متاح الآن! بحث تيليغرام 2025 — أهم رؤى العام 
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
الذهاب إلى القناة على Telegram
💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖 Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot
إظهار المزيد📈 نظرة تحليلية على قناة تيليجرام ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
تُعد قناة ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ (@ibratli_nomalar) في القطاع اللغوي Uzbek لاعباً نشطاً. يضم المجتمع حالياً 42 690 مشتركاً، محتلاً المرتبة 1 440 في فئة الدين والقيم الروحية والمرتبة 1 829 في منطقة Uzbekistan.
📊 مؤشرات الجمهور والحراك
منذ تأسيسه في невідомо، حقق المشروع نمواً سريعاً وجمع 42 690 مشتركاً.
بحسب آخر البيانات بتاريخ 01 يوليو, 2026، تحافظ القناة على نشاط مستقر. خلال آخر 30 يوماً تغيّر عدد الأعضاء بمقدار 5 000، وفي آخر 24 ساعة بمقدار 0، مع بقاء الوصول العام مرتفعاً.
- حالة التحقق: غير موثّقة
- معدل التفاعل (ER): يبلغ متوسط تفاعل الجمهور 19.27%. وخلال أول 24 ساعة من النشر يحصد المحتوى عادةً 13.47% من ردود الفعل نسبةً إلى إجمالي المشتركين.
- وصول المنشورات: يحصل كل منشور على متوسط 8 253 مشاهدة. وخلال اليوم الأول يجمع عادةً 5 770 مشاهدة.
- التفاعلات والاستجابة: يتفاعل الجمهور بانتظام؛ متوسط التفاعلات لكل منشور يبلغ 171.
📝 الوصف وسياسة المحتوى
يصف المؤلف القناة بأنها مساحة للتعبير عن الآراء الذاتية:
“💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖
Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon
Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot”
بفضل وتيرة التحديث المرتفعة (أحدث البيانات بتاريخ 02 يوليو, 2026) تحافظ القناة على حداثتها ومستوى وصول مرتفع. وتُظهر التحليلات تفاعلاً نشطاً من الجمهور، ما يجعلها نقطة تأثير مهمة ضمن فئة الدين والقيم الروحية.
42 690
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
-2 5607 أيام
+5 00030 أيام
أرشيف المشاركات
42 641
Иш куни огир бўлди. “Мактабда ишлаш ҳар кимга ҳам эмасда”. Йўл-йўлакай ўз ўзига гапириб келаркан, уйда кутиб турган рўзғор ишларини ўйлаб юраги сиқилди.
“Ойим келдилар!” Чопқиллаб пешвоз чиққан ўглини нари сураркан, ивирсиб ётган уй гўё тобора кичрайиб уни бўгаётгандай нафаси қайтди.
- Аҳмоқ! Лоқал еган овқатининг идишини тозалаб қўйса бўладику! Ғазабини ютолмай айтиб юборган гапини эшитган ўғлига юзланиб, сохта табассум билан:
- Азизбек ўғлим мактабингга яхши бориб келдингми? Нечта беш олдинг?- деди.
- Ҳеч қанча! - қўрслик билан қайтарилган жавобдан сергак тортди.
- Ақлли болалар ойисига шундай жавоб қайтарадими ўғлим? - деди ўзини зўрға босиб.
- Мен дадамнинг ўғлиман-ку ойи?! - деди юзи тундлашган ўғли ошхонада куймаланаётган отаси томон кетиб бораркан.
✍️ Аллома Хакимова.
42 641
Ичиб олган Шоҳмуродга бутун қишлоққа гап~сўз бўлиб ёшгина қизга уйланиб олган дадаси душман бўлиб кўринди. Бориб ўша отасини йўлдан урган маккорани бир ёқлик қилишни мўлжаллади. Айни муддао отаси уйда эмас...
Уйига келиб билдирмай отасини хонасига кирди. Деразадан тушиб турган ёруқда хона ёришиб турарди. Ғира~ширада сочлари ёстиқда ёйилиб, парилардек гўзал қиз, ҳеч нарсадан бехабар ухлаб ётарди. Ўгай онасини бўғиш учун арқон билан келган Шоҳмуроднинг ойдек чеҳра, ҳиёл очиқ қолган сийналарга қараб ҳаёли бузилди... Ва...
42 641
УМРНИНГ УЧ ФАСЛИ. (Қисса) 3-қисм.
Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥
– Худо асрабди, – деди Жумагул хола ухлаётган Муродилланинг бошини силар экан. – Энди кўп яшайди. Шунча хотин-халаж бир-бир қараб қўйса ўлиб қолмасди.
Райҳонбиби “Хола, ӯғлингизнинг жонидан жон бўлиб дунёга келган болани ўзингиз қарашга иккиланиб ўтирибсиз-у, қандай бегоналарни ўлиб қолмасди, деб айтасиз?”- дегиси келди, бироқ айтмади.
– Хола, биз ҳозир далада ётиб қолиб буғдой ўряпмиз. Кундузи жуда чарчаган эканман, кечаси қаттиқ ухлаб қолибман. Муроджоннинг уйғониб, эмаклаб узоққа кетганини сезмабман. Тулкининг уясидан топиб келдим.
Райҳонбиби шундай деб жилмайди.
– Қиқир-қиқир кулиб, тулкичалар билан ўйнаб ўтирган экан.
У индамай қулоқ солиб ўтирган қайнонасига
. “Йўқ олиб қололмайман, деса-я...” Ўз хаёлидан ўзи қўрқиб кетган аёл ялинчоқ овозда деди:
– Холажон, болани азобга қўйиб, даланинг жазирамасида судраб юрмай... Мени шу боламдан бошқа кимим бор? Ўзим қоронғу тушганда келиб, эмизиб тонг саҳарда кетиб юраман. Ўғлингиз ҳам, келинингиз ҳам кўрмайди.
Муродилла момосининг тўшагида ширин ухлаб ётар, қўлчаларида кўзмунчоқлари ялтирарди.
– Хола, игнабандингизни беринг, оёғимга тикан тўлиб кетган, шуларни териб ташлашга вақтим йўқ, ҳозир олиб ташлай... Калишим йиртилиб, ямаб бўлмайдиган бўлиб, оёғимдан тушиб қолди.
Қайнона ёқасидан тўғнағич олиб келинига узатди. Ўрнидан туриб шифтда илинган лампани олди-да, унинг ёнига қўйди. Лампанинг ёруғида аёлнинг товонига санчилиб ётган сон-саноқсиз тиканлар қорайиб кўринди. Райҳонбиби энгашиб товонидан тиканларни терар экан, чуқурроқ ботиб кетганларини олаётиб оғриқдан инграб юборар, ҳар бир чиқарилган зирапчанинг ўрнидан қон томчилари пайдо бӯларди.
– Тоғанг қишлоқда катта муаллим-ку, битта калиш обермадими? – деди Жумагул хола келинига қараб.
– Э холажон, тоғамнинг ўзининг болалари чориқ кийиб юрибди. Калиш ҳозир отлиққа йўқ.
42 641
Янги асар
Ҳаммани қўрқадиган нарсаси бўлади. Мен қоронғуликдан қўрқаман. Ҳозир эса Қоронғу кўчада кетиб боряпман. Агар дадам кутиб турибман демаганда, ҳеч қачон бу кўчага кирмаган бўлардим. Бир пайт орқамдан шип- шип овоз эшитила бошлади. Қадамимни тезлардим. Яхшики Қўлимдаги телефоним жиринглаб дадиллашдим.
-Келяпсанми? – деди дадам.
-Ҳа. Келиб қолдим.
-Сени кўрмаяпман. Қани қўлингни кўтарчи.
-Мана келдим. Ўша сиз айтган устун ёнига етдим.
-Қайси кўчага кирдинг ўзи? – дадамни овозида ҳавотир пайдо бўлди, - мен шу устун олдида турибман.
Энди мени совуқ тер босди. Адашиб бошқа кўчага кирдимми? Шу пайт ортимдаги таъқиб овози ҳам тинди... чунки у ҳам етиб келганди...
- Ҳеч қаёққа қочолмайсан энди!
Даҳшатдан қичқириб юбордим... чунки орқамда турган одам,
42 641
БОЙЛИКЛАРИ БЎЛМАСАДА ЎЗЛАРИНИ БАХТЛИ ҲИС ҚИЛИШАДИ
Баъзи одамлар бор — қанча пул топишмасин, барибир тўқ яшамайди, улар ўта қизғанчиқ ва хасислар…
Яна шундай одамлар борки, уларни ҳамёнларини атрофдагилар қанча талон-тарож қилишмасин, барибир тўқликда яшайверишади.
Бу ерда гап пулда эмас, унга бўлган муносабатда.
Баъзи одамлар бор — уларга қанча маош тўламанг, барибир топширилган ишни бажаришмайди.
