معکوس

چند نفر رو می‌شناسم که واقعا از شرایط راضین. اونا این تصور رو دارن که ریاضت و سختی می‌کشن و نون کمتری سر سفرشون میاد تا دشمن شکست بخوره. شما می‌تونید قانعشون کنید اشتباه می‌کنن؟ اینکه این شرایط عالی که هیچی، حتی نزدیک به خوب هم نیست؛ فاجعه‌ست. اما اونا از کاری که دارن می‌کنن و از سختی که می‌کشن حس رضایت دارن. با هر عقل سالمی و از هر زاویه‌ای این مسئله غلطه ولی برای اونا اینطور نیست. اما تمام این‌ها باعث شد به یه چیزی فکر کنم. «من چه سختی نابه‌جا و اشتباهی رو از درون دارم به خودم تحمیل می‌کنم؟ که فکر می‌کنم باعث فضیلت و درستی می‌شه اما واقعا اینطور نیست.»

پایان این سریال رو اعلام می‌کنیم

فایده نداره

همینطوری فصل سه انقدر افت کرده بود که باید رها می‌کردم

یه اپیزود دیگه به فصل ۴ تد لسو فرصت می‌دم تا ببینم راضیم می‌کنه یا نه این حجم از فمنیست زورچپون شده قابل تحمل نیست

این قابلیت رندوم از هرچیزی حرف زدن بعضیا رو واقعا دوست دارم. مغز خودم جدیدا به مختصرترین حالت ممکن حرف تولید می‌کنه.

چند تا نوشته کوتاه از کافکا که ارزش خوندن دارن و آلمانیشون تصمیم (Entschluss) گشت و گذار در کوهستان (Des Ausflugs ins Gebirge) پنجره‌ای رو به خیابان (Das Gassenfenster) یه چیز دیگه داستان حکم از کافکا ارزش خوندن نداره.

عادی‌ترین تفریح پسرا:

من اینو خواستم بخرم ولی ۶۰۰ تومن بود پس نشد بخرم شما فکر کنید من الان دفتر نارنگی دارم

کلوزاپ کیارستمی همش اینطوریه که wtf

The double life of Veronique

دیگه بسه این کار

تموم این شب‌هایی که ناشناس گذاشتم قشنگیای خودشم داشت

این اخرین دفعه‌ایه که ناشناس این مدلی می‌ذارم احتمالا

حالا که ۱۲ شد

راستی

فکر کنم رفت دراما پیدا کنه

‌ https://t.me/reverse131313/29300 کجا رفت پس ما منتظریم

بس کن مرد

خب اینجا هستی الان بالاست نزدیکتره بهت که ببینی