𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'
الذهاب إلى القناة على Telegram
-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell
إظهار المزيد2 692
المشتركون
+424 ساعات
-97 أيام
-3230 أيام
أرشيف المشاركات
2 692
اینجا گرمه، اما خب با وجود همه اینا حس میکنم به جای پخته تر شدن فقط یخ میبندم.
تجربه ها، اونا زیر تموم اشتباهاتم دفنن و من از نبش قبر واژهها خوشم نمیاد.
حس میکنم که شهر بهم پوزخند میزنه.
درختهای نخل از بغض من بلندترن و انگار غم من حالا حالاها قصد باخت نداره و روز به روز بیشتر رشد میکنه.
نیهای خیزران، اونها واژههای مرگ رو توی گوشام نجوا میکنن.
کاش کسی به تمام اون شکر های تلخ بگه انقدر با نیهاشون مغز من رو هورت نکشن.
کاش بتونم یه پل طولانی روی باطلاق باقی مونده از کارون خشک شده اشتیاقم بکشم.
این شهر هنوز هم بوی جنگ میده..
کاش توی این زمین دفن نشم، کاش با گرمی خاکش سردی دی ماه تنم رو نگیره..
20 يوليو 2023, 21:28
2 692
اینجا گرمه، اما خب با وجود همه اینا حس میکنم به جای پخته تر شدن فقط یخ میبندم.
تجربه ها، اونا زیر تموم اشتباهاتم دفنن و من از نبش قبر واژهها خوشم نمیاد.
حس میکنم که شهر بهم پوزخند میزنه.
درختهای نخل از بغض من بلندترن و انگار غم من حالا حالاها قصد باخت نداره و روز به روز بیشتر رشد میکنه.
نیهای خیزران، اونها واژههای مرگ رو توی گوشام نجوا میکنن.
کاش کسی به تمام اون شکر های تلخ بگه انقدر با نیهاشون مغز من رو هورت نکشن.
کاش بتونم یه پل طولانی روی باطلاق باقی مونده از کارون خشک شده اشتیاقم بکشم.
این شهر هنوز هم بوی جنگ میده..
کاش توی این زمین دفن نشم، کاش با گرمی خاکش سردی دی ماه تنم رو نگیره..
20 يوليو 2023, 21:27
2 692
اینجا گرمه، اما خب با وجود همه اینا حس میکنم به جای پخته تر شدن فقط یخ میبندم.
تجربه ها، اونا زیر تموم اشتباهاتم دفنن و من از نبش قبر واژهها خوشم نمیاد.
حس میکنم که شهر بهم پوزخند میزنه.
درختهای نخل از بغض من بلندترن و انگار غم من حالا حالاها قصد باخت نداره و روز به روز بیشتر رشد میکنه.
نیهای خیزران، اونها واژههای مرگ رو توی گوشام نجوا میکنن.
کاش کسی به تمام اون شکر های تلخ بگه انقدر با نیهاشون مغز من رو هورت نکشن.
کاش بتونم یه پل طولانی روی باطلاق باقی مونده از کارون خشک شده اشتیاقم بکشم.
این شهر هنوز هم بوی جنگ میده..
کاش توی این زمین دفن نشم، کاش با گرمی خاکش سردی دی ماه تنم رو نگیره..
20 يوليو 2023, 21:26
20 يوليو 2023, ~21:26
2 692
#part26
به زور نشوندمش توی تشت اب.
به محض اینکه اب به بدنش نفوذ کرد صدای غرشش قط شد و اروم گرفت.
سیخ نشسته بود سر جاش و بدون حرف نگاهم میکرد.
اخمام رفت توی هم.
یعنی چی، چرا اینطور شد؟
از فرصت استفاده کردم و پاچه سبز رنگ رو به مچ پای چپش بستم.
برخلاف انتظارم هیچ واکنشی از خودش نشون نداد.
همچنان بدون حرف نگاه خیره و سرگردونش رو به من دوخته بود و حتی صدای خر خر نفس هاشم شنیده نمیشد.
نکنه بخاطر این پارچه و دعا بود؟
خیلی دوست داشتم بدونم چی توش نوشته اما جرعت نداشتم بهش دست بزنم.
وقتی کارم با بچه تموم شد اب پر از چرک شده بود و حموم بوی سرکه میداد.