Яна шундай одамлар борки, уларга бир тийин тўланмаса ҳам, барибир ўз ишларини сифатли бажараверадилар.
Бу ерда гап — меҳнатга бўлган муносабатда.
Баъзи одамлар бутун умр ёмон яшаётганидан шикоят қилади. Натижада улар ҳаёт учун зарур ҳамма нарсалари бор пайтда ҳам ёмон яшашади, оқибатда боридан ҳам айрилади.
Яна шундай одамлар борки — уларнинг ҳеч нарсаси бўлмаса ҳам, барибир улар бахтли ва қувноқ яшайверишади. Натижада ҳаётларига фаровонлик кириб келади.
Ва бу ерда — инсонийлик ҳақида гап кетмоқда.
http://t.me/yuksaklikkayol
42 641
🌙 JONLI QO‘NG‘IROQLI TABRIK 🌙
Yaqinlaringiz uchun unutilmas va samimiy tabrikni biz bilan yo‘llang! ✨
🎤 AKSIYA :
🇺🇿 O‘zbekiston bo‘ylab audio tabrik — atigi 30 000 so‘m
💚 Maxsus tabriklar: •
👨🧕Ota-onalar uchun
•🤵♂👰♀ Turmush o‘rtog‘i uchun
•👫 Farzandlar uchun
•❤️🔥 Yaqin insonlar uchun
🤩Oilaviy videolar
🎶 Sho‘x • Mayin • Ta’sirli uslubda
📩 Murojaat uchun:
Telegram: @Boshlovvchi
@Nozixann
📞 Telefonlar:
+998911818401
Guruhimizga ulanib oling afsuslanmaysiz
https://t.me/+sZH62aNx5nI2NTgy
https://t.me/+sZH62aNx5nI2NTgy
🎁 Quvonchli kunlarni biz bilan esda qolarli sovg‘a ulashing!
42 641
Repost from N/a
+4
𝗧𝗔𝗡𝗟𝗔𝗕 𝗢𝗟𝗜𝗪 3𝗧𝗔𝗦𝗜
19 000 😱😱😱😱😱😱😱
𝗱𝗼𝗸𝗼𝗻𝗱𝗮𝗻 𝗮𝗯𝘆𝗼𝗺 𝗱𝗮𝘀𝘁𝗮𝗳𝗸𝗮𝗻𝗶 𝗯𝗼𝘄𝗹𝗮𝗱𝗶𝗸📌📌📌📌📌📌📌📌
https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy
https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy
https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy
https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy
42 641
а”, деб илтижо қилибди у. Шу заҳоти ҳовузнинг тўрт томонидан тўртта булоқ отилибди. Бир пасда ҳовуз тип-тиниқ зангор сувга тўлибди.
– Ота, ростдан ҳам бу ҳовуздан сув ичган аёллар фарзанд кўрадими? – деб сўраганди ўшанда Райҳонбиби.
– Билмадим, қизим, у ёғи ёлғиз Худога аён. Лекин давлат бу ерга узоқ-яқиндан зиёрат учун келишни таъқиқлаб қўйди. Сувдан ҳозир фақат қишлоқ аҳли ва йўлдан ўтадиган йўловчилар ичадилар, – деди…
...Райҳонбиби хотираларга чӯмиб ӯтирар экан:
“Эй, Худойим, илоҳо акам эсон-омон қайтиб келсин, мана шу қирғоққа акам, укаларим билан яна бирга келиш насиб этсин,-- деб ният қилди. “Сенинг ҳам умринг узоқ бўлсин, бахтли бўл, болаларинг кўп бўлсин”- деб болага бир ҳовуч сув ичирди, кичиккина кади идишчани сувга тўлдириб олгач, яна йўлга чиқди. У қабристон оралаб илдам юриб борар экан, секин-секин товонларига санчилаётган тиканларни сезмай қӯйди. У қоронғу тушганда Сталин колхози ерлари бошланадиган икки чети пахтазор йўлга тушиб олди.
Райҳонбиби ўзи келин бўлиб тушган ҳовлининг қайнона кулбасига яқин томонидаги дарича олдида тўхтаганида осмон юлдузларга тўла эди. У қўлини эшикнинг тор тирқишидан суқиб, занжирни секин тушириб ичкари мўралади. Шу топда эрини узоқдан бўлса ҳам жуда-жуда кўргиси келди. Унинг қора қошлари, кўзлари, жилмайиб турган қиёфаси кўз ўнгида жонланди.
