ڕووبارێکی شین

ترمیم مداوم احساسات و زخم‌ها از توانم خارج شده، ممکنه بی دلیل به خاطر از دست دادن بخشی از موهام و کدر شدن پوستم ماه‌ها از اتاقم بیرون نرم.

بە دڵنیاییەوە کە پێش خەوتن لانا گوێ ئەگرم.

ئەو هەمووە بوومەلەزەیە چییە دێت ئاسایی نییە

موزیک خوب گوش بدیم.

The things I really want Always torn frome my heart.

:)

یەکێک لەو هۆکارانەی عاشقی ئینستاگرامم ئەوەیە کە بەڕاستی دەرگیرم ئەکات، مێشکم بیر لە هیچی تر ناکاتەوە بەس ئەو شتەی نەبێت کە چاوم ئەیبینێ، ئەم کارە وێرانکەرە بەڵام ئاسوودەترم ئیتر بیر لە هیچ ناکەمەوە.

ببخشید ولی یک خواهش دوستانه دارم: اگر وزن شعر را بلد نیستید، سراغ نوشتن شعر موزون نروید. چیز سختی نیست. انجام ندادن یک کار، راحت‌تر از انجام دادن آن است. شعر موزون اسمش رویش است: وزن دارد. و قافیه، هرچند تووی اسمش نیامده که قافیه. شما گاهی اوقات که سعی می‌کنید، از دستتان درمی‌رود و قافیه را رعایت می‌کنید، چون راحت است؛ اما وزن را بلد نیستید. پس یا یادش بگیرید، یا مثل من، اصلن سمتش نروید. و اگر خیلی فشار رویتان است که حتمن چیزی با موسیقی بنویسید، بروید سراغ قالب‌های مدرن‌تر؛ مثلن تکست رپ. چون آزادتر است و همچنان موسیقایی.