهیم معنا از میان برود. //گاهی زنده ماندن و ادامه دادن، یعنی شاهد بودن. یعنی روایت کردن حقیقت.// . . . #روانکاوی #روایت #کلینیک_ایماژ

دوست من … دوست دارم شعله‌هایی برایت برافروزم. بگذار بگویم که همه‌ی ما در تحمل این شب سهیم هستیم. پاره‌ای دیگر از راه را باید با هم به پیش برویم و در میانه‌ی شب، نور پدیدار خواهد شد. {یک نامه/ از کتاب مرگی که زندگی است} . . . #روانکاوی #ادبیات #هنر #هنردرمانی #کلینیک_ایماژ

{ادبیات بارها نشان داده است که امید اغلب در لحظه‌های سهل و آسان رخ نمی‌دهد، بلکه در مواجهه با فقدان و شکست است که معنا پیدا می‌کند.} از سانتیاگوی همینگوی تا بسیاری از شخصیت‌های ماندگار ادبیات، انسان‌هایی را می‌بینیم که پیروز میدان نیستند، اما تسلیم هم نشده‌اند. آن‌ها همیشه توانایی این را ندارند که جهان پیرامون خود را تغییر دهند، اما رابطه‌ی خود را با زندگی حفظ می‌کنند. ادامه می‌دهند... //شاید امید همین توانایی باشد... دیدن چیزی که در لحظه‌ی حال وجود ندارد، اما می‌تواند روزی، جایی، زمانی وجود پیدا کند. شاید امید است که گاهی سبب شده تا راهی برای زیستن در تاریکی‌ها پیدا کنیم. چراکه ما فقط با آنچه هست زندگی نمی‌کنیم؛ با امکان‌هایی که هنوز نیامده‌اند نیز زنده می‌مانیم و ادامه می‌دهیم.// . . . #روانکاوی #روانشناسی #امید #ادبیات #کلینیک_ایماژ

نمایش مستند «میدان جوانان سابق» پنجشنبه 19 شهریور ساعت 17 در موسسه روانشناسی ایماژ میدان جوانان سابق، مستندی است درباره یک عکس که روزنامه‌نگاران روزنامه «جامعه» در سال ۱۳۷۶ به پیشنهاد ماشاالله شمس‌الواعظین سردبیر روزنامه برای روجلد شماره نوروز در میدان جوانان گرفته‌اند. فیلمساز (مینا اکبری) به همراه ۷۱ نفر دیگر در این عکس حضور دارند. حال پس از گذشت ۲۰ سال، حدود ۶ نفر از روزنامه‌نگاران آن عکس، روزنامه‌نگار باقی مانده‌اند! این فیلم به بهانه این عکس مروری دارد بر وضعیت مطبوعات طی ۲۰ سال اخیر و تاثیری که دگرگونی‌های سیاسی و اجتماعی ایران بر کار رسانه گذاشته است. نویسنده، پژوهشگر و کارگردان: مینا اکبری تصویر بردار: محمدرضا جهان پناه تدوینگر: سپیده ابطحی, آرش زاهدی اصل آهنگساز: علی صمدپور صدا بردار: حسن شبانکاره صداگذار: انسیه ملکی انتخاب فیلم: ستاره جزایری . . . #film #مستند #روانکاوی #هنر #هنردرمانی

وَ اَگَر بَر تو بِبَندَدْ هَمه رَه‌ها و گُذَرها رَهِ پِنهانْ بِنَمایَد کِه کَس آن راه نَدانَد {مولانا/دیوان شمس} . . . #شعر #مولانا #روانکاوی #هنردرمانی #کلینیک_ایماژ

{امید، پیش از آن‌که یک حالت درونی یا احساسی گذرا باشد، شاید شیوه‌ای از بودن در جهان است.} انسان از همان لحظه‌ای که تواناییِ تصور کردنِ چیزی فراتر از واقعیتِ موجود را پیدا می‌کند، از مرزِ اکنون عبور می‌کند. او تنها در جهانی که هست و وجود دارد، زندگی نمی‌کند؛ بلکه در نسبت با جهانی که می‌تواند وجود داشته باشد نیز، زیست می‌کند. //از این رو، امید، پیش‌بینیِ آینده و رخدادهای آن نیست؛ تلاشی انسانی‌ست برای گشودنِ امکان‌های آینده. با امید و امیدواری شاید دقیقا ندانیم که چه خواهد شد، اما از طریق آن به آنچه هنوز نیامده و سر نرسیده، اجازه می‌دهیم که امکانِ ظهور پیدا کند.// . . . #امید #روانکاوی #فلسفه #رنج #روانشناسی