Райҳонбиби қайнонаси кулбасининг эшигини секин қитирлатди.
– Хола, холажон, эшикни очинг...
– Ким у? – ичкаридан Жумагул холанинг овози эшитилди.
– Холажон, мен келинингиз...
Эшик ғийқиллаб очилди. Кампир келин ва набирасини бағрига босди. Шифтга осилган лампанинг ғира-шира ёғдусида момо меҳмони олдига дастурхон ёзиб, нон, туршак ва майиз қўйди. Йўл юриб очиққан, бу яқин орада қорни тўйиб овқат емаган Райҳонбиби бу неъматлардан шошилиб тановул бошлади.
– Гапир, болам, қандайсан, тинчмисан? – деди келинига қараб эзилиб ўтирган Жумагул хола.
– Хола, – деди Райҳонбиби ялинчоқ овозда. – Неварангизни сизга бериб кетишга келдим, ўзим кунора келиб эмизиб кетаман. Сиз қорни очганда нон ивитиб едириб турарсиз...
– Турсунбой-ку индамайди-я. Лекин хотини жанжал қилмасмикан?
– Холажон, олиб қолмасангиз бўлмайди. Икки марта боламдан ажралиб қолай дедим. Тоғамнинг уйидаги аёллар иш билан овора. Уларга ҳам давлат шолча, гилам тўқиш бўйича план беради. Ҳеч ким менинг боламга қараб ўтирмайди. Тоғам мени ҳам гилам тўқишга олиб қолмоқчи эди, катталар кўнмабди. Ёшлар далага чиқади, гиламни ўзидан қолган қари-қури тўқиса ҳам бўлаверади, дейишибди. Ҳар куни тонг саҳардан ишга ҳайдашади. Сал имиллаганга калтак тегади. Нўрмани бажармаганнинг шўри қурийди. Бир куни ҳали нўрмамни ҳам бажарганим йўқ эди. Бирдан кўзимга тоғамнинг ҳовлисидаги ҳовузга қараб эмаклаб кетаётган неварангиз кўриниб кетди. Э, урса урар дедим-да, уйга қараб чопдим. Кела-кела ҳовузга тушиб кетган жойида сувдан тортиб олдим...
(Давоми бор..)
Гулнора Раҳмон.
42 641
🤯 ШАРПАНИНГ ЙИҒИСИ ДАХШАТ...
Диёржоннинг нигоҳи ҳовли чеккасидаги эски, қоронғу ертўлага тушди. Болалигидан бу жойдан қўрқарди. Бу сафар нимадир уни ўша томонга судради. Совуқ шамол, ваҳимали ғийқиллаш... Киришга ботинди. Эшик олдига келиб, ичкаридаги қуюқ зулматга тикилди.
Шу пайт қоронғулик қаъридан, жуда паст ва бўғиқ овоз эшитилди:
— Диёр…жон…
У даҳшатдан қотиб қолди. Ертўлада ҳеч ким йўқ эди-ку! Унда бу кимнинг овози? Овоз эгаси зулмат ичидан Диёржонга қараб секин яқинлаша бошлади ва...
У ёғига даҳшатли воқеа юз берди..😰
42 641
им, нўрмамни бажарганимдан кейин мен билан ишингиз бўлмайди. Боламни эмизишга қайнонамнинг олдига бориб тураман.
– Эсинг жойидами, Зартепа қайда, Сталин колхози қайда? Пиёда бир кунлик йўл-ку!
– Майли узоқ бўлса ҳам. Мен мозоротдан ўрталаб юраман.
Бригадир қўл силтади.
– Билганингни қил!
Бир оздан сўнг Райҳонбиби боласини опичлаб олиб йўлга тушди. То қирдан эниб, қишлоқ йўлига етгунча, йиртиғи тикиб бўлмас даражага келган калиш оёғидан чиқиб кетавериб, қийнаб юборди. Бир оёғидаги калиш недир чўгирга илиниб қолди-да, батамом узилди. Энди бу пойафзални тикиб-ямаб бўлмаслигига кўзи етган аёл иккинчи оёғидагисини ҳам ечиб ташлади ва оёқяланг юриб кетди. Ҳар хил чўп-чўгир ва тикан аралаш қизиб ётган тупроқ товонини жазиллатди. Офтоб ўтиб кетмасин деб рўмолининг бир учини боланинг боши аралаш елкасига ёпиб қўйди. Шу юришда тўхтамай, қабристон оралаб қоронғу тушгунча келинлик уйига етиб олишни хаёл қилди. Бироқ, куннинг иссиғида азбаройи чанқаганидан “Оқ олтин” колхози томонга бурилди. Бу колхоз чеккасидаги ҳовузнинг номи “Ёдгор ҳовуз” бўлиб, ўтган-қайтган шу ҳовуздан сув ичар ва қазган аёлнинг ҳаққига дуо қиларди. Ҳовузга яқинлашар экан, Райҳонбибининг яна кўзлари ёшга тўлди..
