جمله کوتاه / تکست کوتاه

تو رفتی و من با یک دنیا حرف ماندم، با بغض‌هایی که هیچ‌وقت نگفتم. چه سخت است کسی را دوست داشته باشی، اما مجبور باشی وانمود کنی که دیگر نیست…

نه رفتنت را باور کردم، نه ماندنت را توانستم، میان خاطرات تو و تنهایی خودم شکستم. تو دور شدی و من هنوز همان آدمم، با قلبی که برای تو تپید و برای تو شکست…

قشنگه

یه روز می‌فهمی بعضی از نرسیدن‌ها؛ بزرگ ترین شانس زندگیت بودن.

چه سخت است لبخند بزنی، وقتی قلبت مدت‌هاست عزادار کسی است که هنوز نفس می‌کشد.

در آخر تو راضی به اندوه من شدی و این جواب همه چیز بود.

تا ابد از تو برای من، چشمانی غمگین میماند

رفتی… و بعد از تو جهانم نفس کم آورد، هر خنده‌ی من بوی غم و درد آورد. من ماندم و یک مشت خاطرات خاموش، که هر شب مرا تا صبح به گریه می‌آورد…

من هنوز گاهی به همان روزها برمی‌گردم، به لحظه‌هایی که کنار تو آرام بودم. حالا از آن عشق فقط یک خاطره مانده، و قلبی که هنوز رفتنت را قبول نکرده است…

دلم برای کسی تنگ شده که دیگر سهم من نیست، برای صدایی که دیگر نمی‌شنوم، برای چشمانی که دیگر به من نگاه نمی‌کند… گاهی دلتنگی یعنی دوست داشتنِ یک خاطره.

امشب حتی خود خدا هم گریش گرفته از غمی که دارم

کنار آدم‌هایی که بیمار شدی درمان نمیشی.

درد یک سرزمین، فقط خرابی دیوارهایش نیست؛ خستگی مردمانی‌ست که دیگر به چیزی باور ندارند.

عاشق بودم و او قدر "بُزی" فهم نداشت؛ چه کنم باز که او "حبه ی انگور" من است!

اگر روزی از کنارم گذشتی و مرا نشناختی، بدان که من همانم… فقط کمی شکسته‌تر. همان کسی که روزی با بودنت زنده بود، و امروز با نبودنت آرام آرام پیر می‌شود…

‏هنوزم گوشه‌ای از قلبم بابت چیزایی که حقم نبود ولی تجربشون کردم، درد می‌کنه.

صبحِ من خیری نداره، بی طلوعِ چشم تو.

فکر کردی میتونی ناراحتم کنی؟ بدبخت من خودم همیشه ناراحتم

https://t.me/iRoChatBot?start=sec-ffefdjegcc وقتی رفت با چه آهنگیو گوش دادی؟ (غمگین ترینشو میزارم چنل)