اگر خیلی دقت میکردم میتونستم تخم های سفید کوچیکی رو توش ببینم.
مطمئن نبودم دونه های سیاه توی اب شپشن یا چرک، و اصلا دلمم نمیخواست بفهمم.
میترسیدم نزدیکش بشم و شپشا بپرن تو سرم.
همین الانم به اندازه کافی نگران بودم که مبادا شپش بگیرم.
خودم به اندازه کافی نفرت انگیز هستم، همینم کم مونده مردم شپشو خطابم کنن.
حوله زرد رنگ کهنه ای رو که مال بچگیام بود پیچیدم دورش و بهش خیره شدم.
صورتش حالا از قبل سفید تر و رنگ و روش باز تر شده بود.
موهای چرب و به هم چسبیدش حالا حالت موج دار و فر پیدا کرده بود و خبری از اون بوی گند نبود.
نفس عمیقی کشیدم و با حوله سرشو خشک کردم.
بعد از خالی کردن اب حموم و شستنش دستامو با سرکه و شامپو شستم و موهامو از
توی صورتم زدم کنار.
حالا حس میکردم که سر و بدنم کمی میخاره اما به احتمال زیاد فقط تلقین بود.
اگر شپش میگرفتم خیلی راحت کچل میکردم و با خیال راحت ابروی ابوهادی رو توی کوچه و خیابون میبردم.
از حموم که خارج شدم باد کولر خورد بهم و لرز کردم.
دست بچه رو گرفتم و خیلی سریع بردمش سمت اتاق.
یه دست لباس نسبتا نو روی تخت وجود داشت.
بیخیال سشوار کشیدن موهاش شدم چون اینطور امکان داشت شپشای باقی مونده با باد سشوار بریزن روی فرش و قالی و اونموقع من هم شپش میگرفتم.
به چهره معصوم پسر بچه خیره شدم.
داشت توی سرما میلرزید و از موهاش اب میچکید.
نوچی کردم.
_اشکال نداره فوقش یه سرمای ساده میخوری ولی حداقل من بدبخت شپش نمیگیرم.
چیزی نگفت و دستشو گذاشت روی پام.
نفساش خر خر میکرد و حالا مژه های بلند و صافش به هم چسبیده بودن و چشمای درشتش رو خمار نشون میدادن.
ابروهای کلفت و نامرتبی داشت و همین در کنار سیبیلای کمرنگ پشت لبش چهرهش رو خنده دار کرده بود.
بچه خیلی زشت و بانمکی بود.
لبخندی زدم و صندلی ای گذاشتم روی زمین تا روش بشینه.
دلم نمیخواست روی تختم بشینه.
شالم رو محکم تر دور سرم پیچوندم تا یه موقع شپشاش نپرن روی سرم.
لباسشو کردم تنش و شورتش رو برداشتم که نگاهم به دودولش خورد و دوباره زدم زیر خنده.
_این چیه اخه.
شبیه سر موشه.
در اتاق باز شد و ابوهادی اومد تو.
خودم رو جمع کردم و صاف نشستم سر جام.
یه پیرهن گشاد مشکی تنش بود و درحالی که دستاش رو به هم گره زده بود مشکوکانه نگاهم میکرد.
اب دهنم رو قورت دادم و خواستم شورت بچه رو بکنم پاش که گفت؛
_بازم باهاش بازی کن.
ابروهام پرید بالا و چشمام گشاد شد.
با تعجب بهش نگاه کردم و بعد خیلی سریع نگاهم رو چرخوندم روی ابوهادی.
اخماش توی هم بود و همونجوری نگاهم میکرد..
خدا لعنتت کنه بچه زشت بوگندوی شپشو.
حالا فکر میکنه داشتم چه بازی میکردم.
درواقع یه ادم عادی و نرمال هیچوقت راجب من و یه بچه زشت و کثیف فکر بد نمیکرد.
اما ابوهادی واقعا ادم نرمالی نبود و فکر خیلی خرابی داشت.
ابوهادی_بازی کن باهاش.
با اینکه دلم میخواست سر به تن بچه نباشه برگشتم سمتش و چندتا شکلک براش در اوردم.
واقعا لحظه منزجر کننده ای بود.
به جای اینکه بزنم تیکه تیکش کنم مجبور بودم بخندونمش.