...Ўшанда ҳали кичкина қизалоқ эди. Улар отаси, ўзи, Турдимурод ва акаси аравага ўтириб Хатирчига биринчи май байрамига бордилар. Қизил байроқчалар кўтариб, саф-саф бўлиб ўтаётган одамларни томоша қилдилар. Томоша тугагач отаси ҳар уччаласига ҳам қоп-қора ялтираб турган, ичи қип-қизил калишчалар олиб берди. Уйда қолган энасига рўмол сотиб олишди. Болалар қўлларида хўрозқандлар, шодлик-бахтиёрликда яна аравага ўтириб ортга қайтдилар. Қайтишда отаси аравани шу ҳовуз томон бурди. Арава устидан шолча олиб, ҳовуз бўйига тўшаб ўтирдилар.
–Ота, – деган эди ўшанда акаси, – нима учун бу ҳовузни “Ёдгор ҳовуз” дейишади?
Қадимда мана шу колхоз ўрнида катта бир қишлоқ бўлган экан. Бир
чол-у, кампирнинг кексайганда Худодан тилаб олган ягона қизи бор экан. Бу қиз улғайиб вояга етгач, жуда кўп йигитлар ошиқ бўлишибди. Қиз ота-онасини ташлаб, турмушга чиқиб кетишни истамабди. Чол-кампир эса, сени бахтли бўлганингни кўрайлик деб қизни ҳол-жонига қўйишмабди. Ниҳоят қиз ота-онасидан йироққа кетмаслик мақсадида қўшни йигитга турмушга чиқишга рози бўлибди. Тўй ҳам бўлиб ўтибди. Ёш келин-куёв бир неча йил бахтиёр яшашибди. Бироқ ҳадеганда фарзанд туғилавермабди. Йигитнинг рўзғордан кўнгли совибди. Бошқа аёлга уйланиш ҳаракатига тушибди.
– Мен онам кексайиб қолганларида дунёга келганман, эҳтимол бизнинг ҳам фарзандларимиз кейироқ туғилар, – дебди аёл.
Аммо эри унинг гапларига қулоқ солмабди..
Келинчак ота уйига қайтиб кетибди. Унга яна совчилар кела бошлабди. Бироқ аёл яна турмушга чиқишга рози бўлмабди. Аёлнинг кексайиб қолган ота -онаси кўп ўтмай вафот этишибди. Эри эса кетма-кет фарзанд кӯрибди. Бир куни уни эрининг янги хотини кўриб қолибди. Кўрибди-ю, кундошининг ҳусни-жамоли уни лол қилиб қўйибди. Аёл “мен қанча бола туғиб бермайин, барибир бу хотинини унутмаса керак”, деган хаёлдан ўртаниб кетибди ва бу бечора аёлни ҳақорат қилибди.
“Мен ўлиб кетсам қатор-қатор ўғилларим, қизларим қолади. Сен ўлсанг, сендан нима ёдгор бўлиб қолади, эй бахтсиз хотин”- дебди у.
Шундоқ ҳам юраги эзилган аёлга бу сўзлар оғир ботибди. У индамай уйига кириб кетибди ва йиғлаб-йиғлаб ухлаб қолибди. Шу кеча унинг тушига бир чол кирибди. “Қизим, хафа бӯлма, сендан ҳам ёдгорлик қолади. Қишлоқ четидаги бир туп қайрағоч ёнига бор. Қирқ қадам у томон, қирқ қадам бу томон ўлча. Ўртасидан ҳовуз қаз. Шундай ҳовуз бўладики, бир ҳовуч сувидан ичган одам қувват олади, фарзанд кўрмаган аёллар муродига етади. Улар сени доимо миннатдор бӯлиб эслашади”,-- дебди. Аёл уйғониб, тушидаги бобо айтганидек белкурак ва кетмон олиб қишлоқ чеккасига чиқибди. Тушидаги чол айтган жойни топиб, ҳовуз қазишга киришибди ва шу иш ҳаётининг мазмунига айланибди. Бироқ сочлари оқариб, белидан қувват кетганида ҳам ҳовуздан сув чиқа қолмабди. У кетмон кўтаришга ҳам ҳоли келмайдиган ёшга етганида сув чиқишидан умидини узиб, Яратганга:“Энди белимда қувват, билагимда куч йўқ. Мени ноумид қилма, Худойим, мени эл-у, юрт олдида уятга қӯйм
42 641
Тўйимизга бор йўғи 3 кун қолганди.Кечки пайт телефонимга нотаниш рақамдан хабар келди
"Бўлажак турмуш ўртоғингиз чап билагида чандиқ бўлса дархол тўйни тўхтатинг.У сиз ўйлаган одам эмас"
Мен буни хазилга йўйдим.Ахир биз 2 йилдан бери бирга эдик! Аммо ўша оқшом чой ичиб ўтирганимизда,у тасодифан енгини шимарди,Унинг чап билагида ,худди хабарда айтилгандек янги чандиқ бор эди...
