Saved Messages

من آدم پیچیده‌ای نیستم؛ فقط ساکتم. سکوت آدم‌ها را پیچیده می‌کند. ناشناخته‌ها از آدم چیزی می‌سازد که انگاری باید خیلی زور بزنی تا آن را بفهمی. ولی همین‌که زبان باز ‌کنی و حرف می‌زنی، سادگی‌ات پخش می‌شود بیرون. وِلُو می‌شود روی فرش و خب از این به بعد باید تلاش کنی تا توضیحاتت قابل فهم باشد. باید تلاش کنی تا حرف‌هایی که به مذاق دیگری خوش نیامده را توجیه کنی و هی حرف بزنی و حرف بزنی و پوچی‌ات را عریان‌تر سازی. توضیح بدهی، توجیه کنی. پرت‌وپلا بگویی. شاید برای همین است که سکوت از همه‌چیز منطقی‌تر است. لال بودن خیلی بهتر است از حرف زدن و حرف زدن و توجیه کردن و توضیح دادن.

فکر کنم مجلس امام حسین تنها جایی باشه که ما با ذره‌ذره‌ی وجودمون جمله‌ی "قدر لحظه لحظه‌ی زندگیتو بدون" رو درک میکنیم.

خدایا تصویر و یاد کسانی که به واسطه‌ی رفتارِ اشتباه‌شان نسبتِ ما با روضه, هیئت, منبر, روحانی, و دین تو برهم می‌زنند را از ذهن ما پاک کن و نعمت بهره از صوت مداحان و منبریان و سینه‌زن‌های حقیقی را به ما برگردان..

دلم می‌خواد امشب برات بمیرم.

ذکر امشب: صائب به قدر مستمعان خرج کن سخن ..

هرچقدر افراد و تفکرات در صددِ مصادره به مطلوب کردنِ واقعه عاشورا و مسیر حسین علیه‌السلام باشند، ثمری نخواهد داشت؛ چراکه شخصِ حسین ابن علی و قیامش تحت مصادره هیچ قشر و هیچ تز فکری نمی‌رود.

یک سِرّی هست که عاشق امام حسین شدی و دعوتت میکنن که بیایی هیئت قدر خودتو بدون وگرنه هستن کسایی که حتی نمیدونن محرم شروع شده ! @funtom_fz

یکی‌تون استوری کرده بود: اگه بدونی چقدر ادم زیر خاک خوابیده که آرزوشه، حسرتشه یه بار دیگه بیاد زنده بشه یه یا حسین بگه .. @panaah_ir

‏دیدی امام حسین علیه‌السلام یک بیا به زُهیر گفت چه شد! و او را چگونه ساخت؟ امیدوارم به همه ما یک بیا بفرماید.. میرزا اسماعیل دولابی @ir_tavabin

دهه‌ی محرم، گلدن تایم ِ رفتن تو غار تنهاییه.

فقط اشک کافی نیست. روضه‌ها رو اشک شو، فکر شو، دغدغه شو. حرکت شو.

ای خریدارِ دست و دل بازِ همه اهل ضرر؛ سلامٌ علیک ..

پذیرفتن این‌که دوست ‌داشتن هم می‌تواند رنج‌آور باشد برایم عذاب‌آور بود. من هرگز این بُعد از دوست ‌داشتن را ندیده بودم. فکر می‌کردم نقطه‌ی امن و آخرین پناهگاه آدم‌ها همین دوست ‌داشتن است.‌ اما حالا می‌بینم چقدر آدم احساس غربت می‌کند وقتی کسی را دوست دارد، و این میل و علاقه چقدر انسان را آسیب‌پذیر و بی‌پناه می‌کند. دیگر نمی‌خواهمش؛ و ترجیح می‌دهم در همین انزوا به دور از آدم‌ها زندگی‌ام را پایان بدهم.

پذیرفتن این‌که دوست‌داشتن هم می‌تواند رنج‌آور باشد برایم عذاب‌آور بود. من هرگز این بُعد از دوست‌داشتن را ندیده بودم. فکر می‌کردم نقطه‌ی امن و آخرین پناهگاه آدم‌ها همین دوست‌داشتن است.‌ اما حالا می‌بینم چقدر آدم احساس غربت می‌کند وقتی کسی را دوست دارد، و این میل و علاقه چقدر انسان را آسیب‌پذیر و بی‌پناه می‌کند. دیگر نمی‌خواهمش؛ و ترجیح می‌دهم در همین انزوا به دور از آدم‌ها زندگی‌ام را پایان بدهم.

کسانی که فراموش می‌شوند و با این فراموشی خو می‌گیرند را ستایش می‌کنم. آن‌‌ها انسان‌هایی هستند که روح بزرگ و قلب‌هایی پر از اندوه دارند.

که روضت درمون دردامه که روضت درمون دردامه که روضت درمون دردامه که روضت درمون دردامه

شنیده ام که دلت هر کجا گرفت و شکست به پشت بام برو زیر آفتاب بایست سلام کن به حسین و شبیه ابر ببار بر آن کسی که خدا در غمش نخست گریست...