آواز قو در وقت مرگ؛

تو از کلبه‌ اون دور، هر صبح با لبخندی و پیش از خواب، هرشب، پنجره رو می‌بندی

چقدر بی‌مهر واقعا

روی لینک زیر کلیک کرده و اپلیکیشن بلو را نصب کنید. کد «OBCTKA» را در قسمت کد معرف وارد و فرآیند بازکردن حساب را تکمیل کنید. https://blubank.sb24.ir/download بلو؛ بانک، ولی دوست داشتنی

دست به دست هم دهید به مهر، بلو کارت مرا کنید آلبالویی.

عمو نادر به اندازه ۵ ثانیه خوشحالم کرد.

If you leaving, baby, let me down slowly...

باز خود را در آغوشت تصور کردم، کوچک شدم، کوچک‌تر... کوچک‌تر، جنین‌گونه! چشمانم را بستم؛ بوی عطرت را دم گرفتم، بازدم را نمی‌خواهم... اما آغوشت را چرا. لگدهای غم به پهلوهایمان، شیشه را بخار گرفته باران می‌آید... نامت را بر روی شیشه، با انگشت‌هایم نقاشی می‌کنم، شیشه تو را صدا می‌زند... و باد صدای شیشه را به دور دست‌ها می‌برد! تو در دور دست‌ها منتظر من نیستی در هیچ‌کجای زمین، انتظار نمی‌کشی و من... در تمام نقاط این جهان هستی، تو را تصور می‌کنم... جمع می‌شوم، کوچک‌تر کوچک‌تر کوچک‌تر! جنینی می‌شوم در هاله‌ای از عشق تو و این بار دیگر متولد نمی‌شوم.

بداهه در بازگشت از دانشگاه/ 5.8.11

ایران برای زندگی حرف نداره.

لایک داری

آدم‌های دو رو واقعا موجودات کثیفی هستن.

پرایوت‌شر کجا-

یه‌سری قیافه‌ها توی محیط دانشگاه یادآور ترومان، امیدوارم بمیرن.

ریکشن کدو تنبل رو دوست دارم برام از اونا بزنین از این به بعد

سوال چرا غالب نوشتم؟ چون بازدهی مغزم زیر صفره.

پیش از تو، زمانی که غم داشتم، آن را به تکه‌ای از کلمات در غالب‌های مختلف بدل می‌ساختم و.. و چه؟ نمی‌دانم. سخن گفتن در این باب برایم بسیار سخت شده. گاهی کلمات مهربانی می‌کنند و اندکی در ذهنم می‌رقصند، نتیجه‌اش می‌شود اشعار و متون دست و پا شکسته‌ای که اخیرا ساخته‌ام؛ ولیکن بیشتر اوقات، کلمات فرار می‌کنند، همچو من از تو. ای‌کاش کلمات رحم داشتند، برعکس تو. و ای‌کاش من می‌توانستم آن‌هارا در آغوش بگیرم، همچون تو. و من درد را نه در نوشتن بلکه در ناتوانی در نوشتن می‌دانم، تو کلمات را از من ربوده‌ای و من کورمال کورمال در این اتاق تاریک به دنبال اندک نوری می‌گردم تا بتوانم خط‌خطی‌های گذشته‌ام را بازیابم.