Дахшатдан қотиб қолдим.Энг ёмони у менинг нигоҳимни пайқади ва ғалати жиламйиб қўйди:
-"Сенга ўша хабар келдими?",Унинг овози ўзиники эди,лекин нигоҳи...нигоҳи бутунлай бегона одамники эди...
У секингина ўрнидан туриб эшикни ичкаридан қулфлади ва пичоқни қўлига олиб шундай деди...
42 641
"Етимлар"
- Мени бу ердан чиқариб юборинг, қариялар уйида ортиқ қолгим йўқ, илтимос!
- Ҳеч кимингиз йўқ, қаерга бормоқчисиз, ахир?
- Болам бор! У мени кутяпти! Келаман деб ваъда бергандим.
- Манзилини биласизми, қаерда турарди..?
- Болалар уйида...
✍️ Aржумандбегим
@Qisqa_hikoyalar1
42 641
Эримнинг қистовлари билан ёш оила сифатида янгги уйга кочдик..Уй арзон ҳаммаси яхши кетаётган эди токи..
Қизим тинмай деворнинг бир бурчагига қараб кулар ким биландир ōйнаётгандек сезиб қолмагунимга қадар..а.Базан эса кимдир ураётгандек чинқириб егларди..Негадир қоллари кўкариб қоларди..
Бир куни қизимни ухлатиб
энди ювинаман деганимда яна қизимнинг кулаётган овози эшитилди.
Уйғонгандир деб хонага бордим.Лекин қизим ухлаётган эди.Хонада бошқа чақалоқнинг кулгуси янграётганди.Кейин бирдан хона бурчагидан.. ДАХШАТ 😱
42 641
КУЁВ БОЛА ТЎЙ КУНИ ЖАВОБИМНИ БЕРДИ.
Қанча қаршилик қилсам ҳам дадам мени дўстини ўғлига мажбуран узатди. Негадир дадамни шу дўстини унчалик ёқтирмасдим қандайдур кўзи ўйноқидек кўринарди. Тўй жуда дабдабали бўлди. Чунки мен бой оилага келин бўлгандим. Лекин ҳаммаси тўйхонадан қайтгач маълум бўлди. Илк кечани ўзидаёқ куёв бола жавобинми берди бунинг асосий сабаби
Дадам мени дўстини ўғлига эмас, балки дўстини ўзига....
ДАВОМИ ДАХШАТ😱😱😱
42 641
#Шубҳа
71-қисм
Бу фикр миямга ўрнашиб қолганди. Акамни ростдан ҳам нега Ўзбекистонга келганини топишим керакдир. Сўнги уч йил ҳаётингда нима ўзгарди-да, бу ерга келдинг?
"Ухламайсанми қизим?",-деб бувим сўради.
"Уйқим келмаяпти",-дедим менинг ҳар сония бир ўнга бир чапга қайирилганимни пайқаган бувимга.
Телефонимнинг овози ўчган бўлсада чироғи ўчиб ёна бошлади. Экранда Саранинг исмини кўргач ўрнимдан турдим.
"Қаерга қизим?",-деб бувим хавотир билан сўради.
"Ташқарига чиқиб келаман ",-дедим.
"Нишона, тур опанга қара қизим. Ташқарида бир ўзи қўрқмасин. Фонарни ҳам олинглар. ",-деб қўшиб қўйди.
"Сен ётавер Америкадан қўнғироқ келяпти ташқарида гаплашиб қайтаман ",-дедим.
Мен хонадан чиқаётганда бувимга нималардир деб тушунтираётган эди.
