فوائد علمیة

ای تو سرچشمهٔ حیوان و حیات همگان جوی ما خشک شده‌ست آب از این سو بگشا - مولانا #شعر

زیر سنگِ آسیاب روزگار افتاده‌ایم خوشهٔ زرین عمر ما چه ارزان آرد شد #شعر

#دعاهای_پیامبر

در بعضی از کتب سلف آمده است که: هرگاه خواستی مردم را وعظ و ارشاد بکنی ابتدا بر خودت همان وعظ را عرضه کن. اگر آن را پذیرفتی پس ارشاد کن اگر نپذیرفتی پس از خدا شرم کن. [لطائف المعارف صفحه ۵۳ (فضل التذکیر بالله ومجالس الوعظ]

«درمان اغلب جنون‌های دوران جوانی فقط ازدواج است» - الدر الثمین

بترس از اینکه در بین مردم ولی الله باشی و در خلوت اهل گناه

امام خلیل بن احمد الفراهیدی رحمه الله می‌گوید: ليس بحفظٍ ما حَوَى القِمَطرُ                  العلمُ ما حَواهُ الصَّدرُ یعنی: آن علمی که در دفتر و کیف هست، علم نیست، بلکه علم حقیقی در سینه هاست.

معمر و مجاهد رحمهما الله می‌گویند: «ما طلب علم را شروع کردیم و هیچ نیتی نداشتیم، سپس خداوند متعال نیت خیری به ما بخشید».

مراحل پایان کودکی و آغاز جوانی یک مرحلهٔ به شدت آزمایشی است که آدم در آن شرایط کارهای عجیب و غریب زیادی انجام می‌دهد و این تا حد زیادی طبیعی است. در مرحله‌ای که ناگهان صدای آدم کلفت می‌شود و یک باره رشد بدنی‌اش سرعت می‌گیرد، او با عقلی که هنوز در دوران کودکی جا مانده و بدنی که شاید اندازهٔ پدرش شده کارهایی می‌کند که ده سال بعد شاید از به یاد آوردنش هم شرم کند. ما همه از این مرحله گذشتیم اما فرصتی که برای نسل ما وجود داشت این بود که آن کارها و آن سوتی‌ها تنها در حافظهٔ بعضی آدم‌های نزدیک به ما ماند و حافظه هم که می‌دانید، به تدریج کم‌رنگ می‌شود. انگار آن مرحله یک برگهٔ چرک‌نویس بود که به ما دادند و سپس امحا شد. اما این شانسی است که نسل کنونی ندارد. آنها همهٔ خطاهای آغاز جوانی را بر روی اینترنت به یادگار می‌گذارند. من ایمیلی دارم مربوط به سال ۲۰۰۳ میلادی، که هنوز سرجایش هست. نوشته‌هایی دارم از سال ۱۳۸۲ شمسی، دست نخورده بر روی یک سرویس دهندهٔ وبلاگ. اینترنت جایی است که اگر چیزی در آن گذاشتی بعید است کاملا پاک شود. اینترنت حافظهٔ نزدیکان نیست. دلم می‌سوزد برای نوجوان‌هایی که الان از روی سوء تفاهم و کم تجربگی هر چیزی را روی سرورهایی به یادگار می‌گذارند در آن سوی اقیانوس و چه بسا سال‌ها بعد با کلیپ شرم آور خودشان روبرو شوند که دوباره ترند شده است. دلم می‌سوزد که فرصت فراموشی و آزمون و خطا از آنها گرفته شد. آنها خودکار به‌دستانی هستند که برگهٔ چرک‌نویس ندارند. - استاد عبدالله محمد