واقعا ابوهادی منو چی فرض کرده، حمومش که کنم، باهاش بازی کنم و تازه اونکاری که توی فکرش بود رو هم بکنم؟
اخه مگه ادم قحطیه.
پسربچه بدون حرف و خیلی عادی داشت نگاهم میکرد و معلوم بود این چیزا روش جواب نمیدن.
لبخند الکی ای زدم و گفتم؛
_بعدا دوباره برات شکلکای باحالتر در میارم الان زشته.
باید لباس بپوشی.
و شورتشو انقدر محکم کردم پاش که فکر کنم برای همیشه عقیم شد.
البته اگه این بچه زاد و ولد کنه و چند نفر مثل خودش بسازه تموم گیاهان جهان پژمرده میشن و انسانا میمیرن، پس همون بهتر که خودم نسلشو از بین ببرم.
ابوهادی نفس عمیقی کشید و از اتاق رفت بیرون و درو بست.
با حرص به پسر بچه خیره شدم و نشگونی ازش گرفتم که خرخری کرد و دندونای نامرتبش رو بهم نشون داد.
_عوضی چرا ابروی منو میبری؟
فکر اب نباتو از سرت بیرون کن.
اگرم واست خریدم همونو میکنم تو کونت.
بعد از اینکه لباساشو کردم تنش فرستادمش از اتاق بره بیرون.
شالم رو از سرم برداشتم و یه شال دیگه زدم.
با اینکه دوتا شال بیشتر نداشتم اما مجبور بودم اینو بندازم بره چون نمیخواستم کل روز انقدر سرمو بخارونم که پوستش بلند شه.
19 يوليو 2023, 12:03
2 692
#part25
از توی جیب شلوارم پارچه سبز رنگ رو در اوردم و نشستم روی زمین.
سرمو بلند کردم که دیدم داره با چشمای از حدقه بیرون زده و سرخش بهم نگاه میکنه.
صدای خر خر نفساش توی فضای حموم میپیچید.
یه طور عجیبی بنظر میرسید، اونجوری نبود که انگار سرما خورده باشه..
نفسش سنگین بود و انگار از یه حنجره غیر انسانی بیرون میومد.
مثل صدایی بود که بزها و گوسفند ها از خودشون خارج میکردن.
شلوارش رو زدم بالا که تونستم پوست کنده شده پاش رو که به صورت یه زخم صورتی و چروکیده در اومده بود ببینم.
صورتم رو جمع کردم و نفس عمیقی کشیدم که بوی عرق و موندگی توی دماغم پیچید.
حالم بد شد و صورتم بیشتر رفت توی هم.
معلوم بود که این بچه مدتهاست حموم نرفته..
میدونستم که بعضی از کسانی که جن زده میشن از اب و حموم رفتن وحشت پیدا میکنن و اجازه نمیدن کسی بشورتشون.
چون کسی که از نظر جسمی و روحی توی شرایط بدتری قرار داشته باشه راحت تر طعمه جن ها قرار میگیره و بعضی از جن های بد از الودگی و کثیفی وجودش تغذیه میکنن..
واسه همین کمی از حموم کردنش میترسیدم.
اگر خانوادش موفق نشده بودن اینهمه مدت حمومش کنن و اینطور شپش زده بود مطمئنا منم حریفش نمیشدم.
مگر نه من ادم بد دلی نبودم..
مچ پای پسربچه انگار ساییده شده بود.
یا میشد گفت به نوعی انگار پوست های مردهش نریخته بودن و یه لایهی سفید روی پوستش قرار داشت.
خواستم پارچه سبز رنگ رو به پاش ببندم که خرخری کرد و دستاش توی موهام فرو رفت و طولی نکشید که درد بدی رو توی سرم حس کردم.
داشت موهام رو میکشید.
خیلی سریع سرمو بلند کردم و نگاهش کردم.
تند تند نفس میکشید و با اخم زل زده بود بهم.
سعی کردم خیلی سریع کارمو انجام بدم اما خیلی دست و پا میزد و موهام رو طوری میکشید که حس میکردم پوست سرم باهاش بلند میشه.
کاش یکیشون میومد کمکم میکرد و لااقل دست و پاشو میگرفت.
بیخیال پارچه شدم و بچه رو که مقاومت میکرد هول دادم توی حموم و درو قفل کردم.
