خانه روانشناسی"ماه کامل"

هر گاه تو #رابطه به اینجا برسی که بگی:  من تو را دوست دارم همانطور که هستی نه بخاطر چیزهایی که بمن میدهی ، نه بخاطر چیز هایی که من می خوام باشی یا ارزو دارم باشی ، بلکه همانطور که هستی.. درست در این‌ نقطه چیزی که منظور رابطه اگاهانه  نامیده می شود را دریافته اید . غیر ازین هر چیزی که شما به ادعا عشق می نامیدش ؛  قدرت است. #یونگ @fullmoon_r

چرا بعضی زوج‌ها هرچه بیشتر با هم حرف می‌زنند، از هم دورتر می‌شوند؟ در یک پژوهش منتشرشده در سال ۲۰۲۶، رابطه بین ناامنی دلبستگی، الگوهای ارتباطی و رضایت از رابطه در ۲۶۳ زوج بررسی شد. یکی از الگوهای مهمی که پژوهشگران بررسی کردند، چرخه «تعقیب و عقب‌نشینی» بود. این چرخه معمولاً به این شکل اتفاق می‌افتد: یک نفر احساس می‌کند به‌اندازه کافی دیده نمی‌شود یا از نظر عاطفی امنیت ندارد. برای گرفتن اطمینان، بیشتر سؤال می‌پرسد، اعتراض می‌کند، توضیح می‌خواهد و تلاش می‌کند طرف مقابل را به گفت‌وگو وادار کند. اما طرف مقابل این رفتار را فشار یا انتقاد تجربه می‌کند؛ بنابراین سکوت می‌کند، بحث را تمام می‌کند یا از نظر عاطفی فاصله می‌گیرد. حالا اتفاق جالبی می‌افتد: هرچه یک نفر بیشتر برای نزدیک‌شدن تلاش می‌کند، دیگری بیشتر عقب می‌کشد. هرچه دیگری بیشتر عقب می‌رود، نفر اول احساس ناامنی بیشتری می‌کند و تلاشش را شدیدتر می‌کند. به این ترتیب، هر دو نفر ناخواسته رفتاری انجام می‌دهند که دقیقاً ترس طرف مقابل را تقویت می‌کند. نکته مهم این است که در چنین چرخه‌ای، مسئله فقط رفتار یک نفر نیست؛ بلکه الگویی است که بین دو نفر شکل گرفته و با واکنش‌های متقابل ادامه پیدا می‌کند. پژوهش نشان داد این الگوهای ارتباطی می‌توانند رابطه میان ناامنی دلبستگی و کاهش رضایت از رابطه را توضیح دهند. یک سؤال برای تأمل: در رابطه عاطفی، وقتی احساس ناامنی می‌کنی، بیشتر به دنبال طرف مقابل می‌روی یا از او فاصله می‌گیری؟ و آیا می‌دانی واکنش تو چه تأثیری بر واکنش بعدی او می‌گذارد؟ منبع: پژوهش منتشرشده در Journal of Marital and Family Therapy، سال ۲۰۲۶، با مشارکت ۲۶۳ زوج. @fullmoon_r

اگه ادمینتون تنبلی نکنه، می‌خواد یه دوره‌ی کامل و رایگان درباره‌ی «سایه‌ها» براتون ضبط کنه. 😁 لایک کنین ببینم چند نفر مشتاقن! اگه تعداد بالا باشه، شاید ادمینتون بالاخره بر تنبلی غلبه کنه و دست‌به‌کار بشه! 😂🖤

زندگی از ما می‌خواد با واقعیت روبه‌رو بشیم؛ با چیزهایی که هستن، نه چیزهایی که دلمون می‌خواد باشن. وقتی مسئولیت زندگی و انتخاب‌هامون رو نمی‌پذیریم و مدام از حقیقت فرار می‌کنیم، درد از بین نمی‌ره؛ فقط شکلش عوض می‌شه و خودش رو به شکل اضطراب، تعارض درونی و عصبیت نشون می‌ده. یونگ می‌گه بهتره سختیِ زندگی واقعی خودمون رو بپذیریم تا اینکه برای فرار از اون، تمام عمر با خودمون درگیر باشیم. چون فرار از حقیقت، ما رو از رنج نجات نمی‌ده؛ فقط رنجی تازه به وجود میاره #تسلیم @fullmoon_r

شدت دفاعت از یک چیز، همیشه نشونه قدرتت نیست؛ بعضی وقت‌ها نشونه ترسیه که نمی‌خوای باهاش روبه‌رو بشی. از خودت بپرس: من دارم از ارزشم دفاع می‌کنم یا از چیزی که می‌ترسم بدونش فرو بریزم؟ @fullmoon_r

شکر حضور تک تکتون قشنگای من🦋😍💫

یکی از اعضای مهربون اینو فرستادن خیلی قشنگ بود گفتم شماهم ببینید☀️💖 @fullmoon_r

اینجا کسی هست که راجع عالم ذر اطلاعات کامل و موثقی ‌ داشته باشه ممنون میشم به اشتراک بذاره تجربیاتشو به این آیدی @khazaliyan

