فرزندِ خَلَفِ استاد اسپلینتر

ایرانسل داره جدیداً اعصابمو بد می‌گاد. هفته‌ای چهل هزار تومن وجه رایج مملکت هزینه نمی‌کنم که هیچوقت کار نکنی.

امروز خیلی شلوغه. خوشحالم که حداقل امروز وقت برای نشخوار فکری ندارم.

من وقتی بالاخره یدونه فیلم از لیست‌هایی که ذخیره کردم رو می‌بینم: @MovieCottage

تاس می‌ریزم اگه عدد زوج اومد تا صبح زیرنویس می‌زنم اگه فرد اومد می‌خوابم.

هی تو این چالشا می‌شینم چنلای مردمو چک می‌کنم. به محض اینکه می‌بینم از یه چنلی داره خوشم میاد، یا عکس خامنه‌ای می‌پره تو صورتم و معلوم می‌شه عرزشین، یا می‌بینم یه عالمه پست نژادپرستانه/هموفوبیک گذاشتن که اونم باعث می‌شه کنکل باشن.

خیلی از خشم‌ها در واقع سوگواری‌های ناتمامن. پشت هر عصبانیت، اندوهیه که اجازه‌ی ظهور پیدا نکرده.

نخیر بنده الکی بیدار نبودم. داشتم برای شیفت‌های شبی که قرار است به عنوان پرستار تحمل کنم، تمرین می‌کردم. (کسوشر)

یه معرفی از خودم واسه ممبرای جدید گل گلاب💙 اسم من ساشاست. دانشجوی پرستاری دانشگاه اراک ورودی بهمن ۱۴۰۴ام. تا دسته کوییرم و عزم قوی برای مهاجرت دارم. به عنوان شغل موقت (تا وقتی لیسانسمو بگیرم) توی یه آموزشگاه زبان، انگلیسی تدریس می‌کنم. عاشق فیلم و سریال، شنا، پیرسینگ و تتو، موسیقی متال و androgyny ام. محتوای چنل همه چیز هست. از اتفاقات روزمره، افکار نصفه‌شبی، بحران‌های درونیم و فیلم و سریالایی که می‌بینم می‌گم و آهنگ هم زیاد می‌فرستم. قاعدتاً از شغل و دانشگاهمم خیلی حرف می‌زنم.

احساس می‌کنم کسی رو ندارم که تمام ابعاد وجودیم رو بپذیره. لزومی نداره همه رو دوست داشته باشه؛ بلکه کافیه در مواجهه باهاشون پا پس نکشه. که حتی اگه درباره‌ی بخش‌هایی که بهش نشون می‌دم مطمئن نیست یا هزارتا سوال هم داره، اولین غریزه‌ش چشم پوشیدن نباشه. که تلاش کنه من رو همونطور که هستم ببینه. و بی‌شک پذیرفته شدن از دوست داشته شدن هم خوشایندتره.

راستش از اکثر آهنگای قدیمی ایرانی بدم میاد ولی دلشو ندارم به بابام بگم نذاره چون خیلی باهاشون حال می‌کنه.

از بدترین بلاهایی که زندگی کردن در ایران سرم آورده اینه که فکر می‌کنم هر چی پول ازش درنیاد کار مهمی نمی‌تونه باشه. ده‌ها کار معنادار می‌کنم در روز و حسی که شب دارم خوشنودی نیست به هیچ‌وجه چون پول درنیاوردم. از این‌که پول این‌قدر مساله‌ست خوشم نمی‌آد.

می‌خوام یه پروژه‌ای استارت بزنم و برای یه سری فیلم و سریالای کمتردیده‌شده یا اونایی که خیلی دوست دارم ولی زیرنویس خوبی ندارن، خودم زیرنویس بزنم. هم منو مشغول نگه می‌داره، هم مهارت‌های ترجمه‌م رو به چالش می‌کشه و هم اجازه می‌ده بقیه هم از دیدن این فیلما لذت ببرن. حالا فعلاً دارم رو جزییات کار می‌کنم و باید دید با شروع کار و دانشگاهم زندگی چطور پیش می‌ره ولی خب تلاش خودمو می‌کنم. زیرنویسا رو حتماً باهاتون به اشتراک می‌ذارم (حالا یا اینجا یا یه چنل جدا می‌زنم).

زنگ زدم به آموزشگاه زبان. احتمالاً از آذر برم واسه تدریس💃

تو با خودت کنار بیا، می‌فهمی گذشته هم قابل تغییره.

این روزها نگه داشتن ذهنم در دنیای خارج از فکر و خیال سخت شده. به ندرت در جسمم حضور دارم. به شدت در گذشته زندگی می‌کنم.