𝐖𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐎𝐟 𝐇𝐞𝐚𝐫𝐭

رؤیای ناممکن. A Eunuch's Dream (1874) Jean Lecomte du Nouÿ (1842-1923). «رویای یک خواجه» (۱۸۷۴) اثر ژان لُکُنت دو نوئی (۱۸۴۲–۱۹۲۳)، نقاش فرانسوی. این نقاشی نشان می‌دهد که یک خواجه در رؤیای ازدواج با زنی زیبا فرو رفته است. پس از کشیدن تریاک، او در خوابی غرق می‌شود که در آن زنی زیبا از حرمسرا را می‌بیند؛ زنی که آرزوی ازدواج با او را دارد. اما خواجه‌ها اخته می‌شدند، و همراه کوچک زن که چاقوی بزرگی با لکه‌هایی از خون در دست دارد، یادآوری ظریفی است از این‌که این آرزو هرگز برای او ممکن نخواهد شد. این صحنهٔ شرقیِ جذاب از کتاب «نامه‌های ایرانی» (۱۷۲۱) نوشتهٔ شارل مونتسکیو الهام گرفته شده است؛ داستانی دربارهٔ دو اشراف‌زادهٔ خیالی ایرانی که به فرانسه سفر می‌کنند.

The Vale of Tears (1883) Gustave Doré (1832-1883). «درهٔ اشک‌ها» (۱۸۸۳) اثر گوستاو دورِه (۱۸۳۲–۱۸۸۳)، هنرمند فرانسوی. این نقاشی اثری بسیار عظیم است با ابعاد ۴۱۳٫۵ × ۶۲۷ سانتی‌متر (۱۶۲٫۸ × ۲۴۷ اینچ) که صحنه‌ای از انجیل متی، فصل ۱۱، آیهٔ ۲۸ را به تصویر می‌کشد؛ جایی که عیسی می‌گوید: «ای همهٔ شما که از رنج و بار سنگینی که بر دوش‌تان نهاده شده خسته‌اید، نزد من آیید؛ من به شما آرامش خواهم داد.» در دوردست، پیکره‌ای نورانی از عیسی دیده می‌شود که صلیبی را حمل می‌کند. او با دست خود به مردمی که در پیش‌زمینه قرار دارند اشاره می‌کند تا از او پیروی کنند. این افراد همگی به نوعی در رنج‌اند و از سنین و طبقات مختلف جامعه هستند. دوره کار بر روی این اثر را بلافاصله پس از مرگ مادرش در سال ۱۸۸۲ آغاز کرد و آن را اندکی پیش از مرگ خود در سال بعد به پایان رساند.

(مرگ در اتاق بیمار)ادوارد مونک تو این تابلو تقریبا جسد حضور نداره اما میتونیم مرگ رو در واکنش زنده‌ها ببینیم مونک میخواد بگه مرگ در بدن مرده نیست مرگ در چهره زنده ها صورت میگیره این نقاشی درباره ویرانی زندگی کسایی هست که زنده موندن.

«نابودی ناوگان عثمانی در خلیج چِشمه»، حدود ۱۷۷۱. اثر یاکوب فیلیپ هاکرت (آلمانی، ۱۷۳۷–۱۸۰۷). این نقاشی دراماتیک، ویرانی فاجعه‌بار ناوگان عثمانی را در جریان نبرد چشمه در ژوئیهٔ ۱۷۷۰ به تصویر می‌کشد؛ نبردی دریایی که یکی از پیروزی‌های سرنوشت‌ساز امپراتوری روسیه در جنگ روسیه و عثمانی (۱۷۶۸–۱۷۷۴) بود. هاکرت لحظه‌ای از آشوب و نابودی را ثبت کرده است؛ جایی که آتش و انفجارها کشتی‌های لنگرگرفتهٔ ترک را درمی‌نوردند و آسمان شب را به جهنمی شعله‌ور بدل می‌کنند که بازتاب آن بر سطح آب دیده می‌شود. ستون‌های عظیم دود و آتش، در کنار سایه‌های تیرهٔ ناوهای جنگی و قایق‌های در حال فرار، هم وسعت این فاجعه و هم قدرت هراس‌انگیز جنگ دریایی در عصر کشتی‌های بادبانی را نشان می‌دهند. این صحنه یادمانی زنده از یکی از تعیین‌کننده‌ترین و ویرانگرترین نبردهای دریایی قرن هجدهم است.