اينو روزى صدبار بخونيد وقتی عصبی هستيد، جواب آدم هاى مهم زندگيتونو ندي

وقتی هنوز تمام ماجرا رو نمی‌دونی، این‌همه قاطعیت در قضاوت از کجا میاد؟ قبل از متهم کردن دیگران به ابهام و تناقض، نگاهی هم به پیش‌داوری خودت بنداز! @fullmoon_r

#سوگ می‌گفت: با اینکه از تصمیمم برای جدایی مطمئنم و می‌دونم ادامه این رابطه آسیب بیشتری بهم می‌زنه، نمی‌دونم چرا هنوز احساس گناه می‌کنم. پرسیدم: بابت چی احساس گناه می‌کنی؟ مکث کرد و گفت: می‌ترسم اشتباه کرده باشم. با خودم فکر می‌کنم اگه حق با من بود، چرا این‌قدر عذاب وجدان دارم؟ چرا هنوز دلم براش تنگ می‌شه؟ نکنه هنوز عاشقشم و دارم اشتباه می‌کنم؟ پرسیدم: از کجا نتیجه گرفتی که دلتنگی یعنی هنوز باید باهاش بمونی؟ اشک توی چشم‌هاش جمع شد و گفت: نمی‌دونم… 〰〰〰 🖌 پی‌نوشت: از نگاه روان‌کاوی، پایان یک رابطه فقط جدا شدن از یک آدم نیست؛ چون رابطه به‌مرور در دنیای درونی ما هم جا می‌گیره. ما فقط به حضور یک نفر عادت نمی‌کنیم؛ تصویرش، خاطراتش و انتظاراتی که ازش داریم رو هم درون خودمون حمل می‌کنیم. به همین دلیله که بعد از جدایی، ممکنه یک بخش از وجودمون خواهان رفتن باشه و بخش دیگه هنوز به دنبال نزدیکی و بازگشت. این تعارض درونی لزوماً به معنای اشتباه بودن تصمیم نیست؛ نشون می‌ده دنیای عاطفی ما هنوز در حال کنار اومدن با فقدان رابطه‌ست. از طرف دیگه، پایان رابطه نوعی فقدانه و فرد وارد فرایند سوگواری می‌شه. سوگواری فقط برای از دست دادن یک آدم نیست؛ برای خاطرات مشترک، عادت‌ها، امیدهایی که سال‌ها بهشون دل بستیم و آینده‌ای که قرار بود با اون آدم بسازیم هم هست. گاهی چیزی که بیشتر از خود آدم دلتنگش می‌شیم، تصویریه که از آینده مشترکمون ساخته بودیم. از طرف دیگه، در روان‌کاوی مفهومی به نام «فراخود» وجود داره؛ بخشی از روان که بایدها و نبایدهای درونی‌شده ما رو نگه می‌داره. مثلاً اگر از کودکی یاد گرفته باشی که آدم خوب کسیه که دیگران رو ناراحت نمی‌کنه، ممکنه حتی وقتی برای حفظ سلامت روانت از یک رابطه خارج می‌شی، بابت ناراحت کردن طرف مقابل خودت رو سرزنش کنی. انگار برای خوب بودن، باید از خودت بگذری! البته احساس گناه همیشه بی‌دلیل نیست؛ باید ببینی بابت رفتار اشتباهی احساس گناه می‌کنی یا صرفاً بابت انتخابی که برای مراقبت از خودت انجام دادی. رشد روانی یعنی بتونی بین مسئولیت‌پذیری و خودسرزنشگری تفاوت قائل بشی و به خودت اجازه بدی فقدان رابطه رو تجربه کنی، بدون اینکه هر بار از شدت دلتنگی در تصمیمت تجدیدنظر کنی. ممکنه هنوز عاشق کسی باشی، دلت براش تنگ بشه و برای نبودنش گریه کنی؛ اما بدونی ادامه زندگی با اون آدم به ضررت تموم می‌شه. قرار نیست برای پایان دادن به یک رابطه، اول تمام احساساتت نسبت به اون آدم از بین بره. گاهی باید برای چیزی که هنوز دوستش داری سوگواری کنی، نه اینکه برای فرار از دلتنگی بهش برگردی. #سوگ_جدایی #دلتنگی #احساس_گناه #دلبستگی #رشد_روانی @fullmoon_r

وقتی یک فکر منفی به ذهنت می‌آید، لازم نیست با آن بجنگی یا سعی کنی از خودت دورش کنی. نه باورش کن، نه با آن بحث کن. فقط متوجه حضورش باش و اجازه بده بگذرد. هر فکری که از ذهنت عبور می‌کند، لزوماً حقیقت ندارد و نیازی نیست به هر فکری واکنش نشان بدهی

الهی همیشه دلت خوش و خنده‌هات از ته دل باشه قشنگم😍💖 کودک درونت شبیه همین عکس همین‌قدر شاد بمونه و زندگیت پر از عشق و برکت باشه🦄🌈 الهی که شاد شاد شاد باشی هرلحظه و هرجایی✨🦋 @fullmoon_r