«عاقل باید از رها ساختن نگاهش خودداری کند، زیرا چشم آنچه را به آن دستیابی ندارد بر غیر آنچه هست می‌بیند». ـ امام ابن مفلح حنبلی (الفروع) منظور امام ابن مفلح این است که وقتی شخصی نگاهش را به جنس مخالف یا حتی دارایی‌های کسی می‌دوزد اما به آن دسترسی ندارد او را زیباتر و بهتر از آنچه واقعا هست می‌بیند و این بر حسرت او می‌افزاید، حال آنکه هر چه ما می‌بینیم به همان زیبایی که به نظر می‌رسد نیست و ظاهر زیبا در کنار حسرتِ دست نیافتن، بسیاری از عیب‌ها و نقص‌ها را از دید ما پنهان می‌کند. این نصیحت یک امام که در قرن هشتم هجری می‌زیسته چقدر مناسب دوران اینستاگرام و فیلترهای آن است، دورانی که همه، خود و دارایی‌های خود (و حتی آنچه ندارند) را در بهترین حالت به نمایش می‌گذارند و نصیب بینندهٔ بی‌خبر چیزی جز حسرت نیست. افراد از آنچه در عکس پروفایل آنان می‌بینید، معمولی‌ترند. - استاد عبدالله محمد

چشم من هرگز ندیده آدمی بی‌درد را زندگی رنجِ مدام است، آدمی سرسخت باش! #شعر

بی‌رمق با پای لنگی تا بهاران آمدیم با دلی افسرده از باغ زمستان آمدیم! سال سختی را به سر بردیم و هر شکلی که بود زنده از اعماق آن امواج طوفان آمدیم! #شعر

ما هیچ‌تر از هیچ، پی هیچ دویدیم جز هیچ، در این هیچ، دگر هیچ ندیدیم بر هیچ نشستیم و بر این هیچ براندیم بر هیچ بماندیم و بر این هیچ بریدیم - مولانا کسی که دنبال دنیاست خودش را هیچ میکند و به هیچ هم دست نمی‌یابد و آنچه هم به آن دست می‌یابد هیچ است. در فانی تلاش کردن نتیجه‌اش هیچ و فانی‌ست #شعر

اگر به خاطر کارَت، نمازت را از دست دادی نه دنیا را بدست آوردی و نه آخرت را.

هیچگاه نگذار کارَت، دینت را به حاشیه ببرد.

هیچگاه نگذار کارت، دینت را به حاشیه ببرد.

مستمع خوبی باشیم که این از ادب است

دکتر هشام عبد الجواد الزهیری می‌گوید: «هرچه خواب زیاد شود قلب سخت تر می شود و وقت گرانبها از دست می رود و هرچه خواب کم تر باشد، شخص امکان بیشتری برای انجام عباداتش خواهد داشت». 🔸 یکی از سلف می گوید: «بار الها مرا از خواب زیاد به کمتر خوابیدن شفا بده». گویا که خواب مرض است. 🔸 دیگری می گوید: «اگر خواب اجباری و طبیعت خلقت بشری نمی بود، از الله می خواستم که هرگز نخوابم». 🔸 مادر سلیمان علیه السلام به او در حالی که کودک بود، گفت: «ای پسرکم شبها زیاد نخواب زیرا زیاد خوابیدن در شب انسان را در قیامت تهیدست می‌کند». الله متعال در مورد عابدان می فرماید: "كَانُوا قَلِيلا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ" (آنها بخش کمی از شبانگاهان را می خوابیدند). 🔸 و مقصود از کم خوابیدن این نیست که انسان آنقدر کم بخوابد که اذیت شود، منظور این است تا جایی که در استطاعتش است، کم بخوابد، از ۸ ساعت بیشتر نخوابد و اگر توانست از ۵ ساعت بیشتر نخوابد، بسیار پسندیده تر است والله المستعان. 🔸 آنچه اشتباه است، این است که شبها آنقدر بیدار باشد که نماز صبح را با کسالت و خستگی بخواند، زیرا به امورات فرض باید بیشتر اهتمام ورزید تا نفل و سنت. 🔸 از سلف نقل است که : «ترس از جهنم خواب را از چشم عابدان پرانده است» و باز گفته اند: «اگر در مورد جاودان ماندن کفار در آتش تفکر کنید، هیچگاه نمی‌خوابید». 🔸 طالب علم در اوقات امتحاناتش نمی‌خوابد مگر اندکی، پس حال و وضع طالب آخرت باید چگونه باشد؟

این گنجشک‌ها خیلی کم با آدم انس می‌گیرند مگر اینکه انسان خیلی خوبی باشی