Ҳовлининг четроғига бориб гўшакни кўтардим. Ва Сарага охирги тафсилотларни айтиб бердим. Ҳатто шу Достон деган одамнинг фикрини ҳам.
"Маржона, Ўзбекистондек юртда инсонларнинг тўғри келган ерда жиноят ҳақида гапиришлари нормал ҳолат. Биз оддий фараз ва госсип ( ғийбат инглиз тилида) га эътибор бермай иш қилишимиз керак",-деди.
Унга Ўзбекистон муҳитини, кўп ерда таниш- билиш билан иш бититишини тушунтира олмас эдим. Шунинг учун ҳам Достон деган одамни оддий оила даврасида айтган фикрини маъқуллламади албатта.
"Мен сенга бошқа янгиликлар билан келдим. Миршоднинг Америкадаги ҳисоб рақамларини текширдим. Унда ҳеч қандай ишлов йўқ. Яъни сен айтаётган у пуллар Америкага келмаган."
"Унда акамнинг тўйдан кейин дарров чипта олиши мантиқсиз. Агар у пулларни ухлатиб қочиш ниятида бўлса. Олдин ўзига моддий бир замин яратиб кейин кетар эди. Шундай эмасми? ",-деб сўрадим.
"Худди шундай. Мен яна бироз суриштирдим. Миршод жуда кўп New Jersey га қатнаган охирги пайтлар."
"New Jersey да ким бўлиши мумкин? Бу Америкада оламшумул воқеа эмас. Истаган истаган ерига боради.",-дедим.
"Сен онанг билан гаплашмаганинг учун билмаслигинг аниқ. Аммо аканг сўнги йилларда ҳаддан ошиқ онангни уйига кўп қатнаган. Ҳатто у ердан ижарага уй ҳам олган ",-деди.
Бу Америкаликга, онани бориб кўриши нормал ҳолат эканини қандай тушунтирсам. Акам охирги пайтлар онаси билан топишганди. Йилларнинг ҳасратини босиш учун боргандир. Сара буни тушунмасди. Аммо мен учун оддий ҳол эди. Чунки мени ҳам бунга мажбурлаган эди.
"Яна бир нарса. Ов қилиш курсига қатнаб махсус сертификат ҳам олган экан",- деганида негадир оёқ қўлим музлашни бошлаган эди.
42 641
#Шубҳа
70-қисм
Давомини айтиш менга менга оғрилик қилди.
"Бир одам ўлса, орқасидан ғийбатини қиладиган кўпаяди. Бири ундай эди дейди. Бошқаси яна бошқа гап топиб келади. Айниқса вахший қотиллика қурбон кетганларда ҳамма ўзидан фол очади. Ўлган ўлди-кетди. Ўзини ҳимоя қила олмайди. Шу учун кўп ҳам одамларни гапига қулоқ осиш керак эмас. Сен уни қўй жиян. Сенга бирор ёрдам керакми? Пул-мул керак бўлса айт. Озми-кўпми йиққанимиз бор ёрдам берамиз ",-деганида кўзларим яна тўлди.
Отамнинг овозига ўхшаган овози юрагимдаги ҳар бўш қолган катагини тўлдиргандек бўлди.
"Моддий ҳеч қандай қийинчилик йўқ амаки. Тергов давом этяпти. Кутишдан бошқа чора қолмади. Мен...мен Америкага қайтмасдан аввал сизларни бир кўргим келди.",-деб сўзларим томоғимга тизилди.
"Донёрни ўғли келган эдими?",-деб ўғлига юзланди амаким.
"Ҳа акаси суннат тўйи қилди шунга келганди"
"Соат ҳали кеч эмас. Бир чиқ-чи қўшниникига. Агар кетмаган бўлса маслаҳатли иш бор деб кўр."
Амаким ўғлини қўшнини уйига жўнатди.
"Ҳозир сўрасинчи, у йигит давлат хизматида ишлайди. Ўқиган йигит, зора бирор ёрдами тегса ",-деди.
Йигирма дақиқлар ўтиб, амакимнинг ўғли ёнида бир йигит билан келди.
"Кел, Достон. Сени бу пайтда овора қилдик айбга буюрмайсан ",-деб амаким унга жой кўрсатди.
"Ҳечқиси йўқ ака. Эртага тонгда пойтахтга қайтаётган эдим. Ўғлингиз вазиятни айтгани учун келдим.",-деди.