این حموم همیشه بوی بدی میداد و هیچوقت دلیلش رو نمیدونستم.
تشت قرمز رنگ رو از گوشه حموم برداشتم و گذاشتم زیر شیر اب که ناخوداگاه یاد خوابی که دیده بودم افتادم.
البته خوابم مال اون یکی حموم بود.
اب رو باز کردم که پسر بچه جیغی زد و حمله کرد سمت در.
ناخنای بلندش رو روی در فلزی حموم میکشید و باعث میشد صدای بد و گوش خراشی ایجاد بشه.
غرش میکرد و خودشو به در و دیوار میکوبید.
سر جام خشک شده بودم و با تعجب نگاهش میکردم.
داشت سعی میکرد درو باز کنه اما دستش نمیرسید.
پوفی کشیدم و رفتم سمتش و کلافه گفتم؛
_بدبخت داری توی گوه میمیری.
بزار حمومت کنم بوی سرطان میدی.
نمیدونستم از بوی پسربچه فرار کنم یا چاه حموم..
تیشرت سورمه ایش رو از تنش کندم که با دیدن کمرش یه لحظه حالم بد شد.
پر از جای زخم و کنده شدن پوست و کبودی بود و میتونستم دونه های عجیبی رو روی پوستش ببینم.
کمی رفتم عقب و چسبیدم به دیوار.
نکنه بیماریش واگیر دار باشه و منم بگیرم؟
خدایا چه گیری افتادم از دست این پیرمرد و این گوه کاریاش.
شلوار بچه رو گرفتم و کشیدمش عقب و قبل از اینکه بخواد کاری کنه از حموم خارج شدم و درو قفل کردم.
برگشتم عقب که با دیدن ابوهادی ترسیدم.
ابوهادی_حمومش کردی؟
نگاهی به پذیرایی انداختم و با صورت جمع شده گفتم؛
_دونه های حال به هم زنی داره.
نکنه واگیر دار باشن منم بگیرم.
خیلی بی تفاوت گفت؛
_اگر واگیر بود نمیفرستادمش تو حمومش کنی چون خودم حوصله مریض داری ندارم.
حالا هم زود برو حمومش کن باید تا قبل از غروب افتاب جنگیریش رو انجام بدم.
این رو گفت و برگشت سمت هال.
دندونامو به هم فشردم و با پا محکم زدم توی در که درد طاقت فرسا و بدی توی انگشتام پیچید.
درحالی که غر غر میکردم درو باز کردم و رفتم تو.
بچه انقدر خودشو به درو دیوار کوبیده بود و به در ناخن کشیده بود که همه جاش قرمز بود و خون چندتا از زخماش راه افتاده بود.
علاوه بر اینکه کلافه و عصبی بودم، ته دلم حس بدی داشتم و دلم برای بچه بدبخت میسوخت.
واقعا دیدن یه بچه بی گناه توی چنین شرایطی سخت بود.
به زور لباساشو از تنش در اوردم که با دیدنش خندم گرفت.
خیلی کم پیش اومده بود بدن لخت یه پسر بچه رو ببینم.
واقعا برام عجیب و خنده دار بود.
_چقدر زشت و خنده داری تو بچه.
خرخری کرد و بدون حرف بهم خیره شد.
نگاهم رو ازش گرفتم و دعای سبز رنگ رو انداختم توی اب.
خواستم هدایتش کنم سمت تشت که از زیر دستم فرار کرد.
نزدیک بود از حموم بزنه بیرون که گرفتمش و به زور بلندش کردم.
دیگه کم کم داشتم عصبانی میشدم و به همین دلیل با حرص گفتم؛
_اگه بچه خوبی باشی برات ابنبات میخرم..
دلم براش میسوخت چون مطمئنا قرار نبود پولای عزیزمو بدم تا برای چنین موجود زشت و بوگندویی خوراکی بخرم.
هرچند که وقتی توی ذهنم چنین الفاظی رو بهش نسبت میدادم کمی عذاب وجدان میگرفتم، اما دلیل نمیشد که اینکار رو نکنم.
19 يوليو 2023, 12:03
2 692
I'm flying to the moon again
Dreaming about heroin
How it gave you everything and took your life away
I put you on an aeroplane
Destined for a foreign land
I hoped that you'd come back again
And tell me everything's okay,
Babe, yeah
17 يوليو 2023, 17:48
