اثر | محمد رستم‌پور

امروز داشتم وصیّت‌نامهٔ رهبر شهید رو می‌خوندم (مربوط به سال ۴۲ قبل از دستگیری توسّط ساواک) دیدم آقا یه جاش این‌جوری نوشته: پدر و مادرم که در مرگ من از همه بیشتر عزادار هستند، به مُفاد حدیث شریف «إذا بَکَیتَ علی شیءٍ فَابْکِ عَلَی الحُسَیْن»، به یاد مصائب اجدادمان از من فراموش نخواهند کرد إن‌ شاء اللّٰه تعالی.. گویا دیگر کاری ندارم.. اللّٰهمَّ اجْعَلِ المَوْتَ أوَّلَ راحتی وَ آخِرَ مُصیبتی وَ اغْفِر لی و ارْحَمْنی بِمحمَّدٍ و آلِهِ الأطهار..

• العبد علیّ الحسینیّ الخامنه‌ای