💥ОҒРИҚЛАРГА ҚАНДАЙ ДАВО ТОПАМИЗ?
Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар🔥
Соатлар ортидан кунлар, ойлар кетидан йиллар ўтаверади. Ўйламай қилинган биргина иш орқасида тузатиб бўлмас хатолар, ўйламай айтилган сўзлар ортида эса оғриқли қалблар борлигига аҳамият бермаймиз. Йилларга қўшилиб умримиз ҳам ўтиб кетаверади. Аммо гоҳ-гоҳида ортимизга қараб қўйиш лозимлигини, ўзимизни тафтиш қилиш кераклигини унутиб қўямиз...
«ҚИЗЛАРИМНИ ЭҲТИЁТ ҚИЛАМАН...»
Бир аёлни тез-тез кўриб тураман. Доимо икки қизини ёнида олиб юради. Онаси ишдан қайтгунича ҳамма жойни саранжом-саришталаб, мазали овқатларни тайёрлаб турадиган ёшдаги қизлар мактабдан чиқиб тўғри онасининг ишхонасига келади. Кечки пайт иш соати тугаганидан сўнггина уйга бирга кетишади. Бир куни йўлакда шу аёлни кўзида ёш билан келаётганини кўриб қолдим. “Тинчликми, опа?!” дейишим билан ўзиям роса тўлиб турган эканми, сўзлай бошлади:
– Охирги пайтда ҳамкасбларимнинг, “Бу ер боғча, мактаб бўлиб кетди”, деган таъна- дашномлар, кесатиқ сўзларини тез-тез эшитадиган бўлдим. Лекин на илож. Ўрни келганда кўзим кўр, қулоғим кар бўламан. Ишхонада қизларим билан ўтириш менгаям ноқулай. Мактабдан келиб қорни очқайди, дарс қилиши, китоб ўқиши керак. Ўсмир ёшида бўлгани учунми ўқишдан сўнг толиқади, уйқуси келади. Афсуски ишхонада уларга дам олиши учун имкон бўлмайди...
– Нега унда қизларингизни ҳар куни ишга олиб келасиз? – деб сўрадим. Аёл эса бошини эгганича узоқ турди. Кейин:
– Қизларимнинг бўйи етиб қолди. Отасидан эҳтиёт қиламан, – деди.
– Эҳтиёт қиласиз? Нима, отаси ўгайми? – дедим ҳайрон бўлиб.
– Йўқ, ҳақиқий отаси. Лекин аҳлоқи... Она-онам боши эгилмаслиги учун шу одамга беришга мажбур бўлишган. Йиллар давомида нималарни кўрмадим, дейсиз. Лекин эрим ҳеч одам бўлай демайди. Ажрашай, десам, “Ҳаммангни ўлдираман”, деб қўрқитади. Афсуски, бу гаплари шунчаки чўчитиш эмас, эримда, ҳаттоки юрак борлигига ҳам ишонмайман. У шундай шавқатсиз одам, деди.
Сиз ўз отасидан қизларини эҳтиёт қилаётган бу аёлнинг аҳволини, қандай яшаётганини тасаввур қиляпсизми? Жамиятимизнинг бундай оғриқли дардларига қандай даво топишимиз, ҳаттоки Худонинг борлигига ҳам ишонмайдиган тубан кимсаларни қай йўл билан тарбия қилишимиз мумкин?!
СИНГАН ҚАЛБ ИЗТИРОБЛАРИ
Ҳамшира қўлимга томчи дорини улаб қўйиши билан қўл телефони жиринглаб қолди. Телефонданми ёки гапираётган одамнинг овози баландлигиданми, нариги томондан асабийлашаётган эркакнинг гаплари аниқ эшитиларди: “Нега ҳадеб телефон қилаверасан, нима керак ўзи сенга?” Ҳамширанинг юз-кўзидан босиқлик билан жавоб қайтаришга уринаётгани кўриниб турарди:
– Олти йил давомида сизни бирор марта безовта қилмадим. Алимент тўламаслик баҳонасида ажримни ҳам чўзиб келяпсиз. Қизингиз эртага 12 га киради. Мучал ёши. У ҳар куни сизга хат ёзади, хатларининг кўплигини кўрсангиз ҳайрон қоласиз. Укаси йиртиб қўймаслиги учун асраб-авайлайди, беркитади. Ўғлингиз яқинда 6 ёшга киради. Сизни танимайди ҳам. Қизингиз туғилган кунимга ҳеч нарса керакмас, фақат дадамни кўришни хоҳлайман, деяпти. Ҳеч бўлмаса қизингизни кўнгли учун келиб кетинг...
Эркакнинг истеҳзоли кулгани, сўнг ғўлдираниб, “Яхши, унда 100$ берсанг бораман”, деган ёқимсиз овози эшитилди.
Ҳамшира кутилмаган гапдан қотиб қолди. “Нималар деяпсиз? Ахир...” деб гапини тугатмасидан эри: “Бўлмаса, бормайман”, деганича телефонни ўчириб қўйди...
Бу қандай отаки, соғинчдан ўксиб ўсаётган ўз фарзандига дийдорини кўрсатиш учун пул талаб қиляпти?!
Шу пайт аксига олиб игна ҳам томиримдан чиқиб кетди. Ҳамшира томирга қайта тушишга уринди. Қўллари асабдан титрар, кўзлари жиққа ёш. Гўёки, энди томиримга дори эмас, синган аёл қалбининг изтироб, алам, ўкинч аралаш кўз ёшлари томчилаб, сизиб кираётгандек эди...
ПАРОКАНДАЛИК
Муаттар опа яна бошига рўмолини қаттиқ боғлаб олганича кўчамиздан шошиб ўтиб кетяпти. Кўзларининг қизарганидан билиш мумкинки, йиғлаган ёки қон босими кўтарилган. Лекин шу аҳволдаям кўчага чиқибди. Муаттар опанинг 3 та қизи бор. Ҳаммаси уйли-жойли, яхши хонадонларга келин бўлишган. Аммо отанинг ассосиз зуғум ва қийноқлар остида ўсган қизлар туғилиб, катта бўлган уйига келишни исташмайди. Шу боис онаси би