خالص از خاک

با آنکه دوری اما وصله جانی...

دیگر آسمان را با ستاره نمی‌بینم، دیگر زیر باران بی‌چتر راه نمی‌روم... دیگر به هر لبخندی دل نمی‌بندم، و در هر سلامی، نشانیِ ماندن نمی‌جویم زمان، شور بی‌پروا بودن را از من گرفت، و روزگار، میان رؤیاهایم دیوار کشید. اما هنوز، گاه در سکوتِ شب، میان هیاهوی خاطره‌ها، دلم به جست‌وجوی همان معجزه‌ای می‌رود که روزی باور داشتم در چشم‌های کسی پنهان است....

دیوانه‌وار آمد و برهم زد آرام مرا یک خنده زد و برد ز دل، نام مرا چشمان پر از شیطنتش فتنه‌گری کرد آشوب نمود از سرِ شب تا سحر، کار مرا هر بار که لبخند زند، عقل گریزد دیوانه کند با نگهی، هوش و هنر را گفتم که فراموش کنم خنده او را خندید و سپرد از نو به آتش، جگرم را...

دیوانه‌وار آمد و برهم زد آرام مرا یک خنده زد و برد ز دل، نام مرا چشمان پر از شیطنتش فتنه‌گری کرد آشوب نمود از سرِ شب تا سحر، کار مرا هر بار که لبخند زند، عقل گریزد دیوانه کند با نگهی، هوش و هنر را گفتم که فراموش کنم خنده او را خندید و سپرد از نو به آتش، جگرم را

دوری میکند از من نشان آن کمند گیسو...

گله آفتاب منی تو زندگیم خوش اومدی به خانوادمون❤️🥺

در این شب آرام پریشان نفس گیر یک پنجره وا شد به سکوت دلِ دلگیر آهسته رسیدی و نفس رنگ دگر یافت چون ماه که بلغزد، به تن برکه شبگیر در آینه دیدم که غمم پیرتر از پیش اما دل من با تو جوان شد، نفس گیر ای تازه ترین واقعه در خلوت این مرد ای روشنی مبهم باران سحرگیر از آمدنت خانه پر از عطر اقاقی ست انگار بهار آمده از کوچه تقدیر دیوار شب از زمزمه ات نرم فرو ریخت چون بغض ترک خورده در آواز نی پیر هر کوچه که از نام تو لبریز شد، انگار پیچید در آن عطر خوش خاطره ای سیر من خسته و خاموش و تو چون شعله مهتاب افتاده به جانم، به دل سرد زمین گیر این عشق اگر آتش خاموش زمان است بگذار بسوزد دل من، آهسته و تاخیر ای هستی من، آمدنت معجزه ای بود در ظلمت این شب، تو شدی معنی تقدیر...❤️🥹

در این شب آرام پریشان نفس گیر یک پنجره وا شد به سکوت دلِ دلگیر آهسته رسیدی و نفس رنگ دگر یافت چون ماه که بلغزد، به تن برکه شبگیر در آینه دیدم که غمم پیرتر از پیش اما دل من با تو جوان شد، نفس گیر ای تازه ترین واقعه در خلوت این مرد ای روشنی مبهم باران سحرگیر از آمدنت خانه پر از عطر اقاقی ست انگار بهار آمده از کوچه تقدیر دیوار شب از زمزمه ات نرم فرو ریخت چون بغض ترک خورده در آواز نی پیر هر کوچه که از نام تو لبریز شد، انگار پیچید در آن عطر خوش خاطره ای سیر من خسته و خاموش و تو چون شعله مهتاب افتاده به جانم، به دل سرد زمین گیر این عشق اگر آتش خاموش زمان است بگذار بسوزد دل من، آهسته و تاخیر ای هستی من، آمدنت معجزه ای بود در ظلمت این شب، تو شدی معنی تقدیر...

خوش آمد امید گهربار من هستیه جان جانان من...❤️

آرزوی من اکنون آرزوی کسانی شده که از رد پای آنها قاصدک روییده است... فراموش نمیکنیم🖤

نمی‌گویم همین شب‌های ابرآلود برگردی تو فرصت داری اصلاً تا ابد تا زود برگردی تو فرصت داری از هر جای این تقویم بی‌تاریخ بدون هیچ مرز، ای عشق نامحدود برگردی.

اگر با خواب بیگانه‌ای من نیز سال‌هاست در کوچه‌های بیداری سرگردانم اگر سینه‌ات از دردهایت می‌سوزد من نیز خاکستر آرزوهایی را بر دوش کشیده‌ام اما باور کن آسمانی که حرف‌هایت را شنید بیهوده نسیم را به سوی تو نفرستاد بعضی نوازش‌ها برای درمان نیستند برای این‌اند که بدانی هنوز چیزی در این جهان دلش برای تو می‌تپد و روزی همان آسمان تیره که شاهد اشک‌هایت بود طلوعی را نشانت می‌دهد که ارزش تمام این تحمل‌ها را دارد. (برو تو چنلت ۶ و ۷ تا بالاتر )

مارا به ذوق کودکی با شما خوش است