zargol.hooshmand

اگه اتفاقی افتاد و باز قطع شدیم و رفتیم که رفتیم که رفتیم، مراقب خودتون باشید 🤍🫂 باید چمدانم را ببندم، راه بیوفتم و بروم و میروم! اما به درگاه نرسیده از خود میپرسم، کجا؟ کجا را دارم؟ کجا بروم؟!! میترسم مضطربم و با انکه میترسم و مضطربم باز با تو تا اخر دنیا هستم میایم کنار گفتگویی ساده تمام رویاهایت را بیدار میکنم و اهسته زیر لب میگویم: « برایت اب اورده ام تشنه نیستی؟! »

.

🤍

.

اگه داشتید واسم اهنگ بفرستید دایرکت همینجا بازه شبتون هم بخیر 🤍🫂

خسته از تماشاگرِ گم شدن خود بودن

.

شجریان(سیاوش): شب چو در بستم و مست از میِ نابش کردم ماه اگر حلقه به در کوفت، جوابش کردم… منزلِ مردمِ بیگانه چو شد خانهٔ چشم، آن‌قدر گریه نمودم، آن‌قدر گریه نمودم که خرابش کردم… شرحِ داغِ دلِ پروانه چو گفتم با شمع، آتشی در دلش افکندم و آبش کردم… غرقِ خون بود و نمی‌مرد ز حسرت فرهاد، خواندم افسانهٔ شیرین و به خوابش کردم… دل که خونابهٔ غم بود و جگرگوشهٔ درد، بر سرِ آتشِ جورِ تو کبابش کردم… زندگی کردنِ من، مردنِ تدریجی بود… آنچه جان کند تنم، آنچه جان کند تنم، عمر حسابش کردم…

هایده : ای بی‌وفا، راز دل بشنو از خاموشی من این سکوت مرا ناشنیده مگیر… ای آشنا، چشم دل بگشا، حال من بنگر سوز و ساز دلم را نادیده مگیر… امشب که تو در کنار منی، غمگسار منی سایه‌ات سرِ من تا سپیده مگیر… ای اشک من، خیز و پرده مکش پیش چشم ترم وقت دیدن او، راه دیده مگیر… دل دیوانهٔ من، به‌غیر از محبت، گناهی ندارد؛ خدا داند… شده چون مرغ طوفان که جز بی‌پناهی، پناهی ندارد؛ خدا داند… منم آن ابر وحشی که در هر بیابان به تلخی سرشکی بیفشاند… به‌جز این اشک سوزان، دل ناامیدم گواهی ندارد؛ خدا داند… ای بی‌وفا، راز دل بشنو از خاموشی من این سکوت مرا ناشنیده مگیر… ای آشنا، چشم دل بگشا، حال من بنگر سوز و ساز دلم را نادیده مگیر… دلم گیرد هر زمان، بهانهٔ تو سرم دارد شور جاودانهٔ تو… روی دل بود به سوی آستانهٔ تو… چو آید شب، در میان تیرگی‌ها گشاید پر، روح من به شور و غوغا… رو کند چو مرغ وحشی، سوی خانهٔ تو… ای بی‌وفا، راز دل بشنو از خاموشی من این سکوت مرا ناشنیده مگیر… ای آشنا، چشم دل بگشا، حال من بنگر سوز و ساز دلم را نادیده مگیر…

این کار کمتر شنیده شده از هایده برای امشب🤍

.

کنسرت تهران بابک خانقلی عزیزم هست🤍 @Ghalandarie67