در کل ذات هنر همین است تا رسیدن مرگ مارا سرگرم نگه میدارد @WingsOfHeart࿐

From the Depths (c. 1906) William Balfour Ker (1877-1918). «از اعماق» (حدود ۱۹۰۶) اثر هنرمند کانادایی-آمریکایی ویلیام بالفور کِر (۱۸۷۷–۱۹۱۸) است. در جریان یک رویداد اجتماعی مجلل برای ثروتمندان، در تالاری بزرگ، ناگهان دستی گره‌کرده از میان کف سالن بیرون می‌زند. زیر این کف، مردمی از طبقهٔ کارگرِ در تنگنا قرار دارند. این اثر، کاری تمثیلی است که در آن توده‌های رنج‌کشیده در پایین، به‌عنوان بنیانی به تصویر کشیده شده‌اند که دنیای ثروتمندان بر روی آن استوار است.

Antonio Ciseri (1821-1891). این اثر در سال ۱۸۶۴ توسط نقاش سوئیسی-ایتالیایی آنتونیو چیِزِری (۱۸۲۱–۱۸۹۱) خلق شده است. عنوان آن «مریم مجدلیهٔ توبه‌کار» است. مریم مجدلیه در زمان مصلوب شدن و دفن عیسی حضور داشت و از نخستین کسانی بود که در عید پاک آرامگاه خالی عیسی را کشف کرد، و همچنین اولین کسی بود که با عیسیِ رستاخیز‌یافته دیدار کرد. اما در اینجا او در دوره‌ای زودتر از زندگی‌اش به تصویر کشیده شده است؛ لحظه‌ای که از برخی انتخاب‌های زندگی خود پشیمان است. دستانش را بر چهره‌اش گذاشته و حالت صورتش را پشت موهای بلندش پنهان کرده است. با این حال، زبان بدن او آن‌قدر گویاست که می‌توان فهمید سرشار از پشیمانی است. تصویر «مجدلیهٔ توبه‌کار» در طول زمان میان هنرمندان محبوب بوده است. گاهی او به‌عنوان زنی که پیش‌تر روسپی بوده به تصویر کشیده می‌شود، گاهی در زمانی که پاهای عیسی را تدهین می‌کند، و گاهی نیز در سی سال پایانی زندگی‌اش که بنا بر روایت‌ها به‌عنوان زاهدی توبه‌کار در غاری در جنوب فرانسه زندگی می‌کرد.

#معرفی_اثر “The Lunatic of Etretat”, 1871 by Hugues Merle 🏛 «دردی که پذیرفته نشد» چهره زنی ترسیده و دیوانه که به جای کودک کنده ای چوب را بغل کرده آیا "دیوانه" مرل در سوگ از دست دادن یک کودک است یا دیوانه از اشتیاق برای فرزند؟ در حالی که هیچ پاسخ روشنی قابل مشاهده نیست، ما باید در مورد سرنوشت او فکر کنیم. اندوه فیگور مشخصه رمانتیسیسم است، سبکی که بر تصاویر رنج، جنون و مرگ تاکید می‌کرد. این تصاویر غالباً کنایه‌هایی به رنج‌های اجتماعی گسترده‌تر یا تحولات سیاسی بودند. به عنوان مثال، مرل "دیوانه" را در سال 1871 نقاشی کرد، همان سالی که فرانسه در جنگ فرانسه و پروس شکست خورد. امید شمشیری دولبه هست، مردم فرانسه که امید پس گرفتن سرزمین خود را داشتن و از سوی دیگر تحولات سیاسی هرگز اجازه نمی‌داد این اتفاق بیفتد. دیوانه ای که از شوق و سوگ دیگر نمی‌داند چه چیزی را بغل کرده @WingsOfHeartੈ࿐

بدو گفت کاین بودنی کار بود بمان تا چه گردد نباید درود خورش ساز و آرامشان ده به خورد نباید جز این چاره‌ای نیز کرد به جز مغز مردم مده‌شان خورش مگر خود بمیرند از این پرورش نگر تا که ابلیس از این گفت‌وگوی چه کرد و چه خواست اندر این جستجوی مگر تا یکی چاره سازد نهان که پردخته گردد ز مردم جهان (فردوسی) نقاش : ناز نجفی

هیچ وقت فکر نمی‌کردم عکس آخری ازت میگیرم این باشه برادرم بودی الهام بخشم بودی همه زندگیم بودی چشم چراغم بودی

یه مدت سرم شلوغه ناراحتم و کم کارم ببخشید اگه کاری نمیکنم بهتر بشم بازم براتون نقاشی میذارم

‏فرش‌فروشی در قاهره، اثر ژروم نقاش فرانسوی ‏به شعر حافظ روی فرش توجه کنید: ‏رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید ‏وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید @kheshtbekhesht