"Бу жияним Маржона. Америкага кетган рахматли акамнинг қизи.",-деганида унга қараб мен ҳам бош саломи бердим
"Биз шаҳардаги гапдан унча хабардор эмасмиз. Лекин жияним тергов тафсилотларини билади. Сен бир эшит-чи жиян. Нима қилса бўлади? Битта одам ўлиб кетаверади. Қотили топилиши шунча узаядими?",-деди.
Унга ва хонадаги бошқа ҳаммага тафсилотларни бир-бир гапириб бердим. Обдон эшитди, сўнг ўзича бир хулоса айтди.
"Оғзаки гаплар билан бир нима дейиш қийин. Аммо жиянингизни Ўзбекистонга қайтиш сабабини топилса ечим ўша ерда деб ўйлайман",-деди.
"Сабабини айтяпти-ку, беақл бола нималардир қимоқчи экан",-деб амаким синтетик воситалар масаласини назарда тутди.
"Мен ундай ўйламайман.Миршод овга келиб овланган деган фикрдаман",-деди.
Бу гап негадир ичимда чуқур бир бўшлиқ очгандек бўлди. Овга келиб овланган.
42 641
#Шубҳа
69-қисм
Дастурхон атрофида ўтирган инсонларнинг самимияти менга шифодек бўлди. Ҳамма нарса ўз йўлида кетар экан бувимнинг бир саволи юрагимни тирнади.
"Миршод келмадими? Уни ҳам кўзим очиқлигида кўрсам яхши бўларди",-деганида унга нима деб жавоб қиламан деб бош қотира бошладим. Фақат амакимнинг хотини орага кирди.
"Ойи, сиз дорингизни ичинг. Кўп ҳаяжонландингиз қон босимингиз ошмасин яна",-деб худди бувим акамнинг ўлимидан хабари йўқдек.
Оиладагилар эса уни асраб авайлаётгандек.
Амакимнинг ўғлига қараганимда менга бош қимирлатиб қўйди. Вазиятни тушундим.
"Келади...келади у ҳам буви. Ҳозир ишлари кўп",-деб овозим титраб гапирдим.
Ҳамманинг юз ифодаси хомуш тус олди.
"Келсин болам. Отаси йўқ бўлса тоғдек амакилари бор. Амма-ю, жиянлари бор. Мен борман. Пенсиям ҳаммага етади",-деганида кўзларимни ундан олиб қочдим.
"Ҳа, она... тўғри гапингиз биз бормиз. Ол қани жиян овқатинг совумасин",-деб гап қўшди амаким.
Кети совумай дамланган чойлар, ўзига яраша кичик ташвиши бўлган суҳбатлар. Ёш болачанинг шўхликлари билан кечки овқат давом этди.
"Маржона, сен ҳам бувингни олдида ётасанми, ёки алоҳида жой солайми?",- деб сўради янгам.
"Бувим билан" ,-дедим.
"Яхши унда. Ойи, келинг неварангизга тўшак айириб беринг",-деб янгам қайнонасини бошқа хонага чақирди.
Унинг икки букилиб кетишини кўриб, орадан ўтган йилларнинг изини кўрдим. Мен кетганда қадди тик, бир кўйлак бўлиб юрган у аёл кетиб, ўрнига озиб бели букчайиб қолган кампир келганди.
Ўтриганида кўзим тушди. Қариликданми, оёқ бармоқлари бир -бирини устига ўтиб қолганди. Балкида фарзанд доғи, йиллаб ўтган ҳасратнинг кичик бир изи эди холос.
"Сени келади деб кутмаган эдик. Ҳатто Миршоднинг ҳам келганидан... уйланганидан хабаримиз бўлмабди. Бир танишимиз шаҳардаги шов -шувли фожеа ҳақида эшитмаганида, Миршоднинг ўлимидан ҳам хабаримиз бўлмас экан",-деб гап очди ёнбошлаган амаким.
"Акамнинг Ўзбекистонга келганини ва уйланганини мен ҳам эшитмадим. Фожеани хабар беришганда келдим."
"Қотили топилдими? Нима деяпти мелисалар?",-деб сўради ёнида ўтирган ўғли.
"Топилмади... қотил кимлигидан бошқа кўп гап айтишди лекин бир исм бера олишмади",-дедим хўрсиниб.
"Дўсти ё бир таниши йўқ эканми? Билмас эканми бирортаси?",-деди амаким.
"Мен акамни бу ерга келиб қайта таниётгандекман. Ҳамма ҳар хил гап айтяпти ",-деб жим бўлдим.
