-I will leave here someday.

اقا ما یه چایی بخوریم و دیگه فقط کار.

اوایل دانشگاه اصلا خوب نمی‌گذشت و خیلی احساس تنهایی و فلاکت داشتم. تنها ذوقی که داشتم این بود که بعد کلاس برم انقلاب رو بگردم و خرت و پرت پیدا کنم تا بتونم باهاشون ژورنال درست کنم و پست کنم. عکس گرفتن ازشون هم داستانی داشت، اوایل توی اتاق ازشون عکس میگرفتم ولی بعد هرجور شده باید میرفتم بیرون یه لوکیشن مناسب پیدا کنم. از باغچه و گلای کاخ گلستان تا پارک طالقانی و کافه‌ی دم دانشگاه. واقعا عکس‌هام رو هم دوست داشتم. از یه جایی به بعد سلیقه‌م کم کم عوض شد و دیگه ژورنال درست نکردم. کم کم همه خورده کاغذ و ابزاری که داشتم رو هم ریختم دور. اما واقعا اون روز‌ها بهم خوش گذشت. الان فکر نمی‌کنم دیگه هرگز به اون میزان ذوق برسم ولی قسمت عظیمی از روزگار الانمو مدیون همون ادم و علایقش هستم که ایده‌هاش رو عملی می‌کرد و جلوی ذهنش رو نمی‌گرفت.

اشکال نداره کارشناسی به نظرم بهتره اتفاقا قبولم نشدی نشدی منم ورودی بهمن بودم کارشناسی اتفاق بدی نیست اصلا

میشه منم یکم غر بزنم؟ با شرط معدل قرار بود برم دانشگاه ارتباط تصویری بخونم ولی کاردانیو قبول نشدمو و منتظر کارشناسیشم اگر اونو قبول نشم باید بمونم بهمن و اره بیشتر از یکم نگرانم حرفی داری بهم بزنی؟

اگر میدونی فایده نداره دیگه چه تلاشی اخه ولش کن برای ادم‌های جدید وقت بذار

وقتی میدونم دوسم نداره ولش کنم یا براش تلاش کنم؟(جفتمون خانومیم)

سرکلاسا بیشتر حواستو بذار رو معلم سعی کن کانکشنتو با دبیر حفظ کنی سرکلاسا تا گوش بدی بقیه چی میگن

رشته ام گرافیکه و کاملا با علاقه‌ی خودم اومدم ولی خب فضای مدرسه زیادی سمیه نمیدونم قراره چجوری تحمل کنم یه نصیحتی بکن.

موفق باشی خوش بگذره ایشالا که اتفاق بدی نیفته از کاسپلی‌هات به ماهم نشون بده

وارد عرصه عظیم گریم و کاسپلی دارم میشم حس میکنم قرارع تهش پشیمون بشم ولی کرمی شدمه ( پسرم)

https://t.me/iwillleavehere/6935 راستش من آرزو میکنم دوباره دبیرستان بهم سخت بگذره تا اینکه کلا زندگی

اخه بستگی به میزان صمیمیت هم داره اگر خیلییی بستی باشید بهتره صحبت کنید

https://t.me/iwillleavehere/6933 من دوستم باهام همین کارو کرد دلیلشم این بود که چون دراماهای کلاسمون زیاده نمی‌خواد تو دانشگاه با کسی دوست باشه نمیتونم بگم درکش میکنم یا نه ولی چون با احترام بهم گفت ازش ناراحت نیستم

اگر از تنبلیته که پاشو دیگه بالاخره از یه جا شروع کن رو کاغذ بنویس افکارتو حتما اگر مشکل چیز دیگه‌ای هست و درگیر افسردگی باشی پیگیری جدی تری نیازه

هفت هزار تا کار دارم، همیشه دلم می‌خواد یه تغییری توی زندگیم ایجاد کنم و ۶ ساعته افتادم رو تخت.

صبوری کنی و کمالگرایی رو بذاری کنار از فرصتت استفاده کن و هرچیزی که حس میکنی برات جالبه رو امتحان کن تا ببینی علاقه ‌هات چی هستن عجله هم نکن هیچوقت دیر نمیشه

به یک ادم ۱۹ ساله که تازه انتخاب رشته کرده و کنکور داده و از هیچیش و علایقش مطمئن نیست چه tip ای میدی؟:(

شما، چون هورمون‌های نوجوانانه هم داری. من و بقیه دوستانی که نوجوانی رو رد کردن درسته زندگی شلوغ و سختی داریم ولی حداقل دیگه نوجوون نیستیم روی این همه مکافات

بنظرت منیکه دبیرستان بهم جهنم میگذره زندگیم سخت تره یا تو که ۲۶ سالته؟💔